در شب بیست و یكم ماه مبارك رمضان وقتى مولاى متقیان حضرت امیر مومنان علیه السلام در بستر شهادت افتاده و لحظات آخر عمر شریفشان را سپری می كردند، فرزند برومندشان حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام را در بر گرفته، به سینه چسبانیدند و فرمودند:
«فرزندم، زود باشد كه چشمم به تو در قیامت روشن گردد؛ فرزندم، چون روز عاشورا فرا رسید و داخل آب (فرات ) شدى مبادا از آن آب بنوشى در حالی كه برادرت حسین علیه السلام تشنه باشد».