دیابت و روزه داری
افت يا افزايش قند خون، از دست دادن آب بدن و در نهايت انسداد عروقي را از مهم‌ترين مسائلي است كه بيماران ديابتي در صورت عدم توجه به توصيه‌هاي پزشكي حين روزه‌داري با آن مواجه مي‌شوند.
در رابطه با بيماران ديابتي كه مجاز به روزه گرفتن هستند: مردان بالاي 20 سال و زنان غيرباردار بالاي 20 سال، افرادي كه وزن عادي يا افزايش يافته دارند، افرادي كه بيماري‌هاي عفوني، قلبي، فشار خون، سنگ كليه، بيماري‌هاي ريوي ندارند و بيماران ديابتي كنترل شده مجاز به روزه گرفتن هستند.
بيماران ديابتي سه ماه قبل از ماه رمضان و در ماه رمضان نيز هر هفته يك بار به پزشك معالج خود مراجعه كنند و ميزان داروي مصرفي خود را تنظيم كنند.
كساني كه ديابت كنترل شده دارند و واجد شرايط هستند نبايد در رژيم غذايي خود در ماه رمضان تغيير بدهند و مايعات كافي بنوشند و زمان ورزش خود را تنظيم كنند.
اين قبيل بيماران نبايد بدون سحري و خوردن قرص‌هاي تجويز شده روزه بگيرند.
در رابطه با بيماراني كه انسولين تزريق مي‌كنند: اين بيماران به شرطي مجاز به روزه گرفتن هستند كه مصرف انسولين آنان كم باشد، طي روز دچار افت قند خون نشوند و نيز دچار عوارض ديابت نباشند.
ضعف و بي حالي شديد، عرق سرد فراوان، تپش قلب، سرگيجه، لرزش بدن، تاري ديد و در نهايت بيهوشي و كما علايم افت قند خون هستند.
افزايش بيش از حد معمول مصرف دارو، افزايش فعاليت و كاهش و حذف يك وعده غذايي از علل افت قند خون است و درمان آن را مصرف به اندازه نمك و مايعات و نرفتن به مكان‌هاي گرم میباشد.
عارضه يبوست، سردرد، انقباضات عضلاني، زخم و التهاب معده، سنگ كليه و سوزش سردل را به عنوان عوارض احتمالي روزه گرفتن بيماري‌هاي ديابتي در صورت عدم توجه به توصيه‌ها است.
بهترين زمان براي اندازه گيري قند خون قبل از افطار، دو ساعت بعد از افطار و قبل از سحر است و در صورتي كه بعد از افطار قند آنها بيش از250 بود، 20 درصد از رژيم غذايي افطار خود را براي روز بعد كم كنند.
از این پس مطالب این وبلاگ توسط بنده در برنامه رادیویی راه شب پنج شنبه شب ها پخش خواهد شد