تکنیکهای رینو پلاستی برای دانشجویان پزشکی علاقمند (جراحی زیبایی بینی)

Open vs. Closed Rhinoplasty

Perhaps one of the most confusing dilemmas confronting the prospective rhinoplasty patient is the choice of open versus closed rhinoplasty. These terms, while puzzling, simply refer to the two possible surgical approaches — that is, the access method used to temporarily remove the nasal skin and facilitate exposure of the skeletal framework. Since virtually all changes to the outer nasal contour result from corresponding changes to the nasal skeleton, the surgical approach, and the corresponding skeletal exposure it provides, has a direct bearing on the ease of surgery and thus, the quality of the rhinoplasty outcome.

Endonasal Rhinoplasty: The Closed Approach

In the closed rhinoplasty approach, also called endonasal rhinoplasty, all of the surgical incisions are positioned inside the nostrils. Although parallel incisions encircle nearly half of the nostril lining, no part of the incision can be seen externally and a visible scar is avoided. However, because the right and left nostril incisions remain disconnected, repositioning of the nasal skin is difficult and the entire operation must be conducted through narrow surgical openings with limited visibility. Because access to the nasal framework requires vigorous stretching of the nasal skin, distortion of the nasal cartilage is also inevitable. While a visible scar is prevented, considerable challenges and technical limitations are associated with the relative lack of surgical access. Hence, closed rhinoplasty merely refers to the relative lack of surgical exposure associated with the endonasal approach.

External Rhinoplasty: The Open Approach

Unlike the closed rhinoplasty, the open or external rhinoplasty approach employs a small bridging incision, called a trans-columellar incision, to connect the right and left nostril incisions. In exchange for this 4-5 mm visible segment, the nasal skin can be folded upward (similar to opening a car hood) and unimpeded visibility of the lower nasal skeleton can be achieved. In addition to direct visibility of almost the entire nasal framework, distortion of the nasal cartilage is minimized and individual components can be evaluated in their natural, undisturbed alignment. Thus, the hallmark of the open rhinoplasty is the vastly improved surgical access permitted by the trans-columellar incision.

Although many aspects of an unattractive nose can be corrected using a closed rhinoplasty approach (thereby avoiding a trans-columellar incision), in my opinion, the modest risk of a visible columellar scar is more than offset by the improved accuracy, versatility, and effectiveness of the open rhinoplasty approach. While some rhinoplasty surgeons remain adept at the closed technique, particularly in patients with comparatively straightforward nasal anatomy, the advent of open rhinoplasty has truly revolutionized the treatment of complex nasal deformities such as cleft-lip rhinoplasty, twisted noses or severe post-rhinoplasty deformities. In fact, most rhinoplasty experts regard open rhinoplasty as the procedure of choice for difficult nasal anatomy of any type, and many of the most effective techniques of contemporary rhinoplasty can only be performed through the open approach.

For these same reasons, open rhinoplasty is also my preferred approach for primary (non-revision) rhinoplasty since it improves diagnostic accuracy and facilitates precision re-engineering of the misshapen nose. However, the technical demands of open rhinoplasty are rigorous, and substantial dedication and commitment to this approach are required to achieve consistently superior results.

The Trans-Columellar Incision

One of the most important technical aspects of using the open approach is precise suture realignment of the trans-columellar incision. When performed correctly, the healed trans-columellar incision is often invisible and seldom results in an objectionable scar.

To illustrate, below are photos of several of my patients following external rhinoplasty. I have included primary and revision rhinoplasty cases, male and female noses, and patients of widely varying ethnic heritage, including patients of Armenian, Haitian, Jamaican, Dominican, Iranian, Pakistani, Cuban and Puerto Rican descent (i.e., all conceivable skin tones). The incisions were closed meticulously and healed beautifully. These are typical results. See Figure 1

In expert hands, the open approach offers a considerable technical advantage over closed rhinoplasty which more than compensates for the minimal risk of visible scarring. Said another way, in my opinion closed rhinoplasty creates an unnecessary handicap that I find difficult to justify, particularly since the demands of reshaping a misshapen nose are already challenging enough

همه چیز راجع به آنفولانزا

آنفولانزا یکی از عفونتهای ویروسی دستگاه تنفس می باشد که توسط ویروسی به همین اسم ایجاد می شود. ویروس آنفولانزا 3 نوع دارد:

- ویروس نوع A وB : این دو نوع ویروس علائم بسیار شدیدی دارند و مسوؤل
همه گیری آنفولانزا در جامعه می باشند و بعلت اینکه مداوم در حال تغییر می باشند هر سال نوع جدیدی از این ویروسها بوجود آمده و در سراسر جهان پخش می شود و باعث ابتلا افراد به آنفولانزا می شوند و دستگاه ایمنی هم بخاطر همین تغییر ویروس، قادر به شناسائی ویروس نشده و بدن دوباره به این بیماری مبتلا می شود مگر اینکه فرد سالانه واکسن آنفولانزا را که مربوط به گونه های همان سال است را تزریق کرده باشد.

- نوع C که یک بیماری خیلی خفیف می دهد (مثل سرماخوردگی) و یا گاهی عفونت با آن بدون علامت می باشد و هرگز باعث همه گیری و اپیدمی نمی شود.

ویروس نوعA علاوه براینکه شدیدترین همه گیری را به وجود می آورد، علاوه بر انسان
می تواند حیوانات را نیز بیمار کند ولی انواع
B وC فقط باعث بیماری در انسان می شوند.

تعداد حملات در کودکان نیز از بزرگسالان بیشتر است و شیوع بیماری با آغاز فصل سرما زیاد شده و ویروس در عرض 3-2 هفته در جامعه گسترش یافته و سپس باعث همه گیری می شود که 3-2 ماه ادامه دارد و با گرم شدن هوا بیماری با همان سرعتی که شروع شده بود پایان می یابد.

این بیماری بعلت شدتی که دارد باعث تحمیل هزینه های زیاد به جامعه می شود که از جمله آن می توان به موارد زیر اشاره کرد: غیبت دانش آموزان از مدرسه، غیبت کارمندان از محل کار خود، ابتلا به عوارض شدید این بیماری مثل سینه پهلو و احتیاج به بستری فرد و همچنین هزینه های بیمارستانی به وی واختلال در سایر فعالیتهای روزانه فرد.

? علائم و نشانه ها

1. علائم در بزرگسالان : اگر شما دچار نوع خفیف آنفولانزا شدید، علائم آن نیز ممکن است شبیه به سرماخوردگی ساده باشد ولی معمولاً علائم این بیماری شدید بوده و شامل موارد زیر است:

- تب : معمولاً بالای 3/38 درجه بوده ودر عرض 24 ساعت ایجاد شده و برای 3 روز ( بین یک تا پنج روز) باقی می ماند .

- سر درد : معمولاً در تمام نواحی سر احساس می شود و گاهی فقط در جلوی سر احساس می شود.

- بدن درد : تمام قسمتهای بدن خصوصاً پاها و کمر دردناک هستند.

- گلودرد : که حدود4-3 روز ممکن است طول بکشد .

- آبریزش بینی: که گاهی تا یک هفته بطول می انجامد.

و سایر علائم مثل سرفه خشک ، بی اشتهائی، لرز، خستگی، قرمزی و التهاب مخاط گلو و بینی .

البته بیشتر بیماران در عرض 2-1 هفته از آنفولانزا بهبود پیدا می کنند ولی بعضی ( خصوصاً افراد سالمند ) ممکن است برای مدت طولانی احساس خستگی را حتی پی از اینکه سایر علائم رفع شد، داشته باشند .

2. علائم در کودکان : در کودکان تب بالاتر از بزرگسالان است و معمولاً بین 5/40-4/39 درجه می باشد. البته در کودکان قبل از مدرسه و نوزادان بعلت اینکه علائم آنفولانزا بسیار شبیه به سایر ویروسهائی که درگیری تنفسی می دهند می باشد، تشخیص دقیق آنفولانزا مشکل است ولی در هر صورت باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد.

? چه موقع باید بدنبال توصیه های پزشکی بود.

بعلت اینکه این بیماری، عوارض خطرناک دارد و علائم آن نیز شدید است، تقریباً همیشه باید برای درمان آن به پزشک مراجعه کرد، مخصوصاً در سنین پائین که علائم بیماری شدیدتر می باشد و بیمار نیز ضعیف تر است.

? تشخیص

تشخیص بیماری عمدتاً کلنیکی است و پزشک با توجه به همه گیری آنفولانزا در جامعه و علائم بیمار خود، این تشخیص را مطرح می کند ولی چون افتراق عفونت ویروس آنفولانزا از سایر ویروسهای درگیر کننده سیستم تنفس مشکل است گاهی از روشهای آزمایشگاهی برای تشخیص بیماری می توان استفاده کرد مثلاً در آزمایشگاههای مجهز می توان از کشت ویروس برای نمونه ترشحات بینی و حلق و در جهت تشخیص نوع ویروس استفاده کرد.

? عوارض

یکی از عوارض شایع آنفولانزا سینه پهلو می باشد که عامل این سینه پهلو یا خود ویروس آنفولانزا است و یا یک باکتری است که از ضعیف شدن سیستم ایمنی توسط ویروس آنفولانزا استفاده کرده وارد ریه شده و باعث عفونت باکتریائی ریه گشته است. در موارد زیر باید به سینه پهلو شک کرد:

- بیماری که دچار تنفس سخت و مشکل شده است.

- بیمار دچار درد سینه در نتیجه سرفه بشود.

- همراه با سرفه خلط زرد و یا سبز رنگ و یا خلط خونی وجود داشته باشد.

از دیگر عوارض آنفولانزا می توان به سینوزیت، عفونت گوش میانی و التهاب مجاری هوائی (برونشیت) و التهاب بافت میانی مغز (آنسفالیت)اشاره کرد.

یکی دیگر از عوارض بیماری ? سرفه بعد از عفونت ? می باشد که معمولاًً بدون خلط بوده و ممکن است برای هفته ها تا ماهها پس از رفع علائم آنفولانزا ادامه یابد و آنچنان شدید باشد که گاهی هنگام شب فرد را بیدار کند.

این سرفه که با علائم شبه آسم همراه است گاهی با درمانهای ضد آسم بهبود می یابد و یا از شدت آن کاسته می شود. بهر صورت در صورت ابتلا به این عارضه باید با پزشک خود مشورت کنید.

در آخر لازم است اشاره کنیم که بعضی از مطالعات جدید نشان داده اند که استفاده از داروهای جدید ضد ویروس آنفولانزا (Oseltamivir) ممکن است در کاهش عوارض ثانویه بیماری آنفولانزا مثل سینه پهلو در بزرگسالان و عفونت گوش در کودکان 12-1 ساله موثر باشد.

? درمان

پیش از شروع این بحث لازم است اشاره کنیم گرچه علائم آنفولانزا شدید است ولی در صورت عدم درمان، اکثر موارد آن پس از مدتی بهبود می یابند چون این بیماری جزء بیماریهای خود محدود شونده می باشند ولی درمان آن علاوه بر کاهش دوره بیماری و تخفیف علائم آن، از عوارض بیماری نیز جلوگیری می کند.

? استفاده از داروهای ضد ویروس آنفولانزا

این داروها بشرطی که در 48 ساعت اول پس از شروع بیماری مصرفشان آغاز شود، بیشترین تأثیر را هم در کاهش طول مدت بیماری (حداقل یکروز طول دوره بیماری را کاهش می دهند) و همچنین کاهش شدت علائم در طول مدت ابتلا بیماری را خواهند داشت و هر چه این داروها زودتر شروع شوند، نتایج بهتری را برای بیمار خواهند داشت. از این داروها به چهار مورد زیر اشاره
می کنیم.

Oseltamivir- Zanamivir-Amantadine-Rimanadine

دو داروی اول جزء داروهای جدید بوده که هم روی ویروس آنفولانزای A و هم آنفولانزای B مؤثر هستند، در حالیکه داروهای سوم و چهارم که قدیمی تر هستند فقط روی آنفولانزای نوع A مؤثر هستند. از بین داروهای موفق Oseltamivir کمترین عوارض گوارشی را دارد و امروزه بیش از سایر داروهای ضد آنفولانزا نسخه می شود.

? داروهائی که باعث کاهش علائم و شکایات بیمار می شوند.

مثل سرماخوردگی، در آنفولانزا نیز می توان از داروهای بدون نسخه برای تخفیف علائم بیماری پس از شروع بیماری و در طی دوره آن استفاده کرد.

برای تب و درد از استامینوفن ( آسپرین زیر 18 سال ممنوع است بخاطر احتمال ایجاد بیماری کبدی ) و برای احتقان بینی، سرفه و ترشحات بینی از ترکیبات حاوی ضد احتقان و آنتی هیستامین مثل قرص ? آنتی هیستامین دکونژستانت ? می توان استفاده کرد.

علاوه بر موارد بالا استفاده از مایعات کافی در طول روز و تغذیه مناسب برای بهبود سریع و جلوگیری از حالت کم آبی در بدن لازم است. همچنین استراحت در بستر نیز توصیه می شود.

? پیشگیری

در مورد آنفولانزا دو نوع پیشگیری داریم 1- واکسنهای آنفولانزا 2- پیشگیری داروئی آنفولانزا

? واکسنهای آنفولانزا

امروزه دو نوع واکسن برای آنفولانزا وجود دارد یکی فرم تزریقی و دیگری واکسن اسپری بینی( Nasal Spray Vaccine) کلاً واکسن آنفولانزا، بهترین وسیله برای پیگشیری از آنفولانزا می باشد و بهترین زمان تزریق آن از مهر ماه تا نیمه آبان است. البته واکسن در هر زمانی در فصل شیوع آنفولانزا می تواند تزریق شود، حتی وقتی که ویروس کاملاٌ در جامعه شما پخش شده باشد. در ضمن شما سالانه به تزریق واکسن نیاز خواهید داشت برای اینکه ویروس مداوماً در حال تغییر خصوصیات خود بوده و برای همین هر سال باید توجه به خصوصیات جدید ویروس، واکسن جدید برای جلوگیری از بیماری روانه بازار گردد.

بعلت همین کوتاهی عمر واکسن آنفولانزا و دردسر تزریق سالانه آن، این واکسن فقط برای کسانیکه در گروه پر خطر قرار گرفته و ممکن است دچار عوارض وخیمی شوند استفاده می شود، این افراد شامل:


- افراد بالای 65 سال

- تمام کودکان بین 24-6 ماه

- کودکان و افراد بزرگسالان بین 64-2 سال درصورتیکه دچار مشکلات پزشکی مزمن باشند مثل دیابت نارسائی کلیوی، اختلال تولید گلبول قرمز، ایدز، مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی و ...

- کودکان و بالغینی که دچار آسم باشند.

- کودکانی که روی درمان مزمن با آسپرین هستند.

- زنانی که در طول فصل شیوع آنفولانزا باردار می شوند.

- افراد بدون خانه و بی خانمان

- افرادی که تماس خانگی با بچه کوچکتر از 6 ماه دارند.

- پزشکان، پرستاران و کارکنان بهداشتی که در بیمارستان و یا آسایشگاهها مشغول بکار هستند .

? عوارض جانبی واکسن تزریقی آنفولانزا

چون واکسن از ویروس غیر فعال تولید می شود، بنابراین کسی از تزریق واکسن به آنفولانزا دچار نمی شود ولی گاهی کمتر از 3/1 افراد در اطراف محل تزریق درد و سفتی را احساس خواهند کرد (برای 2-1 روز ). تب و درد نیز شایع نیست و برخلاف آنچه که قبلاً ادعا می شد، این واکسن خطر ابتلا به آسم را نیز بالا نمی برد.

? واکسن اسپری بینی(Nasal Spray Vaccine)

در سال 2003 انجمن داروی آمریکا واکسنی بنام Flomist را که بصورت اسپری استنشاقی از بینی مصرف می شود،تأئید کرد. این واکسن با مصرف آسان و بدون درد جایگزین مناسب برای واکسن تزریقی آنفولانزا می باشد. البته این واکسن فقط برای افراد سالم سنین بین 49- 5 سال تأئید شده است و در افراد مسن و همچنین افراد با بیماریهای مزمن زمینه ای مثل آسم بی خطر بودن این واکسن مشخص نشده و این افراد باید واکسن تزریقی را استفاده کنند . همچنین به کودکان زیر 5 سال نیز باید از دادن واکسن استنشاقی اجتناب شود زیرا این کودکان را در عرض 6 هفته پس از مصرف واکسن در معرض خطر بالاتر ابتلا به آسم و خس خس سینه قرار می گیرند.

* هیچ واکسنی 100% باعث جلوگیری از بیماری نمی شود و واکسن آنفولانزا هم از این قاعده مستثنی نیست و حتی با مصرف واکسن ممکن است فرد مبتلا به آنفولانزا شود.


? پیشگیری بوسیله داروهای ضدویروس

استفاده از داروهای ضدویروس جایگزین مصرف واکسن نیست و پزشکان برای کسانی این روش را بکار می گیرند که نمی توانند از واکسن تزریقی استفاده کنند. برای پیشگیری داروئی، 3 داروی ضدویروس تأئید شده است، آمانتادین و ریمانتادین(Rimantadine، Amantadine) که فقط برای پیشگیری از آنفولانزای نوع Aبکار می روند .

Oseltamivir برای جلوگیری از آنفولانزای A و B استفاده می شود. این دارو هم قبل از برخورد فرد با ویروس مؤثر است و هم پس از برخورد فرد با ویروس می تواند مؤثر باشد و برای همین برای پیشگیری از آنفولانزا در کسی که تماس نزدیک با فرد مبتلا داشته است نیز بکار می رود.

? چند توصیه مفید برای جلوگیری از ابتلا به آنفولانزا (طبق نظر انجمن ریه آمریکا)

1. مکرر دستان خود را بشوئید: شایعترین علت ابتلا به آنفولانزا لمس چشم، دهان، بینی،با دستان آلوده به ویروس می باشد، پس دستهای خود را تمیز نگه دارید و آنها را از صورت خود دور نگه دارید.

2. از فردی که به آنفولانزا مبتلا شده فاصله بگیرید و اگر خود بیمار شدید، به دیگران زیاد نزدیک نشوید.

3. کسی که به آنفولانزا مبتلا شده بهتر است در خانه بماند و با حضور خود در مدرسه یا محل کار دیگران را بیمار نکنند.

4. هنگام عطسه و سرفه فرد بیمار باید جلوی دهان خود را با دستمال کاغذی بگیرد تا قطرکهای آلوده به ویروس در فضا پخش نشوند.

5. بیاد داشته باشید که فرد بیمار تا 7 روز می تواند باعث پخش ویروس در فضا شود پس توصیه های بالا را باید تا یک هفته رعایت کرد، تا احتمال ابتلاء شما به آنفولانزا کاهش یابد.

سینوزیت - علل - درمان خانگی - پیشگیری

سینوزیت چیست؟
به حفره هایی که در اطراف بینی و در سایر قسمتهای صورت در استخوانها وجود دارند و در آنها هوا وجود دارد،سینوس گفته می شود.در سینوزیت حاد سینوسها ملتهب و متورم می شوند.التهاب و تورم سینوسها در تخلیه ی ترشحات اختلال ایجاد می کند و موجب افزایش ترشح مایع مخاطی می شود.این بیماری شایع است و تنفس عادی فرد، ا ز طریق بینی را با مشکل مواجه می کند.اگر دچا ر سینوزیت شوید ممکن است نواحی اطراف بینی و چشمها متورم شوند و احساس کنید صورت شما کمی متورم شده است. ممکن است در صورت خود درد ضربان داری حس کنید و یا دچار سردرد شوید.بیشتر اوقات سینوزیت حاد به دنبال سرماخوردگی رخ میدهد.
سایر عللی که موجب ایجاد سینوزیت می شوند شامل :
ویروسها که بیشتر سینوزیتها را ایجاد می کنند،باکتریها،آلرژی و حساسیتها ، پولیپ و تومورهای بینی ، انحراف بینی ، عفونتهای قارچی و در مواردی عفونتهای دندانی هستند.درمان سینوزیت حاد به عامل ایجاد کننده بستگی دارد.التهاب سینوسها اگر ادامه پیدا کند ممکن است به عفونتهای شدید و عوارض جدی تری منجر شود.در مواردی که سینوزیت بیشتر از 8 هفته طول بکشد یا مکررا عود کند به آن سینوزیت مزمن گفته می شود.
علایم سینوزیت کدامند؟
علایم سینوزیت حاد شامل این موارد است:
* ترشحات غلیظ زرد یا سبز رنگ از بینی یا پشت حلق.
* احتقان یا انسداد بینی که موجب مشکل در تنفس از طریق بینی می شود.
* درد ،حساسیت به لمس،تورم یا احساس فشار در اطراف چشمها،گونه ها،بینی یا پیشانی.
* درد در فک فوقانی و دندانها.
* کاهش حس بویایی و چشایی.
* سرفه که ممکن است شبها بدتر شود .

برخی علایم دیگر ممکن است شامل این موارد باشند:
درد گوش، گلو درد، بوی بد دهان، خستگی، تحریک پذیری، تب، تهوع.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر شما علایم سینوزیت خفیف را دارید،می توانید ابتدا اقدامات اولیه و درمانهای اولیه خانگی را شروع کنید و در صورتی که هر یک از موارد زیر برایتان رخ داد به پزشک خود مراجعه کنید:
* در صورتی که علایم شما طی چند روز بهبود نیابد و یا بدتر شود.
* اگر تب بالای 1/38 سانتیگراد داشته باشید.
* در صورتی که سابقه ی سینوزیت مکرر یا سابقه ی سینوزیت مزمن دارید.

اگر دچار علائم زیر شدید فورا به پزشک مراجعه کنید چون ممکن است این علائم نشان دهنده ی عفونتی جدی باشند:
* درد شدید یا تورم اطراف چشمها، تورم در پیشانی، سردرد شدید، احساس گیجی، دوبینی یا هرگونه تغییر در دید طبیعی، خشکی یا سفتی گردن، تنگی نفس.
عوامل خطر برای ابتلا به سینوزیت کدامند؟
اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:
* تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.
* اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.
* برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.
* مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.
عوارض سینوزیت حاد کدامند؟
حمله ی آسم : سینوزیت می تواند به عنوان آغازگر حمله ی آسم عمل کند.
سینوزیت مزمن: سینوزیت حاد می تواند به سینوزیت مزمن تبدیل شود.اگر علائم سینوزیت بیش از 8 هفته به طول بیانجامد سینوزیت مزمن روی داده است.
مننژیت: ممکن است عفونت به مغز نیز گسترش یابد و موجب بروز مننژیت شود.
مشکلات بینایی: اگر عفونت به حفره ی چشم گسترش پیدا کند ممکن است به کاهش بینایی و حتی در مواردی به نابینایی منجر شود.این حالت یک اورژانس پزشکی است و برای پیشگیری از آسیب دائمی چشم نیاز به درمان فوری دارد.
آسیب عروقی :عفونت می تواند به سیاهرگهایی که اطراف سینوسها قرار دارند انتشار پیدا کند و موجب ایجاد تداخل در جریان خون مغز شود و فرد را در معرض خطر سکته ی مغزی قرار دهد.
عفونت گوش : عفونت حاد سینوسها می تواند همراه با عفونت گوش ایجاد شود.
پیشگیری:
با انجام این اقدامات می توانید از خطر بروز سینوزیت بکاهید:
* خطر بروز عفونتهای تنفسی فوقانی را کاهش دهید.تماس خود را با افرادی که دچار سرماخوردگی هستند کاهش دهید.دستهای خود را متناوبا با آب و صابون بشویید، این کار به خصوص قبل از خوردن اهمیت زیادی دارد.
* حساسیت و آلرژی خود را کنترل کنید.اگر دچا ر حساسیت هستید به پزشک مراجعه کنید تا علائم شما کنترل شود.
* از سیگار کشیدن و قرار گرفتن در هوای آلوده جتناب کنید.همه ی دخانیات می توانند موجب تحریک و التهاب راههای هوایی فوقانی،بینی و ریه ها شوند.

* از مرطوب کننده های هوا و بخور مرطوب استفاده کنید.اگر هوایی که تنفس می کنید خشک باشد برای پیشگیری از التهاب سینوسها هوا را مرطوب کنید.دستگاههای مرطوب کننده را مرتبا تمیز کنید و از عاری بودن آنها از گرد و غبار اطمینان حاصل کنید.
درمانهای اولیه ی خانگی :
این اقدامات می توانند به تسکین علائم سینوزیت کمک کنند:
* به اندازه ی کافی استراحت کنید. این عمل موجب می شود بدن شما بهتر با عفونت مبارزه کند و زودتر بهبود یابید.
* مایعات فراوان بنوشید. این کار ترشحات مخاطی را رقیق تر می کند و تخلیه آنها را آسانتر می کند. از مصرف نوشیدنیهای حاوی کافئین و الکل خودداری کنید چون تورم مخاط بینی و سینوسها را تشدید می کنند.
* بینی خود را بخور بدهید.با یک حوله ی بزرگ سر خود را بپوشانید و بخاری که از آب داغ بلند میشود را تنفس کنید.البته باید مراقب دمای بخار آب باشید تا سوزاننده نباشد.می توانید از دوش آب گرم استفاده کنید و در هوای گرم و مرطوب آن تنفس کنید.این کار به کاهش تورم و درد و تخلیه ی ترشحات مخاطی کمک می کند.
* از کمپرس آب گرم بر روی صورت استفاده کنید.از حوله های گرم برای کمپرس صورت گونه ها و اطراف چشمها استفاده کنید. این عمل درد را کاهش می دهد.
* بینی خود را شستشو دهید.با آب جوشیده ی سرد شده همراه کمی نمک و یا با سرم شستشو، بینی خود را شستشو دهید.برای این کار می توانید از سرنگ نیز استفاده کنید. شستشوی بینی به بهبودی شما کمک می کند.
* هنگام خواب سر خود را بالاتر قرار دهید.این عمل به تخلیه ی سینوسها کمک می کند و گرفتگی و احتقان بینی را کاهش می دهد.
درمان :
در بیشتر موارد سینوزیت به درمان دارویی نیاز ندارد چون اغلب به وسیله ی ویروسهای سرماخوردگی ایجاد می شود.درمانهایی که پیشتر از این به آنها اشاره شد برای درمان این موارد مناسب است و سرعت بهبودی را افزایش می دهد.
در موارد دیگر ممکن است پزشک شما از درمان های زیر استفاده کند.بسته به علائم شما شستشو دهنده های بینی،داروهای ضد احتقان و گرفتگی بینی،اسپری های ضد التهاب استروئیدی و مسکنها ممکن است تجویز شوند.
آنتی بیوتیکها معمولا در عفونتهای باکتریال شدید،عود کننده،یا مقاوم تجویز می شوند.در صورتی که پزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز کرد اتمام دوره ی درمان و مصرف کامل داروها اهمیت زیادی پیدا می کند و این به این معنی است که شما باید به مدت 10 تا 14 روز داروها را مصرف کنید.حتی اگر علائم شما بهتر شد نباید درمان را متوقف کنید.اگر درمان را زودتر قطع کنید ممکن است بیماری شما عود کند.
 

همه چیز راجع به سینوزیت - علل - انواع - درمان

آیا تا بحال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده اید.

این بیماری از بیماریهای شایع است و از آنجا که تعدادی از موارد بیماری با سرماخوردگی یا حساسیت اشتباه گرفته می شود و فرد به پزشک مراجعه نمی کند، شیوع آن بیشتر از مواردی است که تشخیص داده می شود.

برای اینکه شما در مراحل اولیه بیماری متوجه ابتلای خود به سینوزیت شوید باید به سؤالات زیر پاسخ دهید. اگر به ۳ مورد سؤالات پاسخ « بله » دارید، احتمالاً مبتلا به سینوزیت شده اید و باید به پزشک مراجعه کنید. علت سینوزیت می تواند از عفوت با باکتری، قارچ و یا التهاب در نتیجه حساسیت باشد ولی در هر صورت مراجعه به پزشک ضروری است.

۱- آیا با فشار بر روی گونه های خود دچار درد می شوید؟

۲- آیا از سر درد رنج می برید ؟

۳- آیا دچار گرفتگی و احتقان بینی شده اید؟

۴- آیا ترشحات بینی شما غلیظ و برنگ زرد – سبز می باشد ؟

۵- آیا مبتلا به تب خفیف ( ۸/۳۷-۲/۳۷ ) می باشید ؟

۶- آیا تنفس شما بد بو شده است ؟

۷- آیا در دندانهای بالائی خود احساس درد می کنید ؟

همانطور که گفته شد اگر به ۳ مورد جواب مثبت بود باید به پزشک مراجعه کرد تا احتمال ابتلا به سینوزیت بررسی شود .

ادامه نوشته

بوی بد دهان - علل و درمان - هالیتوزیس

بوی بد دهان نه تنها برای خودمان، بلکه برای اطرافیان ‌مان نیز ناخوشایند‌ است.

این مشکل اگر درمان نشود، سبب بروز مشکلاتی در روابط بین ‌فردی نیز خواهد شد.

اگرچه بزاق دهان نوعی خمیردندان طبیعی محسوب می ‌شود، ولی گاهی این خمیردندان طبیعی کافی نیست و مجبورید به توصیه‌ های زیر پناه ببرید و اگر توصیه‌ های زیر هم نتوانند مشکل ‌تان را رفع کنند، احتمالا منشا بوی بد دهان‌ تان دستگاه گوارش‌ است و باید بروید سراغ پزشک.

1- بعد از هر وعده غذایی برای باقی نماندن غذا در دهان و لابه‌لای دندان‌های تان، مسواک بزنید و دهان ‌تان را خوب بشویید.

2- وقتی دندان‌های تان را مسواک می ‌زنید، زبان ‌تان را هم به آرامی مسواک بزنید تا لایه سطحی روی زبان برداشته شود. زبان با هزاران پرز ریز پوشیده شده که می ‌تواند محل تجمع باکتری ‌ها باشد.

3- به‌ طور منظم برای بررسی وضعیت دهان و دندان تان، به دندانپزشک مراجعه کنید تا اگر دندان‌ خراب و پوسیده‌ای دارید که سبب بوی بد دهان‌ تان می‌ شود، ترمیم کنید.

4- برای افزایش ترشح بزاق دهان تان، همیشه از آدامس‌ های بدون قند استفاده کنید.

5- اگر دهان‌ تان زیاد خشک می ‌شود، مایعات فراوانی بنوشید. آب را چند بار در دهان تان بچرخانید تا کاملا غذاهای اضافی از لابه‌لای دندان‌های تان خارج شود.

6- از مصرف دهان‌ شویه‌هایی که حاوی الکل و نعناع هستند خودداری کنید، چون آن ها به جای کمک به خو‌شبویی دهان ‌تان، باعث بدتر شدن بوی آن می ‌شوند.

7- استفاده از سبزیجات و میوه‌ها، مخصوصا کرفس خام و هویج می ‌تواند مانع از شکل‌ گیری پلاک در دهان شود.

8- اگر می‌ خواهید در یک جلسه مهم یا مهمانی شرکت کنید، از خوردن غذاهای حاوی سیر و پیاز خودداری کنید.

9- از نوشیدن قهوه که سبب خشکی دهان می ‌شود، خودداری کنید.

10- سیگار را ترک کنید، زیرا تار و نیکوتین موجود در آن، روی سطح دندان و زبان می‌ ماند و سبب کاهش ترشح بزاق و ایجاد بوی بد دهان می ‌شود.

11- سبزیجات برگ سبز مانند جعفری و کاهو بجوید.

12- می‌ توانید چند عدد قرص نعناع روی زبان یا مسواک ‌تان بگذارید و دهان‌ تان را با آن تمیز کنید تا تنفس شما خوش ‌بو شود.

13- اگر ترکیبی از پراکسیدهیدروژن 50 درصد و 5 درصد آب را در دهان‌ تان بچرخانید، می ‌توانید بسیاری از باکتری ‌هایی را که سبب بوی بد دهان‌ تان می ‌شود، از بین ببرید.

سر گیجه و درمان طب سنتی

اصطلاح سرگیجه به حالتی اطلاق می شود که بیمار احساس می کند که اشیا به دور او می چرخد و بالعکس چشمش سیاهی می رود وگاهی بیمار نمی تواند یک حالت جهت یابی بین خود و اشیاء را بیابد. سر گیجه اکثر در بیماریهای لابیرنت گوشی، شاخه دهلیزی عصب هشتم یا هسته مرکزی این عصب یا ارتباطات آن دیده می شود، شایع ترین علل سرگیچه سندروم می نییر است لابیرن تیت حاد و آسیب های عضوی، مغزی، حالات امتلائی و فشار خون و بسیاری از عوامل دیگرمی تواند عامل سرگیجه باشد مثل کم شدن ناگهانی فشار خون و غیره.

تابلو زیر کمک به تشخیص سرگیجه می کند

اگر سرگیجه بطور ناگهانی ایجاد شده باشد، سرگیجه مرکزی که ورم لابیرنت گوش داخلی، اختلال عروق گوش داخلی می تواند عامل آن باشد.

اگر سرگیجه بطور مزمن و کهنه باشد و نیز زودگذر باشد باید دید که علائم گوشی در بیمار وجود دارد یا خیر که اگر وجود داشته باشد استوئیت ماستوئیدیت، بیماری منیر، نورینوم اکوستیک ممکن است بوده باشد.

اگر علائم گوشی وجود ندارد باید دید که آیا با وضعیت بیمار ارتباط دارد یا خیر که اگر ارتباط دارد ممکن است مربوط به، سرگیجه وضعی یا استوفیت های مهره ای باشد.

اگر با وضعیت بیمار مربوط نباشد ممکن است عامل آن داروها هیپروانتی لاسیون (زیاد نفس کشیدن) آسیبهای گردن و یا میگرن باشد.

اگر سرگیجه مدام باشد باید دید علائم گوشی وجود دارد یا خیر اگر وجود داشته باشد مربط به نورینوم اکوستیک و سایر تومورهای زاویه جمجمه وپل دماغی است اگر علائم گوشی وجود نداشته باشد باید دید که با حالت غشی همراه است یا نه اگر با غشی همراه باشد باید به فکر عدم تکافوی گردش خون، بیماری قلبی بازیلر، آرتریو اسکلروز کاروتید، حساسیت سینوس کاروتید افتاد. اگر با خالت غشی همراه نباشد، بیماریهای پسیکونوروز، بلا بودن فشارخون، کم خونی، مرض قند ( دیابت ) پر کاری تیروئید و ناسازگاری خونی مطرح می شود.

سرگیجه از نظر مزاجهای چهارگونه

سرگیجه در نزد کسانیکه خون زیادی دارند علائم:

سرخی صورت و چشمها، برآمدگی عروق پیشانی و شقیقه و به سزعت رفع شدن سرگیجه.

درمان:

خون گیری لازم است و پاکسازی بدن را با جوشانده هلیله و سکنجبین و شربت عناب و لعاب اسپرزه و آب انار و آب غوره و آب گشنیز و پرهیز از غذاهای گرم یا شور و سرشویه با جوشانده گل سرخ، بابونه و سبوس گندم و ضماد صندل و گلاب و روغن گل با روغن مورد و سرکه بر سر و آنچه در سردرد دموی مزاج یا پرخونی آمده است در اینجا نافع است.

سرگیجه در صفراوی مزاج علائم:

زردی صورت و تلخی دهان حالت چرت زدن، سرعت نبض، بهبودی از خنکیها و زود از بین رفتن سرگیجه.

درمان:

جوشانده شاه تره، پوست هلیله زرد، فلوس و ترنجبین، یا شیرخشت. آب انار، آب تمرهندی، سکنجبین و شربت لیمو، مغز فندق و گیشنیز و مویز و اسپرزه با شکر و آب انار ترش و آب غوره مؤثر است، سیب و به و سوپ جو و مرغ و آب غوره و تمرهندی مفید است گل بنفشه و صندل بو کنند و دستورات سردرد ضفراوی نیز در اینجا حاکم است.

سر گیجه و علل و درمان

سرگیجه حالتی است که احساس می‏کنید می چرخید، یا محیط اطرافتان دور شما می‏چرخد.

اگر احساس کنید که خودتان می‏چرخید، "سرگیجه‏ی داخلی" دارید، ولی اگر احساس کنید که محیط اطراف ‏تان می‏چرخد، دچار "سرگیجه بیرونی" هستید.

علل سرگیجه:

سرگیجه می‏تواند در اثر وجود مشکلاتی در مغز یا گوش داخلی اتفاق بیفتد:

1- سرگیجه ناگهانی بی‏خطر وابسته به شرایط: رایج‏ترین شکل سرگیجه است و با احساس حرکت ناگهانی سر شروع می‏شود. این نوع سرگیجه به ندرت خطری دارد و به آسانی بهبود می‏یابد.

- سرگیجه می‏تواند در اثر التهاب گوش داخلی باشد که به صورت ناگهانی شروع می‏شود و با کاهش شنوایی همراه است. علت اصلی التهاب گوش، عفونت ویروسی یا باکتریایی است.

3- بیماری منیر( Meniere) که دارای سه علامت است: سرگیجه، زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی. در افراد مبتلا به این بیماری، شروع ناگهانی سرگیجه شدید و نوسان کاهش شنوایی دیده می‏شود و گاهی اوقات هیچ علامتی در آنها وجود ندارد.

4- تومور عصبی ناحیه ی شنوایی می‏تواند یکی از علل سرگیجه باشد. علائم این تومور شامل زنگ زدن گوش و کاهش شنوایی است.

5- سرگیجه می‏تواند به دلیل کاهش جریان خون در مغز باشد. خونریزی به قسمت پشت مغز (خون‏ریزی مخچه) با سرگیجه، سردرد، ناتوانی در راه رفتن و دیدن همراه است.

6- سرگیجه اغلب یکی از علایم بیماری ام‏اس است. شروع آن ناگهانی است.

7- تومور موجود در سر و آسیب بینی می‏تواند باعث سرگیجه شود که معمولا خودبخود برطرف می‏شود.

8- میگرن نیز یکی از علل سرگیجه است. سرگیجه اغلب با سردرد همراه است.

اوتیت مدیا   OTITIS MEDIA                  - عفونت گوش

وجود مایع در گوش میانی همراه با علائم و نشانه های عفونت حاد گوش را اوتیت مدیا میگویند. گرچه سرخ شدن پرده گوش از زودرس ترین علائم اوتیت مدیا است ولی به تنهایی نمیتواند دلیل اوتیت مدیا باشد چون در عفونتهای گوش خارجی نیز احتمال التهاب و سرخی پرده گوش وجود دارد. لذا برای تایید عفونت گوش میانی حتما باید از وجود مایع یا چرک در داخل گوش میانی ( پشت پرده گوش) اطمینان حاصل کرد.

 

ادامه نوشته