دکتر ژان فرموزان در باره فواید روزه داری چنین می گوید:

در آغاز روزه داری، زبان باردار است، عرق بدن زیاد می شود، دهان بو می گیرد، گاه آب بینی را می افتد و همه، علامت شستشوی کامل بدن است. پس از سه، چهار روز، بو برطرف می شود، اسیداُوریک ادرار کاسته می شود و شخص احساس سبکی و خوشی خارق العاده ای می کند و در این حال اعضا هم استراحتی دارند.

 

دکتر کارلو آمریکایی در مورد فواید روزه می گوید:


روزه درمانی دراز مدت برای موارد زیر تجویز می شود:

1- فشار خون زیاد،2-تَصَلُّب شرائین که تازه آغاز شده،3-گرفتگی مجاری خون و لنف،4-آسم قلب،5-آنژین قلبی،6- سرطان خون،7- امراض عصبی،8-اختلالات دستگاه متابولیسم (چاقی، نِقرِس، ورم مفاصل، رماتیسم،9-امراض کبد،10- ورم کیسه صفرا،11-امراض معده و روده،12-یبوست مزمن،13-ورم لوزه مزمن،14-زکامهای حلق و بینی،15-زکامهای نای و نایژه،16-ناراحتی های کلیه و مثانه،17-امراض زنان (تورم لگن خاصره، اختلالان قائدگی، نازایی، یائسگی)،18- اگزما،19-دمل،20-کورک و کهیر،21-امراض چشمی مثل آب سبز،22-سر درد مزمن،23-افسردگی،24- ضعف جنسی،25-هیجان شدید،26-وسواس،27- نوالژی، مخصوصاً میگران،28- صعب العلاج،29- سرطان قبل از آشکار شدن


دکتر کارلو :

روزه ای که اسلام واجب کرده، بزرگترین ضامن سلامتی بدن است.


دکتر کارل (فیزیولوژیست بزرگ فرانسوی) می گوید:

لزوم روزه داری در تمام ادیان تأکید شده است. در روزه ابتدا گرسنگی و گاهی نوعی تحریک عصبی و بعد ضعف احساس می شود، ولی در عین حال کیفیات پوشیده ای که اهمیت زیادی دارند، به فعالیت می افتند و بالاخره تمام اعضا مواد خاص خود را برای نگهداری و تعادل محیط داخلی و قلب قربانی می کنند.


دکتر کودل پا فرانسوی می گوید:

5/4 بیماری ها از تخمیر غذا در روزه ها است که همه با روزه اصلاح می گردد.


دکتر بندیکت :

در این مدت (ایام روزه) در ترکیب خون، هیچگونه اخلاطی به هم نرسیده و آن نوری که در بعضی از روزه داران دیده می شود، یک حالت جوانی و نشاطی است که برای روزه داران رخ می دهد.

 

کلنل درورشا (روانشناس) :

روزه موجب حالت جزبه روحی می شود.


دکتر تومانیاس:

فایده بزرگ کم خوردن و پرهیز نمودن از غداها در یک مدت کوتاه، آن است که چون معده در طول مدت یازده ماه مرتب پر از غذا بوده و در مدت یک ماه روزه داری، مواد غذایی خود را دفع می کند و همین طور کبد، که برای حل و هضم غذا مجبور است دائماً صفرای خود را مصرف کند. در مدت سی روز ترشحات صفراوی را صرف حل کردن باقیمانده غذای جمع آوری شده خواهد کرد.دستگاه هاضمه در نتیجه کم خوردن غذا اندکی فراغت حاصل نموده و رفع خستگی می نماید. روزه یعنی کم خوردن و کم آشامیدن در مدت معینی از سال و این بهترین راه معالجه و حفظ تندرستی است که طب قدیم و جدید را از این حیث متوجه خود ساخته، مخصوصاً امراضی را که به آلات هاضمه به خصوص کلیه و کبد عارض می شود و توسط دارو نمی توان آنها را علاج کرد، روزه بخوبی معالجه می نماید.چنانچه بهترین داروها برای برطرف کردن سوء هاضمه روزه گرفتن است، مرض مخصوص کبد نیز که موجب یرقان می گردد، بهترین طریقه معالجه اش همانا روزه گرفتن است، چه آنکه ایجاد این مرض اغلب اوقات بواسطه خستگی کبد است، که در مواقع زیادی عمل و فعالیت نمی تواند صفرا را از خون بگیرد.


شهید دکتر پاک نژاد :

در ظرف مدت یک ماه روزه داری، آدمی دارنده یک بدن تازه تعمیر شده و آزاد گردیده و از قید و بند سموم رها شده است.


دکتر کلوخ (پزشک مشهور آمریکایی) :

سرطان از تماس زیاد میکروب های عفونی و سم های آنها با بدن پدید می آید، سرطان ابتدا دمل کوچکی است که در روده یا معده می روید، این دمل ها را می توانیم به آسانی با یکی دو هفته روزه، معالجه کنیم. معالجه کم خونی معمولی، سیلیس، مالاریا، کثافت و چرک ریه، دمل ها ی بسیار بد که بوسیله ترک غذا، ترک خورامهای گوشت دار ممکن می شود.


دکتر آلکسی سوفورین(پزشک روسی) :

تنها طریق برای قطع ریشه سرطان روزه است و بس.درمان از طریق روزه فائده ویژه ای در بیماری های کم خونی، ضعف روده ها، التهاب بسیط و مزمن، دمل های خارجی و داخلی، سل، نِقرس، بیماری های چشم، مرض قند، بیماری های جلدی، بیماری های کلیه، کبد، و اسکلیرور، روماتیسم، استسقا، نوراستنی، عرق النساء، خراز (ریختگی پوست) و بیماری های دیگر دارد.

 

دکتر اتوبو خنگر در کنگره پزشکی بغداد :

شخص روزه دار با سوزاندن رسوبات بیمارگونه و چربی های زائد بدن، کوره متابولیسم خود را می افروزد. در مدت پنجاه سال که از تأسیس کلینک اتوبوخنگر می گذرد، بیش از پنجاه هزار بیمار در این کلینیک، توسط روزه درمان شده امد.دانستن فلسفه احکام، سبب معرفت و شناخت بیشتر نسبت به دین می گردد و همین شناخت، باعث تقویت اعتقاد و ایمان انسان خواهد شد.


تذکر مهم: اگر هدف از روزه این باشد که مثلاً روزه بگیرد تا در چاقی و لاغریش اثر کند، و یا در قند و چربی خونش و ... مؤثر واقع شود، این روزه نزد خداوند سبحان ذره ای ارزش و ثواب ندارد و چه بسا موجب خشم و غضب خداوند گردد و او را به عذاب الهی مبتلا سازد. بر همین اساس حضرت علی (ع) فرمودند: با اخلاص (عمل را فقط برای خشنودی خداوند انجام دادن) کارهای انسان نزد خداوند قبول می شود.(غررالحکم، ص 432).

بنابراین وظیفه یک فرد مسلمانی که می خواهد روزه بگیرد و یا عمل واجب و مستحبی را انجام دهد، آن است که بگوید:«خدایا! می دانم تو حکیمی و تمام دستوراتت برای خیر و سعادت ما است، و می دانم این عمل فوائد زیادی برای من و حتی جامعه دارد، ولی من این عمل را فقط برای رضایت و خشنودی تو انجام می دهم».و لازم نیست اینها را به زبان بگوید، بلکه در دلش چنین نیتی داشته باشد، کافی است.

کسانی که دلشان به حال مردم می سوزد و دوست دارند جوانان این مرز و بوم، جوانانی سالم از نظر روحی و جسمی باقی بمانند، راهی ندارند جز آنکه دلهای پاک جوانان را با دستورات حیاتبخش اسلام عزیز آشنا سازند و مسائل اسلام را با استدلال و منطق برای آنان بیان نمایند.

برادران و خواهران عزیر بدانند که آنچه درباره فلسفه احکام گفته می شود، قسمتی از علت احکام می باشد و الا ذهن ما توان درک حقیقت و تمام علت احکام را ندارد، زیرا علم ما در برابر علم بی نهایت خداوند علیم و ائمه اطهار (ع) نا چیز است. بر همین اساس،رسول گرامی اسلام (ص) می فرماید:«در روزه آنقدر فایده هست، که قابل شمارش نیست». (بحارالانوار، ج 93، ص 254) (کتاب فلسفه روزه).

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در سه شنبه بیست و چهارم تیر 1393 و ساعت 3:13 PM |
یکی از مواردی که آسیب جدی به ریه میرساند، استنشاق اسید است و متاسفانه برخی از خانمهای خانهدار برای از بین بردن لک کاشیها به مواد شوینده، ‌وایتکس اضافه میکنند و در برخی از مواقع نیز وایتکس را با جوهر نمک، ‌در فضای بسته، ترکیب میکنند که استنشاق بخار متساعد شده از این ترکیب، آسیب جدی و جبران ناپذیر به ریهها وارد میکند.

 از ترکیب جوهر نمک و وایتکس، گاز کلر متساعد میشود و کلر هم تبدیل به اسید کلریدریک میشود،  کسانی که در معرض استنشاق این ترکیب قرار میگیرند، با علائمی مانند آسم، تنگی نفس و خسخس سینه مواجه میشوند که اگر چه این علائم با درمان دارویی به طور موقت برطرف میشوند اما به مرور زمان این علائم در آنها باقی میماند و هیچوقت بهبودی کامل حاصل نمیشود و باید به طور مداوم از دارو استفاده کنند.

 از مواد شوینده در حد نیاز و ضرورت استفاده کنند و از این مواد اسیدی در هوای بسته استفاده نشود.

مبتلایان به بیماری آسم و آلرژی و نیز کسانی که ریههای حساسی دارند، به هیچ عنوان نباید ازمواد اسیدی مانند وایتکس و یا هر ماده اسیدی پاککننده دیگر جهت شستشو استفاده کنند،‌ گفت: کسانی نیز که مبتلا به وسواس هستند باید وسواس خود را درمان کنند و افراد دیگر تا حد ممکن کمترین استفاده را از مواد اسیدی داشته باشند و درصورت استفاده،‌ حتماً به استاندارد بودن مواد مورد استفاده توجه داشته باشند.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیست و دوم آذر 1392 و ساعت 8:10 AM |

Open vs. Closed Rhinoplasty

Perhaps one of the most confusing dilemmas confronting the prospective rhinoplasty patient is the choice of open versus closed rhinoplasty. These terms, while puzzling, simply refer to the two possible surgical approaches — that is, the access method used to temporarily remove the nasal skin and facilitate exposure of the skeletal framework. Since virtually all changes to the outer nasal contour result from corresponding changes to the nasal skeleton, the surgical approach, and the corresponding skeletal exposure it provides, has a direct bearing on the ease of surgery and thus, the quality of the rhinoplasty outcome.

Endonasal Rhinoplasty: The Closed Approach

In the closed rhinoplasty approach, also called endonasal rhinoplasty, all of the surgical incisions are positioned inside the nostrils. Although parallel incisions encircle nearly half of the nostril lining, no part of the incision can be seen externally and a visible scar is avoided. However, because the right and left nostril incisions remain disconnected, repositioning of the nasal skin is difficult and the entire operation must be conducted through narrow surgical openings with limited visibility. Because access to the nasal framework requires vigorous stretching of the nasal skin, distortion of the nasal cartilage is also inevitable. While a visible scar is prevented, considerable challenges and technical limitations are associated with the relative lack of surgical access. Hence, closed rhinoplasty merely refers to the relative lack of surgical exposure associated with the endonasal approach.

External Rhinoplasty: The Open Approach

Unlike the closed rhinoplasty, the open or external rhinoplasty approach employs a small bridging incision, called a trans-columellar incision, to connect the right and left nostril incisions. In exchange for this 4-5 mm visible segment, the nasal skin can be folded upward (similar to opening a car hood) and unimpeded visibility of the lower nasal skeleton can be achieved. In addition to direct visibility of almost the entire nasal framework, distortion of the nasal cartilage is minimized and individual components can be evaluated in their natural, undisturbed alignment. Thus, the hallmark of the open rhinoplasty is the vastly improved surgical access permitted by the trans-columellar incision.

Although many aspects of an unattractive nose can be corrected using a closed rhinoplasty approach (thereby avoiding a trans-columellar incision), in my opinion, the modest risk of a visible columellar scar is more than offset by the improved accuracy, versatility, and effectiveness of the open rhinoplasty approach. While some rhinoplasty surgeons remain adept at the closed technique, particularly in patients with comparatively straightforward nasal anatomy, the advent of open rhinoplasty has truly revolutionized the treatment of complex nasal deformities such as cleft-lip rhinoplasty, twisted noses or severe post-rhinoplasty deformities. In fact, most rhinoplasty experts regard open rhinoplasty as the procedure of choice for difficult nasal anatomy of any type, and many of the most effective techniques of contemporary rhinoplasty can only be performed through the open approach.

For these same reasons, open rhinoplasty is also my preferred approach for primary (non-revision) rhinoplasty since it improves diagnostic accuracy and facilitates precision re-engineering of the misshapen nose. However, the technical demands of open rhinoplasty are rigorous, and substantial dedication and commitment to this approach are required to achieve consistently superior results.

The Trans-Columellar Incision

One of the most important technical aspects of using the open approach is precise suture realignment of the trans-columellar incision. When performed correctly, the healed trans-columellar incision is often invisible and seldom results in an objectionable scar.

To illustrate, below are photos of several of my patients following external rhinoplasty. I have included primary and revision rhinoplasty cases, male and female noses, and patients of widely varying ethnic heritage, including patients of Armenian, Haitian, Jamaican, Dominican, Iranian, Pakistani, Cuban and Puerto Rican descent (i.e., all conceivable skin tones). The incisions were closed meticulously and healed beautifully. These are typical results. See Figure 1

In expert hands, the open approach offers a considerable technical advantage over closed rhinoplasty which more than compensates for the minimal risk of visible scarring. Said another way, in my opinion closed rhinoplasty creates an unnecessary handicap that I find difficult to justify, particularly since the demands of reshaping a misshapen nose are already challenging enough

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در شنبه بیستم مهر 1392 و ساعت 5:29 PM |

زايمان طبيعي مي‌تواند از بسياري جهات براي مادران مفيد باشد . فوايدي از لحاظ پزشکي ، جسماني ، رواني و مالي زايمان طبيعي براي کودک هم فوايدي دارد .

فوايد پزشکي :

1 – پيشگيري از خطر مرگ :احتمالاً بزرگترين فايده‌ي زايمان طبيعي کاهش مرگ مادر است .زيرا جراحي سزارين مانند تمام جراحي‌ها داراي خطر مرگ ناشي از عوامل بيهوشي گزارش شده است که نسبت مرگ و مير پري ناتال زنان در سزارين 7 برابر زايمان نرمال است .

2- پيشگيري از خطر عفونت : در واقع شايع‌ترين انواع عفونت پس از جراحي سزارين، عفونت رحم و عفونت محل زخم جراحي و عفونت مثانه است ولي در زايمان طبيعي عفونت رحم به ندرت ديده مي شود .

3 - پيشگيري از « از دست دادن خون » :به طور متوسط،‌ خوني که در زايمان طبيعي از دست مي‌رود حدود 700-500 ميلي‌ليتر است و در مقابل خوني که در سزارين انتخابي از دست مي‌رود حدود 1000 ميلي ليتر است.

4 – پيشگيري از آسيب ديدن دستگاه ادراري : در زايمان طبيعي احتمال آسيب ديدن به مثانه بسيار کم است .

5 – پيشگيري از آسيب ديدن روده: انسداد روده‌ ، عارضه جانبي شايع هر جراحي است که براي مجاري دستگاه گوارش مشکل ساز است زيرا در اين وضعيت حرکت روده‌ها کند و و يا در موارد نادر متوقف شده و محتويات روده داخل آن باقي مي‌ماند.

6 – پيشگيري از لخته شدن خون در پاها: ترومبوفلبيت حالتي است که در آن خون داخل سياهرگ لخته مي‌شود و معمول‌ترين محل تشکيل لخته‌، سياهرگهاي پا است . خطر ايجاد ترومبوفلبيت پس از جراحي سزارين ، ده برابر زايمان طبيعي است .

7 – پيشگيري از هيسترکتومي ( برداشتن رحم ) :سزارين قبلي در برخي موارد در حاملگي‌هاي بعدي با پلاسنتاپرويااکرتا همراه مي‌شود . پلاسنتاپرويا ( جفت سرراهي ) حالتي است که در آن جفت در قسمت پايين رحم جايگزين مي‌شود و مانع عبور نوزاد و زايمان طبيعي مي‌شود . در پلانستااکرتا جفت به عمق ديواره‌هاي رحم نفوذ مي‌کند و پس از تولد نوزاد نيز به خودي خود خارج نمي‌شود، بنابراين در برخي موارد مجبور به درآوردن رحم مي شوند .

فوايد رواني زايمان طبيعي :

1 – احساس خوشايند از توانايي در زايمان طبيعي

2 – احساس مشارکت در زايمان و درک نحوه تولد نوزاد

3 – احساس تسلط و حاکم بودن بر اتفاقات حين زايمان

4 – احساس برقراري ارتباط فوري و پيوند احساسي با نوزاد پس از وضع حمل

5 – احساس رضايت از پذيرفتن مسؤوليت هاي مادرانه و مراقبت از نوزاد

فوايد زايمان طبيعي براي نوزاد :

1- از آنجا که فوايد تغذيه طبيعي با شير مادر مورد توجه است سزارين براي مادراني که مايلند نوزادانشان را با شير خود تغذيه کنند مشکل ساز خواهد شد . اغلب زناني که زايمان طبيعي مي‌کنند بلافاصله پس از تولد نوزاد تغذيه با شير خود را آغاز مي‌کنند و شيردهي در زناني که سزارين مي‌شوند با تاخير آغاز مي گردد.

2 – با اين که در زمينه خطرات جراحي سزارين،‌بحث بيشتري روي عوارض جانبي سوء بر روي مادر متمرکز شده است قطعاً‌ براي نوزاد نيز بي‌خطر نيست شايد بتوان گفت: خطرناکترين عارضه جانبي جراحي سزارين براي نوزاد‌، نارسي است،‌ اصطلاح نارسي عموماً‌ براي شرح دادن وضعيت نوزادي به کار مي‌رود که به دليل انتخاب زمان نادرست زمان سزارين، نارس به دنيا آمده است .

مشخص شده است که نوزاداني که به روش سزارين انتخابي به دنيا مي‌آيند به ميزان چشمگيري در معرض خطر ابتلا به RDS ( سندرم ديسترس تنفسي ) هستند .

3 – هنوز هم در اغلب بيمارستانها براي جراحي سزارين بيهوشي عمومي صورت مي‌گيرد و متاسفانه داروي به کار رفته براي بيهوشي مادر از طريق جفت به بدن نوزاد مي‌رسد . در اين صورت گاهي نوزاد لمس و فاقد واکنش‌هاي لازم به دنيا مي‌آيد .

4 - يکي ديگر از عوارضي که به نظر مي‌آيد بر اثر سزارين در نوزاد بروز کند فقدان ايجاد فشار بر روي دستگاه تنفسي است در اين حالت تخليه‌ي مايع از اعماق ريه نوزاد ،‌به طور کامل صورت نمي‌‌گيرد .

به همين دليل بروز مشکلات تنفسي در نوزاداني که به روش سزارين به دنيا آمده اند در مقايسه با زايمان طبيعي بيشتر است .

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در سه شنبه نهم مهر 1392 و ساعت 1:33 AM |
کيسه صفرا در سمت راست بدن در زير كبد قرار گرفته است. صفرا مايعي است زرد رنگ كه توسط كبد ساخته شده و در اين كيسه جمع ميگردد و سپس از طريق مجراي باريكي وارد روده اثني عشر(دوازدهم) ميشود. كار صفرا كمك به هضم غذا (به خصوص چربيها) در داخل روده و همچنين ضدعفوني كردن رودهها و خنثي كردن اسيد شيره معده است. صفرا، تخليه سريع روده را نيز تسهيل مينمايد.

مهمترين تركيبات صفرا شامل آب، كلسترول، نمكهاي صفراوي، پروتئين و رنگدانه بيليروبين است. چنانچه جريان صفرا به دلايلي قطع گردد، بيماريهاي صفراوي و اختلال در هضم چربيها به وجود ميآيد. درد و نفخ شكم، تهوع، يرقان، تب و استفراغ از مهمترين عوارض ناشي از تورم كيسه صفرا ذكر شدهاند. بيماريهاي صفراوي در بين كشورهاي غربي بسيار شايع ميباشد كه علت آن نيز رژيم غذايي نامناسب است.

اختلالات ايجاد شده در كيسه صفرا عموماً در اثر مصرف غذاهاي چرب و پر گوشت، مصرف الكل و نوشابههاي الكلي، بيماريهاي عصبي و اضطراب تشديد ميشود. به منظور جلوگيري، كاهش و درمان چنين اختلالاتي بايستي از مصرف نمك، چربي، تخم مرغ و گوشت قرمز اجتناب نمود.

يكي از بيماريهاي مهم كيسه صفرا، سنگ كيسه صفرا ميباشد. سنگ كيسه صفرا زماني تشكيل ميگردد كه تركيبات صفرا (كلسترول، رنگدانههاي صفراوي، املاح صفراوي، كلسيم و ساير موارد موجود در كيسه صفرا) رسوب نمايند. علت تشكيل سنگ ممكن است مربوط به عفونت، اختلالات متابوليكي و يا تغييرات شيميايي باشد.

در بيماران مبتلا به سنگ كيسه صفرا كه اغلب بانوان چاق با سن بالاي 40 تا 50 سال ميباشند، درد شديد از ناحيه شكم (سردل) و يا از قسمت فوقاني راست شكم شروع و به ناحيه بين دو كتف و كتف راست انتشار مييابد. اين درد ممكن است 1 تا 4 ساعت طول كشيده و سپس سريع برطرف گردد. تهوع و سرگيجه از علائم ديگر سنگ صفرا ميباشد. نفخ، آروغ و عدم تمايل به غذاهاي چرب و سوء هاضمه نيز در اين بيماران مشاهده ميشود.

سنگ كيسه صفرا اغلب براي مدت زيادي بدون علامت است و براي فرد بيمار هيچگونه مزاحمتي ايجاد نمينمايد. روشهاي درمان سنگ كيسه صفرا شامل تغذيه صحيح (عدم مصرف غذاهاي نامناسب)، درمان شيميايي (داروهاي شيميايي)، سنگ شكني و جراحي سنگهاي كيسه صفرا (باز و لاپاراسكوپي) شامل انواع سنگهاي كلسترولي (80%) و سنگهاي رنگدانهاي(20%) ميباشند.

چنانچه ميزان كلسترول صفرا بيش از حد لازم باشد (فوق اشباع شدن) كريستالهاي كلسترولي تشكيل شده و به تدريج بر روي هم رسوب كرده و سنگ صفراوي كلسترولي تشكيل ميگردد. سنگهاي رنگدانهاي از بيليروبين ساخته ميشوند.

از مهمترين عوامل مؤثر در تشكيل سنگهاي صفراوي ميتوان به ژنتيك(مردم آسيا مستعدتر از ساير كشورها هستند)، جراحي، سوختگيها، بارداري و مصرف قرصهاي ضدبارداري در بانوان، سيروز الكلي، عفونت مزمن مجاري صفراوي، اختلالات خوني(كمخوني داسي شكل) و سن بالا اشاره نمود. عموماً موارد فوقالذكر موجب كاهش حركت كيسه صفرا و صفرا ميشوند. افرادي كه نسبت به كاهش سريع وزن خود اقدام مينمايند نيز در زمره افراد فوق قرار ميگيرند. بيتحركي، ديابت، بيماريهاي كبدي و مصرف داروهايي نظير كلوفيبرات و آنتيبيوتيكهايي مانند سفترياكسون و استعمال دخانيات نيز خطر ابتلا به سنگ كيسه صفرا را افزايش ميدهد. همانطور كه ذكر شد يكي از روشهاي درمان سنگ كيسه صفرا، درمان دارويي است كه معايب ذيل را به همراه خواهد داشت:

1ـ طولاني بودن (بعضاً چند سال)

2ـ عوارض جانبي نظير ايجاد اسهال

3ـ ساخت مجدد سنگ بعد از قطع دارو

4ـ افزايش كلسترول و ابتلا به تصلب شرائين

افرادي كه به سنگ كيسه صفرا مبتلا هستند ميتوانند موارد تغذيهاي ذيل را رعايت نمايند:

1ـ مصرف چربيهاي(روغنها) گياهي غير اشباع مانند روغن زيتون، سويا

2ـ مصرف سبزيجات و ميوههاي فراوان

3ـ قراردادن غلات، سبوس و نانهاي سبوسدار در رژيم غذايي

4ـ عدم مصرف غذاهاي سرخ كردني، آجيل، سس، آبگوشت، نيمرو، كره، خامه و غذاهاي پرچرب ديگر

5 ـ عدم مصرف سوسيس، كالباس، تن ماهي، سس خامهدار و مايونز

6 ـ مصرف شير كمچرب، پروتئينهاي گياهي، سفيده تخممرغ و ماهي

7ـ مصرف ويتامينهاي گروهb (اسيدفوليك، b6 و b12)

يكي ديگر از روشهاي درمان سنگ كيسه صفرا و همچنين ساير اختلالات صفراوي استفاده از گياهان دارويي ميباشد كه برخي از مهمترين آنها عبارتند از:

زردچوبه، شاهتره، ريشه كاسني، غاثف، افسنطين، گل قاصدك، آناگاليس، سير، سداب، خرفه، رزماري(اكليل كوهي)، تمر هندي، روغن، برگ و پوست زيتون، گزنه، سنبلالطيب، گل هميشه بهار، نعناع، گل محمدي، مَرْغ، بابونه، انيسون، سبوس برنج، زرشك، زبان گنجشك، ريواس، كنگر فرنگي، كرفس قمري و جعفري. همانطور كه ميدانيد انسان داراي چهار طبع صفرا، خون، بلغم و سودا ميباشد كه هرگاه يكي از اين طبايع غالب گردد علائم و آثاري خاص در فرد ايجاد مينمايد. چنانچه صفرا غالب باشد، فرد را صفراوي مزاج گويند. اين افراد داراي پوست گرم و خشك، رنگ چهره زرد يا زيتوني، اندامهاي لاغر و كوچك، تنفس و نبض سريع، خواب كم همراه با آشفتگي و حركات تند و سريع، خشمگين، پرانرژي و خستگيناپذير ميباشند. همچنين در اين افراد، دهان تلخ مزه، خارش بدن، كمي اشتها، بادگلو، سوزش دهانه معده، قي آلوده به صفرا، خشكي زبان، گودي چشمها، تشنگي و زردي متمايل به قرمزي ادرار مشاهده ميگردد.
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در یکشنبه دهم شهریور 1392 و ساعت 9:45 PM |

آنفولانزا یکی از عفونتهای ویروسی دستگاه تنفس می باشد که توسط ویروسی به همین اسم ایجاد می شود. ویروس آنفولانزا 3 نوع دارد:

- ویروس نوع A وB : این دو نوع ویروس علائم بسیار شدیدی دارند و مسوؤل
همه گیری آنفولانزا در جامعه می باشند و بعلت اینکه مداوم در حال تغییر می باشند هر سال نوع جدیدی از این ویروسها بوجود آمده و در سراسر جهان پخش می شود و باعث ابتلا افراد به آنفولانزا می شوند و دستگاه ایمنی هم بخاطر همین تغییر ویروس، قادر به شناسائی ویروس نشده و بدن دوباره به این بیماری مبتلا می شود مگر اینکه فرد سالانه واکسن آنفولانزا را که مربوط به گونه های همان سال است را تزریق کرده باشد.

- نوع C که یک بیماری خیلی خفیف می دهد (مثل سرماخوردگی) و یا گاهی عفونت با آن بدون علامت می باشد و هرگز باعث همه گیری و اپیدمی نمی شود.

ویروس نوعA علاوه براینکه شدیدترین همه گیری را به وجود می آورد، علاوه بر انسان
می تواند حیوانات را نیز بیمار کند ولی انواع
B وC فقط باعث بیماری در انسان می شوند.

تعداد حملات در کودکان نیز از بزرگسالان بیشتر است و شیوع بیماری با آغاز فصل سرما زیاد شده و ویروس در عرض 3-2 هفته در جامعه گسترش یافته و سپس باعث همه گیری می شود که 3-2 ماه ادامه دارد و با گرم شدن هوا بیماری با همان سرعتی که شروع شده بود پایان می یابد.

این بیماری بعلت شدتی که دارد باعث تحمیل هزینه های زیاد به جامعه می شود که از جمله آن می توان به موارد زیر اشاره کرد: غیبت دانش آموزان از مدرسه، غیبت کارمندان از محل کار خود، ابتلا به عوارض شدید این بیماری مثل سینه پهلو و احتیاج به بستری فرد و همچنین هزینه های بیمارستانی به وی واختلال در سایر فعالیتهای روزانه فرد.

? علائم و نشانه ها

1. علائم در بزرگسالان : اگر شما دچار نوع خفیف آنفولانزا شدید، علائم آن نیز ممکن است شبیه به سرماخوردگی ساده باشد ولی معمولاً علائم این بیماری شدید بوده و شامل موارد زیر است:

- تب : معمولاً بالای 3/38 درجه بوده ودر عرض 24 ساعت ایجاد شده و برای 3 روز ( بین یک تا پنج روز) باقی می ماند .

- سر درد : معمولاً در تمام نواحی سر احساس می شود و گاهی فقط در جلوی سر احساس می شود.

- بدن درد : تمام قسمتهای بدن خصوصاً پاها و کمر دردناک هستند.

- گلودرد : که حدود4-3 روز ممکن است طول بکشد .

- آبریزش بینی: که گاهی تا یک هفته بطول می انجامد.

و سایر علائم مثل سرفه خشک ، بی اشتهائی، لرز، خستگی، قرمزی و التهاب مخاط گلو و بینی .

البته بیشتر بیماران در عرض 2-1 هفته از آنفولانزا بهبود پیدا می کنند ولی بعضی ( خصوصاً افراد سالمند ) ممکن است برای مدت طولانی احساس خستگی را حتی پی از اینکه سایر علائم رفع شد، داشته باشند .

2. علائم در کودکان : در کودکان تب بالاتر از بزرگسالان است و معمولاً بین 5/40-4/39 درجه می باشد. البته در کودکان قبل از مدرسه و نوزادان بعلت اینکه علائم آنفولانزا بسیار شبیه به سایر ویروسهائی که درگیری تنفسی می دهند می باشد، تشخیص دقیق آنفولانزا مشکل است ولی در هر صورت باید سریعاً به پزشک مراجعه کرد.

? چه موقع باید بدنبال توصیه های پزشکی بود.

بعلت اینکه این بیماری، عوارض خطرناک دارد و علائم آن نیز شدید است، تقریباً همیشه باید برای درمان آن به پزشک مراجعه کرد، مخصوصاً در سنین پائین که علائم بیماری شدیدتر می باشد و بیمار نیز ضعیف تر است.

? تشخیص

تشخیص بیماری عمدتاً کلنیکی است و پزشک با توجه به همه گیری آنفولانزا در جامعه و علائم بیمار خود، این تشخیص را مطرح می کند ولی چون افتراق عفونت ویروس آنفولانزا از سایر ویروسهای درگیر کننده سیستم تنفس مشکل است گاهی از روشهای آزمایشگاهی برای تشخیص بیماری می توان استفاده کرد مثلاً در آزمایشگاههای مجهز می توان از کشت ویروس برای نمونه ترشحات بینی و حلق و در جهت تشخیص نوع ویروس استفاده کرد.

? عوارض

یکی از عوارض شایع آنفولانزا سینه پهلو می باشد که عامل این سینه پهلو یا خود ویروس آنفولانزا است و یا یک باکتری است که از ضعیف شدن سیستم ایمنی توسط ویروس آنفولانزا استفاده کرده وارد ریه شده و باعث عفونت باکتریائی ریه گشته است. در موارد زیر باید به سینه پهلو شک کرد:

- بیماری که دچار تنفس سخت و مشکل شده است.

- بیمار دچار درد سینه در نتیجه سرفه بشود.

- همراه با سرفه خلط زرد و یا سبز رنگ و یا خلط خونی وجود داشته باشد.

از دیگر عوارض آنفولانزا می توان به سینوزیت، عفونت گوش میانی و التهاب مجاری هوائی (برونشیت) و التهاب بافت میانی مغز (آنسفالیت)اشاره کرد.

یکی دیگر از عوارض بیماری ? سرفه بعد از عفونت ? می باشد که معمولاًً بدون خلط بوده و ممکن است برای هفته ها تا ماهها پس از رفع علائم آنفولانزا ادامه یابد و آنچنان شدید باشد که گاهی هنگام شب فرد را بیدار کند.

این سرفه که با علائم شبه آسم همراه است گاهی با درمانهای ضد آسم بهبود می یابد و یا از شدت آن کاسته می شود. بهر صورت در صورت ابتلا به این عارضه باید با پزشک خود مشورت کنید.

در آخر لازم است اشاره کنیم که بعضی از مطالعات جدید نشان داده اند که استفاده از داروهای جدید ضد ویروس آنفولانزا (Oseltamivir) ممکن است در کاهش عوارض ثانویه بیماری آنفولانزا مثل سینه پهلو در بزرگسالان و عفونت گوش در کودکان 12-1 ساله موثر باشد.

? درمان

پیش از شروع این بحث لازم است اشاره کنیم گرچه علائم آنفولانزا شدید است ولی در صورت عدم درمان، اکثر موارد آن پس از مدتی بهبود می یابند چون این بیماری جزء بیماریهای خود محدود شونده می باشند ولی درمان آن علاوه بر کاهش دوره بیماری و تخفیف علائم آن، از عوارض بیماری نیز جلوگیری می کند.

? استفاده از داروهای ضد ویروس آنفولانزا

این داروها بشرطی که در 48 ساعت اول پس از شروع بیماری مصرفشان آغاز شود، بیشترین تأثیر را هم در کاهش طول مدت بیماری (حداقل یکروز طول دوره بیماری را کاهش می دهند) و همچنین کاهش شدت علائم در طول مدت ابتلا بیماری را خواهند داشت و هر چه این داروها زودتر شروع شوند، نتایج بهتری را برای بیمار خواهند داشت. از این داروها به چهار مورد زیر اشاره
می کنیم.

Oseltamivir- Zanamivir-Amantadine-Rimanadine

دو داروی اول جزء داروهای جدید بوده که هم روی ویروس آنفولانزای A و هم آنفولانزای B مؤثر هستند، در حالیکه داروهای سوم و چهارم که قدیمی تر هستند فقط روی آنفولانزای نوع A مؤثر هستند. از بین داروهای موفق Oseltamivir کمترین عوارض گوارشی را دارد و امروزه بیش از سایر داروهای ضد آنفولانزا نسخه می شود.

? داروهائی که باعث کاهش علائم و شکایات بیمار می شوند.

مثل سرماخوردگی، در آنفولانزا نیز می توان از داروهای بدون نسخه برای تخفیف علائم بیماری پس از شروع بیماری و در طی دوره آن استفاده کرد.

برای تب و درد از استامینوفن ( آسپرین زیر 18 سال ممنوع است بخاطر احتمال ایجاد بیماری کبدی ) و برای احتقان بینی، سرفه و ترشحات بینی از ترکیبات حاوی ضد احتقان و آنتی هیستامین مثل قرص ? آنتی هیستامین دکونژستانت ? می توان استفاده کرد.

علاوه بر موارد بالا استفاده از مایعات کافی در طول روز و تغذیه مناسب برای بهبود سریع و جلوگیری از حالت کم آبی در بدن لازم است. همچنین استراحت در بستر نیز توصیه می شود.

? پیشگیری

در مورد آنفولانزا دو نوع پیشگیری داریم 1- واکسنهای آنفولانزا 2- پیشگیری داروئی آنفولانزا

? واکسنهای آنفولانزا

امروزه دو نوع واکسن برای آنفولانزا وجود دارد یکی فرم تزریقی و دیگری واکسن اسپری بینی( Nasal Spray Vaccine) کلاً واکسن آنفولانزا، بهترین وسیله برای پیگشیری از آنفولانزا می باشد و بهترین زمان تزریق آن از مهر ماه تا نیمه آبان است. البته واکسن در هر زمانی در فصل شیوع آنفولانزا می تواند تزریق شود، حتی وقتی که ویروس کاملاٌ در جامعه شما پخش شده باشد. در ضمن شما سالانه به تزریق واکسن نیاز خواهید داشت برای اینکه ویروس مداوماً در حال تغییر خصوصیات خود بوده و برای همین هر سال باید توجه به خصوصیات جدید ویروس، واکسن جدید برای جلوگیری از بیماری روانه بازار گردد.

بعلت همین کوتاهی عمر واکسن آنفولانزا و دردسر تزریق سالانه آن، این واکسن فقط برای کسانیکه در گروه پر خطر قرار گرفته و ممکن است دچار عوارض وخیمی شوند استفاده می شود، این افراد شامل:


- افراد بالای 65 سال

- تمام کودکان بین 24-6 ماه

- کودکان و افراد بزرگسالان بین 64-2 سال درصورتیکه دچار مشکلات پزشکی مزمن باشند مثل دیابت نارسائی کلیوی، اختلال تولید گلبول قرمز، ایدز، مصرف داروهای تضعیف کننده سیستم ایمنی و ...

- کودکان و بالغینی که دچار آسم باشند.

- کودکانی که روی درمان مزمن با آسپرین هستند.

- زنانی که در طول فصل شیوع آنفولانزا باردار می شوند.

- افراد بدون خانه و بی خانمان

- افرادی که تماس خانگی با بچه کوچکتر از 6 ماه دارند.

- پزشکان، پرستاران و کارکنان بهداشتی که در بیمارستان و یا آسایشگاهها مشغول بکار هستند .

? عوارض جانبی واکسن تزریقی آنفولانزا

چون واکسن از ویروس غیر فعال تولید می شود، بنابراین کسی از تزریق واکسن به آنفولانزا دچار نمی شود ولی گاهی کمتر از 3/1 افراد در اطراف محل تزریق درد و سفتی را احساس خواهند کرد (برای 2-1 روز ). تب و درد نیز شایع نیست و برخلاف آنچه که قبلاً ادعا می شد، این واکسن خطر ابتلا به آسم را نیز بالا نمی برد.

? واکسن اسپری بینی(Nasal Spray Vaccine)

در سال 2003 انجمن داروی آمریکا واکسنی بنام Flomist را که بصورت اسپری استنشاقی از بینی مصرف می شود،تأئید کرد. این واکسن با مصرف آسان و بدون درد جایگزین مناسب برای واکسن تزریقی آنفولانزا می باشد. البته این واکسن فقط برای افراد سالم سنین بین 49- 5 سال تأئید شده است و در افراد مسن و همچنین افراد با بیماریهای مزمن زمینه ای مثل آسم بی خطر بودن این واکسن مشخص نشده و این افراد باید واکسن تزریقی را استفاده کنند . همچنین به کودکان زیر 5 سال نیز باید از دادن واکسن استنشاقی اجتناب شود زیرا این کودکان را در عرض 6 هفته پس از مصرف واکسن در معرض خطر بالاتر ابتلا به آسم و خس خس سینه قرار می گیرند.

* هیچ واکسنی 100% باعث جلوگیری از بیماری نمی شود و واکسن آنفولانزا هم از این قاعده مستثنی نیست و حتی با مصرف واکسن ممکن است فرد مبتلا به آنفولانزا شود.


? پیشگیری بوسیله داروهای ضدویروس

استفاده از داروهای ضدویروس جایگزین مصرف واکسن نیست و پزشکان برای کسانی این روش را بکار می گیرند که نمی توانند از واکسن تزریقی استفاده کنند. برای پیشگیری داروئی، 3 داروی ضدویروس تأئید شده است، آمانتادین و ریمانتادین(Rimantadine، Amantadine) که فقط برای پیشگیری از آنفولانزای نوع Aبکار می روند .

Oseltamivir برای جلوگیری از آنفولانزای A و B استفاده می شود. این دارو هم قبل از برخورد فرد با ویروس مؤثر است و هم پس از برخورد فرد با ویروس می تواند مؤثر باشد و برای همین برای پیشگیری از آنفولانزا در کسی که تماس نزدیک با فرد مبتلا داشته است نیز بکار می رود.

? چند توصیه مفید برای جلوگیری از ابتلا به آنفولانزا (طبق نظر انجمن ریه آمریکا)

1. مکرر دستان خود را بشوئید: شایعترین علت ابتلا به آنفولانزا لمس چشم، دهان، بینی،با دستان آلوده به ویروس می باشد، پس دستهای خود را تمیز نگه دارید و آنها را از صورت خود دور نگه دارید.

2. از فردی که به آنفولانزا مبتلا شده فاصله بگیرید و اگر خود بیمار شدید، به دیگران زیاد نزدیک نشوید.

3. کسی که به آنفولانزا مبتلا شده بهتر است در خانه بماند و با حضور خود در مدرسه یا محل کار دیگران را بیمار نکنند.

4. هنگام عطسه و سرفه فرد بیمار باید جلوی دهان خود را با دستمال کاغذی بگیرد تا قطرکهای آلوده به ویروس در فضا پخش نشوند.

5. بیاد داشته باشید که فرد بیمار تا 7 روز می تواند باعث پخش ویروس در فضا شود پس توصیه های بالا را باید تا یک هفته رعایت کرد، تا احتمال ابتلاء شما به آنفولانزا کاهش یابد.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در چهارشنبه بیست و هفتم دی 1391 و ساعت 4:30 AM |
برنامه پخش شده از رادیو سلامت پنج شنبه شبها

 

استخوان بافت زنده‌اي است

در بدن انسان استخوان‌ها به طور مرتب ساخته شده و از بين مي‌روند. البته سرعت اين روند در تمام عمر فرد يكسان نيست؛

به طوري كه توده استخواني در سنين 20 تا 30 سالگي به حداكثر ميزان خود مي‌رسد و سپس به تدريج كاهش مي‌يابد.

حداكثر توده استخواني در افراد مختلف متفاوت است و به عوامل ارثي، تغذيه، فعاليت بدني و شيوه زندگي در طول دوره رشد بستگي دارد.

اگر ميزان تخريب استخوان بيش از ساخته شدن آن باشد، فضاهاي بين شبكه‌هاي داخلي استخوان بزرگ مي‌شوند و اصطلاحا پوكي استخوان اتفاق مي‌افتد.

در اين وضعيت، استخوان ضعيف شده و با كوچك‌ترين ضربه دچار شكستگي مي‌شود.

اين پديده در سنين سالمندي شايع بوده اما با اقدامات ساده‌اي مي‌توان آن را به تاخير انداخت يا شدت آن را كاهش داد.

ستون فقرات، استخوان ران، لگن، ‌مچ دست و انتهاي ساعد به ترتيب شايع‌ترين محل‌هايي هستند كه در اثر پوكي استخوان دچار شكستگي مي‌شوند.

بسياري از شكستگي‌هاي ستون فقرات فقط با درد شديد پشت همراه هستند و علامت ديگري ندارند.

انحراف ستون مهره‌ها در اثر جوش خوردن خودبخودي‌ آن‌ها مي‌تواند از علايم اين بيماري باشد.

علامت پوكي استخوان چيست؟

اهميت پوكي استخوان در اين است كه اغلب تا زمان شكستگي استخواني علامتي ندارد.

چه عواملي ايجاد كننده پوكي استخوان هستند؟

- سن: با بالا رفتن سن، تراكم استخوان در هر دو جنس به تدريج كاهش مي‌يابد؛ به طوري كه از حدود 40

سالگي نيم تا يك درصد در سال كاهش مي‌يابد.

- جنس: پوكي استخوان در زنان به دليل كم بودن توده استخوان و پديده يائسگي شايع‌تر است. زنان در هر سني 4 تا 5 برابر مردان دچار شكستگي استخوان مي‌شوند.

- يائسگي و كاهش هورمون‌هاي جنسي: هورمون‌هاي جنسي نقش مهمي در استحكام استخوان‌ها دارند. بنابراين هر عاملي از جمله يائسگي كه باعث كم شدن اين هورمون‌ها شود پوكي استخوان را تسريع مي‌كند.

- سابقه فاميلي: در صورت سابقه شكستگي در بستگان نزديك (پدر، مادر، خواهر و برادر)، احتمال ابتلا به شكستگي تا دو برابر افزايش مي‌يابد.

- نژاد و عوامل ارثي: نژاد آسيايي و افرادي كه پوست و موي روشن دارند بيشتر در معرض پوكي استخوان هستند.

- جثه بدني: استخوان بندي ظريف و جثه كوچك‌تر موجب افزايش احتمال پوكي استخوان مي‌شود.

- بيماري‌هاي همراه: برخي بيماري‌ها مانند بيماري‌هاي مزمن كبد و كليه، ديابت نوع 1، افزايش هورمون تيروئيد و پاراتيروئيد، اختلالات هورمون‌هاي جنسي، اسهال مزمن و اختلالات سوء جذب، بي‌اشتهايي عصبي، پيوند اعضا و برخي سرطان‌ها باعث افزايش احتمال ابتلا به پوكي استخوان مي‌شوند.

- مصرف داروها: مصرف طولاني مدت داروهاي حاوي كورتون، داروهاي ضد صرع و داروهايي كه براي درمان بيماري‌هاي تيروئيد مصرف مي‌شوند؛ موجب بروز پوكي استخوان مي‌شود. اين دسته داروها حتما بايد با تجويز پزشك و در صورت نياز با مكمل‌هاي دارويي مانند كلسيم و ويتامين «د» مصرف شوند.

- مصرف دخانيات و الكل: مصرف دخانيات شامل سيگار، قليان، پيپ و چپق موجب

 اختلال در جذب كلسيم و ساخت استخوان، يائسگي زودرس، كاهش وزن و تخريب هورمون‌هاي جنسي مي‌شود كه به تسريع پوكي استخوان مي‌انجامد.

مصرف الكل نيز با كم كردن فعاليت سلول‌هاي سازنده استخوان موجب پوكي استخوان مي‌شود.

 

 

پوكي استخوان علامتي ندارد ولي با مشاهده اين علايم به پزشك مراجعه كنيد:

- كاهش قد به ميزان حدود 3 سانتي متر نسبت به دوران جواني.

- قوز در ستون فقرات كه به تازگي ايجاد شده باشد.

- شكستگي در اثر ضربه خفيف يا زمين خوردن جزيي

اگر به پوكي استخوان مشكوك شديم، چه كنيم؟

بخاطر داشته باشيد كه پوكي استخوان براحتي قابل تشخيص و درمان است.

تشخيص پوكي استخوان توسط پزشك و با اندازه‌گيري تراكم استخوان انجام مي‌شود.

 اندازه‌گيري تراكم استخوان يك روش بدون درد است كه با استفاده از دستگاه مخصوصي انجام شده و حدود 15 دقيقه طول مي‌كشد.

در صورت تشخيص پوكي استخوان با بكارگيري توصيه‌هاي دارويي و غيردارويي مي‌توان از پيشرفت آن و شكستگي استخوان كه مهم‌ترين عارضه آن است، ‌پيشگيري كرد. رعايت رژيم غذايي، ترك مصرف دخانيات و فعاليت بدني مناسب از پيشرفت پوكي استخوان جلوگيري مي‌كند. داروهاي موثر در افزايش توده استخوان بايد با تجويز پزشك مصرف شوند. در صورت نياز به اين داروها آنها را مطابق دستور دارويي و بطور مستمر استفاده كنيد.

چگونگي پيشگيري از پوكي استخوان

- قرار گرفتن در معرض نور مستقيم آفتاب به دريافت ويتامين‌ «د» كمك مي‌كند.

- از منابع كلسيم و ويتامين «د» به اندازه كافي در رژيم غذايي خود استفاده كنيد.

- از مصرف دخانيات به هر شكل (سيگار و قليان) خودداري كنيد.

- ورزش مستمر و مناسب را در برنامه زندگي خود بگنجانيد.

- غلات، لبنيات، حبوبات، سبزي، ماهي و ميوه را در رژيم غذايي خود بگنجانيد.

 مصرف روزانه 3 ليوان شير يا ماست كم چرب (يا دو قطعه پنير بجاي هر ليوان شير) مي‌تواند كلسيم مورد نياز روزانه بدن را تامين كرده به سلامت استخوان‌ها كمك مي‌كند.

- از مصرف نوشابه يا قهوه خودداري كرده و دوغ كم نمك را جايگزين آن كنيد. روزانه 8-6 ليوان آب بنوشيد.

- ماهي‌ها، جگر و تخم مرغ منابع غذايي حاوي ويتامين «د» هستند. از آنها در برنامه هفتگي غذايي خود استفاده كنيد.

حداقل سه بار در هفته به مدت 30-20 دقيقه پياده روي كنيد. پياده روي بهترين جايگزين براي انواع ورزش‌ها جهت جلوگيري از پوكي استخوان است.

 

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه دهم آذر 1391 و ساعت 3:36 PM |
مژده

از این پس مطالب این وبلاگ در رادیو ایران برنامه راه شب پنج شنبه شبها بصورت سراسری توسط بنده پخش خواهد شد

از این پس مطالب این وبلاگ در رادیو ایران برنامه راه شب پنج شنبه شبها بصورت سراسری توسط بنده پخش خواهد شد

از این پس مطالب این وبلاگ در رادیو ایران برنامه راه شب پنج شنبه شبها بصورت سراسری توسط بنده پخش خواهد شد

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در سه شنبه سی ام آبان 1391 و ساعت 4:51 PM |

شکستگی استخوان ترقوه یا کلاویکول Clavicle در ناحیه شانه جزو شکستگی های شایع بخصوص در بچه ها و ورزشکاران است.


آناتومی استخوان ترقوه ( کلاویکل)


 

استخوان ترقوه قسمتی از شانه است . این استخوان مانند استخوان کتف کمک میکند تا اندام فوقانی به تنه اتصال پیدا کند. استخوان ترقوه تنها ارتباط استخوانی اندام فوقانی با تنه است. ترقوه یک استخوان بلند است که در طول خود دو قوس دارد و به شکل حرف S البته با انحنای کمتر است. این استخوان از طرف داخل در مجاورت استخوان جناغ قرار گرفته و مفصل استرنوکلاویکولر Sternoclavicular را درست میکند و در طرف خارج در کنار زائده آکرومیون از استخوان کتف مفصل آکرومیوکلاویکولر Acromioclavicular را بوجود میاورد.

106 1

از زیر این استخوان عروق و اعصاب مهمی عبور میکنند ولی خوشبختانه این عروق و اعصاب در حین شکستگی ترقوه بندرت آسیب میبینند. شکستگی استخوان ترقوه معمولا در قسمت وسطی آن اتفاق میفتد.


علل شکستگی استخوان ترقوه در ناحیه شانه

مهمترین مکانیسم های ایجاد شکستگی ترقوه عبارتند از :

در حین زایمان

بعضی از نوزادان در حین زایمان مشکل دچار شکستگی این استخوان میشوند. در حین عبور نوزاد از کانال زایمانی فشارهای زیادی که به شانه وی وارد میشود ممکن است آنقدر زیاد باشد که موجب شکسته شدن استخوان ترقوه شود.

ضربه مستقیم

استخوان ترقوه تا سن بیست سالگی کاملا سفت و محکم نمیشود و تا این سن بر اثر ضربات مستقیم به راحتی دچار شکستکی میشود. این ضربات مستقیم میتوانند بطور مثال بدنبال اصابت چوبدستی به استخوان ایجاد شوند.

ضربه غیر مستقیم

ضربه غیر مستقیم به استخوان ترقوه معمولا در حین ورزش و به علت زمین خوردن ایجاد میشود. در حین زمین خوردن فرد بطور غیر ارادی دست خود را بصورت کشیده به جلو میاورد و معمولا اولین جایی که به زمین برخورد میکند کف دست است. نیروی برخورد به زمین از کف دست به آرنج و بعد به شانه اعمال شده و میتواند موجب شکستگی ترقوه شود. گاهی اوقات هم شکستگی بر اثر افتادن بر روی شانه ایجاد میشود.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه نوزدهم آبان 1391 و ساعت 1:10 PM |

بیماری‌ تب‌ مالت‌ یا بروسلوز که‌ در حیوانات ‌به‌ نام‌ سقط جنین‌ واگیر مرسوم‌ است‌،یکی‌ از بیماریهای‌ عفونی‌ قابل‌ انتقال‌بین‌ انسان‌ و حیوان‌ می‌باشد و با نام‌های‌دیگری‌ نظیر: تب‌ مواج‌، تب‌ دیوانه‌ وتب‌ مدیترانه‌ای‌ نیز نامیده‌ می‌شود. این‌ بیماری‌ در تمام‌ فصول‌ سال‌وجود دارد، اما در بهار و پاییز یعنی‌زمان‌ زایش‌ و شیردهی‌ دام‌ها بیشتردیده‌ می‌شود.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، بروسلوز به عنوان یکی از مهمترین بیماریهای مشترک انسان و دام محسوب می گردد. عوامل شناخته شده بیماری ، طیف وسیعی از پستانداران اهلی و وحشی را مبتلامیازند.

این بیماری به علت ایجاد سقط جنین در دام ، کاهش تولید شیر، عقیمی و نازایی و از دست رفتن ارزشهای اقتصادی دامهای مبتلا و همچنین به علت ابتلای انسان به بیماری تب مالت ،

این بیماری همواره از دو بعد اقتصادی و بهداشتی مورد توجه قرار می گیرد. دامهای مبتلا به بروسلوز ، معمولاَ در اولین دوره آبستنی سقط جنین نموده و در هنگام سقط جنین نموده و در هنگام سقط و تا مدتی پس از آن ، با دفع ترشحات به شدت آلوده رحمی ، باعث آلودگی محیط ، مزارع و مراتع گردیده که خود زمینه آلودگی را برای سایر حیوانات گله و نیز انسان فراهم می سازد.
دفع دوره ای باکتری عامل بیماری از طریق شیر حیوانات مبتلا و نیز دفع باکتری از طریق ترشحات رحمی در دامهای فاقد علائم بالینی و سقط جنین نیز مخاطرات فراوانی را برای سایر دامها و همچنین انسان در بر دارد. با وجود اینکه از شناخت بیماری تا کنون بیش از یک قرن سپری گشته ، بروسلوز هنوز هم در بسیاری از کشورهای جهان ، بویژه کشورهای مدیترانه ای و خاورمیانه ، همچنان به عنوان به عنوان یکی از مهمترین بیماریهای مشترک انسان و دام و از مهمترین معضلات بهداشتی جوامع مطرح می باشد وتنها تعداد محدودی از کشورهای جهان این بیماری را ریشه کن نموده یا در آستانه ریشه کنی قرار دارند

مبارزه با این بیماری وکنترل و ریشه کنی آن به دلیل کثرت گونه ای عوامل بیماریزا و کثرت گونه ای حیوانات میزبان ، دوام نسبتاَ قابل توجه باکتری عامل بیماری در محیط ، عدم کفایت برنامه های واکسیناسیون برای ریشه کنی بیماری و لزوم شناسایی و حذف دامهای عامل انتشار بیماری در مقاطع خاص از اجرای برنامه های مبارزه و لزوم هزینه شدن سرمایه های سنگین اقتصادی، همواره در بسیاری از کشورهای جهان ، با دشواریها و مشکلات عدیده مواجه بوده است.

عامل‌ بیماری‌:

نوعی‌ باکتری‌ به‌نام‌ «بروسلا» می‌باشد. این‌ میکروب‌دارای‌ چند نوع‌ است‌. نوعی‌ از باکتری‌که‌ عمدتا در گوسفند و بز دیده‌ می‌شود،مهمترین‌ عامل‌ بیماری‌ در انسان‌ است‌.

میزبان‌ و شرایط زیست‌محیطی‌:
تب‌ مالت‌ بیشتر بیماری‌ مردان‌ بالغ‌به‌ خصوص‌ کشاورزان‌، دامداران‌چوپانان‌، قصابان‌، سلاخان‌، دامپزشکان‌می‌باشد. کارمندان‌ آزمایشگاه‌ها نیز درمعرض‌ خطر ویژه‌ قرار دارند اما درکشور ما چون‌ زنان‌ و کودکان‌ نیزدوشادوش‌ مردان‌ به‌ امور دامداری‌مشغولند در معرض‌ خطر قرار دارند،به‌ همین‌ دلیل‌ ۵۵ درصد مبتلایان‌ رامردان‌ و بقیه‌ را زنان‌ و کودکان‌ تشکیل‌می‌دهند. در شرایطی‌ که‌ مراکز پرورش‌دام‌ استانداردهای‌ بهداشتی‌ را نداشته‌باشد تب‌ مالت‌ شایعتر است‌.

تراکم‌ درمراتع‌ بارندگی‌، نبود نور خورشید واقدامهای‌ غیربهداشتی‌ در فرآیند فراهم‌کردن‌ شیر و گوشت‌ همگی‌ زمینه‌انتشار بروسلوز را مساعد می‌کنند.محیط اطراف‌ گاوی‌ که‌ می‌تواند از خودمیکروب‌ دفع‌ کند به‌ شدت‌ آلوده‌ کننده‌است‌.

عامل‌ بیماری‌ در شرایط محیطی‌مناسب‌ از نظر رطوبت‌، در ادرار ومدفوع‌ حیوانات‌ هفته‌ها و گاه‌ ماههازنده‌ می‌ماند. این‌ باسیل‌ در پنیر تازه‌ وغیر پاستوریزه‌ حاصل‌ از شیرخام‌ تاهشت‌ هفته‌ زنده‌ می‌ماند و با منجمدکردن‌ از بین‌ نمی‌رود. این‌ ارگانیسم‌ تاچهل‌ روز در خاک‌ خشک‌ آلوده‌ به‌ادرار، مدفوع‌ و ترشحات‌ واژن‌ ومحصولات‌ زایمان‌ حیوان‌ مبتلا، زنده‌می‌ماند و در خاک‌ مرطوب‌ خیلی‌بیشتر مقاومت‌ دارد.
بروسلا در ادرار ۶ روز در گرد وخاک‌ ۶ هفته‌ و در آب‌ و خاک‌ تا ۱۰هفته‌ و در کره‌ تا ۴ ماه‌ باقی‌ می‌ماند ودر مدفوع‌ حیوانات‌ در هوای‌ آزاد ۱۰۰روز و در دمای‌ ۸ درجه‌ سانتی‌ گرادبیش‌ از یکسال‌ باقی‌ می‌ماند، این‌باکتری‌ در ماست‌ به‌ علت‌ وجوداسیدلاکتیک‌ قادر به‌ زندگی‌ نیست‌ ودر دمای‌ ۶۰ درجه‌ به‌ مدت‌ ۱۰ دقیقه‌نابود می‌شود.

راههای‌ سرایت‌ بیماری‌ به ‌انسان‌:۱ – به‌ صورت‌ تماس‌ مستقیم‌ بابافتهای‌ حیوان‌ آلوده‌ نظیر خون‌،ترشحات‌ رحمی‌ و ترشحات‌ جنین‌سقط شده‌.
۲ – به‌ صورت‌ غیرمستقیم‌ از راه‌
– مصرف‌ شیرخام‌ و فرآورده‌های‌لبنی‌ آلوده‌ خصوصا پنیر تازه‌، خامه‌،سرشیر و کره‌
– انتقال‌ تنفسی‌ از طریق‌افشانه‌های‌ موجود در هوای‌ آغل‌ واصطبل‌ آلوده‌ یا آزمایشگاه‌
– فرو رفتن‌ سر سوزن‌ سرنگ‌حاوی‌ واکسن‌های‌ حیوانی‌ به‌ دست‌انسان‌
علایم‌ بیماری‌: دوره‌ نهفتگی‌بیماری‌ (از زمان‌ تماس‌ با منبع‌ عفونت‌تا بروز علایم‌) اغلب‌ بین‌ ۱ تا ۳ هفته‌است‌، ولی‌ گاهی‌ تا ۶ ماه‌ می‌باشد. براساس‌ شدت‌ بیماری‌، علایم‌ به‌ سه‌شکل‌ حاد، تحت‌ حاد و مزمن‌ بروزمی‌کند.
شکل‌ حاد: بیمار دچار لرزناگهانی‌، درد عمومی‌ بدن‌ به‌ خصوص‌درد پشت‌ و تعریق‌ شدید می‌شود;اشتهای‌ خود را از دست‌ می‌دهد و دچارضعف‌ و سستی‌ می‌گردد، ضمنا ازشروع‌ علایم‌ بیش‌ از ۳ ماه‌ نمی‌گذرد.
شکل‌ تحت‌ حاد: آغاز آن‌بی‌سروصدا می‌باشد. شکایت‌ اصلی‌بیمار از ضعف‌ و خستگی‌ است‌. از آغازبیماری‌ نیز ۳ تا ۱۲ ماه‌ می‌گذرد.
شکل‌ مزمن‌: اگر از زمان‌تشخیص‌ بیماری‌ بیش‌ از یک‌ سال‌بگذرد و فرد هنوز مبتلا باشد مزمن‌گفته‌ می‌شود.
افرادی‌ که‌ دچار تب‌، بی‌اشتهایی‌،درد عضلانی‌ و تعریق‌ شبانه‌ بوده‌ وسابقه‌ تماس‌ با دام‌های‌ آلوده‌ یامشکوک‌ به‌ تب‌ مالت‌ را عنوان‌می‌نمایند یا از فرآورده‌های‌ لبنی‌ آلوده‌استفاده‌ نموده‌اند، لازم‌ است‌ برای‌ انجام‌آزمایش‌ به‌ پزشک‌ مرکز بهداشتی‌ -درمانی‌ ارجاع‌ گردند.
درمان‌: رژیم‌های‌ درمانی‌متفاوتی‌ برای‌ درمان‌ بیماران‌ مبتلا به‌تب‌ مالت‌ توصیه‌ می‌شود، لیکن‌ هیچ‌گاه‌از یک‌ دارو به‌ تنهایی‌ در درمان‌ بیمارنباید استفاده‌ کرد (مگر در زمان‌حاملگی‌ و با توصیه‌ پزشک‌). طول‌دوره‌ درمان‌ حداقل‌ ۸ هفته‌ (دو ماه‌)می‌باشد.
راههای‌ پیشگیری‌ از بیماری‌تب‌ مالت‌ در انسان‌:
۱ – خودداری‌ از مصرف‌ مواد لبنی‌مشکوک‌ مانند شیرخام‌، پنیر تازه‌،خامه‌ و سرشیر غیرپاستوریزه‌
۲ – استفاده‌ از شیر و فرآورده‌های‌لبنی‌ به‌ صورت‌ پاستوریزه‌، در صورت‌در دسترس‌ نبودن‌ شیر پاستوریزه‌ باجوشاندن‌ شیر به‌ مدت‌ حداقل‌ ده‌ دقیقه‌بعد از جوش‌ آمدن‌، به‌ از بین‌ رفتن‌ کلیه‌عوامل‌ میکروبی‌ مطمئن‌ شوید.
۳ – استفاده‌ از ماسک‌ تنفسی‌ درهنگام‌ کار با فضولات‌ حیوانی‌ یا ورودبه‌ اصطبل‌
۴ – دور نگه‌ داشتن‌ حیوانات‌ ازمحل‌ زندگی‌ انسان‌
۵ – استفاده‌ از دستکش‌، کلاه‌،ماسک‌، عینک‌ و روپوش‌ مناسب‌ دردامپزشکان‌، دامداران‌ و پرسنل‌کشتارگاه‌ها.
۶ – آموزش‌ طرز تهیه‌ پنیر تازه‌ به‌کلیه‌ خانوارهای‌ روستایی‌; به‌ این‌ طریق‌که‌ ابتدا شیر را به‌ مدت‌ ۱۰ دقیقه‌جوشانیده‌ و در همان‌ حالت‌ به‌ ازای‌ هر۳ لیتر شیر یک‌ لیوان‌ آب‌ ماست‌ و یا به‌یک‌ لیتر شیر ۲۵۰ گرم‌ ماست‌ ترش‌اضافه‌ کرده‌ پس‌ از دلمه‌ شدن‌ و جداشدن‌ پنیر از آب‌ مقدار لازم‌ نمک‌ به‌ آن‌اضافه‌ کرده‌ با پارچه‌ صافی‌ آبگیری‌ وپس‌ از سفت‌ شدن‌ مصرف‌ نمایید. اگرپنیر به‌ صورت‌ غیر پاستوریزه‌ و بدون‌جوشاندن‌ شیر تهیه‌ شود حداقل‌بایستی‌ دو ماه‌ در آب‌ نمک‌ نگهداری‌ وسپس‌ مصرف‌ شود.
۷ – گزارش‌ کتبی‌ بیماری‌ به‌ مرکزبهداشت‌ شهرستان‌ و استان‌.

از تب‌ مالت‌ در حیوانات‌ چه‌می‌دانیم‌؟
در گاو، گوسفند، بز، سگ‌، شتر وخوک‌ نیز بیماری‌ مشاهده‌ شده‌ است‌.
تذکر: تب‌ مالت‌ در دام‌ها از طریق‌جفتگیری‌ دام‌ها، مصرف‌ شیر از دام‌آلوده‌، انتقال‌ تنفسی‌ در هوای‌ آغل‌ واصطبل‌، تماس‌ با ترشحات‌ رحمی‌ دام‌آلوده‌ یا جفت‌ و جنین‌ سقط شده‌ آلوده‌منتقل‌ می‌شود.
راههای‌ پیشگیری‌ در دام‌ها:
۱ – واکسیناسیون‌ گوساله‌های‌ ماده‌در سن‌ ۳ تا ۶ ماهگی‌ با واکسن‌ مربوط
۲ – واکسیناسیون‌ بره‌ و بز غاله‌ از ۳ماهگی‌ تا یک‌ ماه‌ قبل‌ از جفت‌گیری‌ باواکسن‌ مربوط.
۳ – جدانمودن‌ دام‌های‌ سقط شده‌از بقیه‌ گله‌ و جلوگیری‌ از تماس‌مستقیم‌ با ترشحات‌ رحمی‌، جنینی‌ وجفت‌ دام‌های‌ سقط شده‌
۴ – خونگیری‌ و انجام‌ آزمایشهای‌لازم‌ بر روی‌ دام‌های‌ مشکوک‌ وهدایت‌ دام‌های‌ آلوده‌ به‌ کشتارگاه‌
۵ – اقدامات‌ بهداشتی‌ شامل‌ تهیه‌ وتدارکات‌ محیط زیست‌ تمیز برای‌گله‌های‌ گاو و گوسفند و دفع‌ صحیح‌ادرار و مدفوع‌ آنها.

عوارض‌ بروسلوز
شیوع‌ عوارض‌ بروسلوز بین‌ ۱ – ۳۰ درصد است‌ و بین‌ بیماران‌مبتلا به‌ بروسلا ملی‌ تنسیس‌ چون‌ بیماری‌زایی‌ بیشتری‌ داردعوارض‌ بیشتری‌ نیز ایجاد می‌کند; بطور کلی‌ با به‌ تأخیرانداختن‌ درمان‌ بیش‌ از ۶۰ روز عوارض‌ بیماری‌ در هر ارگانی‌دیده‌ می‌شود. گسترش‌ باکتری‌ به‌ خون‌ در ایجاد عوارض‌دخالت‌ دارد، ولی‌ بعضی‌ عوارض‌ بیماری‌ مربوط به‌ واکنش‌ بدن‌نسبت‌ به‌ آنتی‌ ژن‌ میکروب‌ بروسلا می‌باشد.

استخوان‌ها و مفاصل‌
اختلالات‌ مفصلی‌ شایع‌ترین‌ عارضه‌ بروسلوز است‌ و در ۲۰درصد تا ۶۰ درصد بیماران‌ اتفاق‌ می‌افتند. التهاب‌ مفصل‌ دراکثر بیمارانی‌ که‌ از درد کمر شاکی‌ هستند دیده‌ می‌شود. التهاب‌چرکی‌ مفصل‌ و التهاب‌ واکنش‌ ایجاد شده‌ ممکن‌ است‌ به‌مفاصل‌ بزرگ‌ و کوچک‌ گسترش‌ پیدا کند، ولی‌ در مفاصل‌بزرگ‌ (مثل‌ مفصل‌ لگن‌، زانو، آرنج‌) شایعتر است‌.
عفونت‌ استخوان‌ در بروسلوز نادر است‌ و معمولا در مهره‌های‌کمری‌ دیده‌ می‌شود، مداخله‌ جراحی‌ به‌ جز در مورد تخلیه‌آبسه‌های‌ اطراف‌ مهره‌های‌ کمری‌ به‌ ندرت‌ مورد نیاز است‌.

کبد و کیسه‌ صفرا
کبد احتمالا همیشه‌ در بروسلوز درگیر می‌شود، اما اغلب‌ بدون‌نشانه‌ است‌. بزرگی‌ کبد در ۲۰ – ۳۰ درصد بیماران‌ اتفاق‌می‌افتد. تست‌های‌ عملکردی‌ کبد در آزمایش‌های‌ متوالی‌تغییراتی‌ را نشان‌ خواهد داد، ولی‌ زردی‌ واضح‌ نادر است‌.عامل‌ بروسلوز در نمونه‌برداری‌ کبد بیمارانی‌ که‌ تست‌عملکردی‌ طبیعی‌ نیز دارند، دیده‌ شده‌ است‌.
هپاتیت‌ بروسلوزی‌ کاملا با درمان‌ بهبود پیدا می‌کند و سی‌ روزبعد از هپاتیت‌ بروسلوزی‌ معمولا اتفاق‌ نمی‌افتد.
آبسه‌های‌ چرکی‌ ناشی‌ از بروسلوز، کبد و طحال‌ در بروسلاکانیس‌ شایعتر است‌.
التهاب‌ کیسه‌ صفرا ناشی‌ از بروسلوز یکی‌ دیگر از عوارض‌نادر بروسلوز است‌.

دستگاه‌ گوارش‌
عوارض‌ جهاز هاضمه‌ در بیش‌ از ۷۰ درصد بیماران‌ بروسلوزی‌دیده‌ می‌شود و نشانه‌های‌ آن‌ شامل‌ تهوع‌، استفراغ‌، کاهش‌وزن‌، یبوست‌، اسهال‌ و درد شکم‌ می‌باشد.
بروسلوز روده‌ای‌ ممکن‌ است‌ شبیه‌ حصبه‌ باشد با تظاهرات‌بالینی‌ عمومی‌ که‌ تظاهرات‌ گوارشی‌ در آن‌ واضحتر است‌.
التهاب‌ حاد روده‌ کوچک‌ و بزرگ‌ در بروسلوز نوع‌ ملی‌تنسیس‌ دیده‌ می‌شود.

خون‌
تظاهرات‌ خونی‌ بروسلوز شامل‌ کم‌ خونی‌، کاهش‌ پلاکت‌ها،کاهش‌ سلول‌های‌ سفید خون‌ و اختلالات‌ انعقادی‌ می‌باشد.

قلب‌ و عروق‌
اندوکاردیت‌ (التهاب‌ پوشش‌ داخلی‌ قلب‌) در کمتر از ۲ درصدبیماران‌ بروسلوزی‌ اتفاق‌ می‌افتد و اغلب‌ شایع‌ترین‌ عارضه‌ای‌است‌ که‌ باعث‌ مرگ‌ این‌ بیماران‌ می‌شود.

سیستم‌ اعصاب‌
بروسلوز باعث‌ سردرد و افسردگی‌ در اکثر بیماران‌ می‌شود. هرچند درگیری‌ سیستم‌ اعصاب‌ مرکزی‌ در کمتر از ۵ درصدبیماران‌ اتفاق‌ می‌افتد. سندرم‌های‌ عصبی‌ (شامل‌ التهاب‌پرده‌های‌ مغزی‌، اختلالات‌ اعصاب‌ محیطی‌ و آنوریسم‌ مغزی‌ واتساع‌ قطعه‌ای‌ از یک‌ رگ‌ خونی‌ که‌ مربوط به‌ ضعف‌ یا نقص‌جدار آن‌ در نتیجه‌ بیماری‌ یا آسیب‌ است‌) در بروسلوز گزارش‌شده‌ است‌.
بروسلا ملی‌ تنسیس‌ نسبت‌ به‌ سایر گونه‌ها بیشتر مسؤول‌عوارض‌ عصبی‌ می‌باشد. گرفتاری‌ زوج‌ هشت‌ عصب‌جمجمه‌ای‌ موجب‌ کری‌ یک‌ طرفه‌ یا دو طرفه‌ و علایم‌ وزوزگوش‌ می‌شود. اعصاب‌ جمجمه‌ای‌ دیگری‌ که‌ درگیر می‌شوندزوج‌ ۲-۴-۶ می‌باشد. بنابراین‌ ممکن‌ است‌ منجر به‌ اختلال‌بینایی‌ به‌ صورت‌ گذرا و یا ندرتا دایمی‌ گردد. باید توجه‌ داشت‌که‌ افسردگی‌ و اضطراب‌، تحریک‌پذیری‌ و دمانس‌ (زوال‌عقل‌) می‌توانند از عوارض‌ بروسلوز باشند و در هر بیماری‌ باعلایم‌ افسردگی‌ باید به‌ دو بیماری‌ فکر کرد:
۱ – بروسلوز
۲ – کم‌ کاری‌ تیروئید
در گرفتاری‌ اعصاب‌ محیطی‌ گرفتاری‌ عصب‌ سیاتیک‌ شایعتراست‌.

پوست‌ و بافت‌ نرم‌
شیوع‌ عوارض‌ پوستی‌ از ۱۱-۱/۵ درصد گزارش‌ شده‌ است‌. باتوجه‌ به‌ ورود میکروب‌ بروسلا از طریق‌ خراش‌ جلدی‌ عوارض‌جلدی‌ به‌ صورت‌ ضایعات‌ پوستی‌ بخصوص‌ روی‌ بازو ممکن‌است‌ دیده‌ شود. این‌ ضایعات‌ ممکن‌ است‌ به‌ صورت‌ راشهای‌سرخکی‌ شکل‌ یا پتشی‌ یا کهیری‌ شکل‌ و خارش‌ دار باشند;علت‌ آن‌ را حساسیت‌ به‌ آنتی‌ژن‌های‌ بروسلا می‌دانند. ایجادزخم‌های‌ مزمن‌ به‌ دلیل‌ تلقیح‌ میکروب‌ بروسلا در کارگران‌کشتارگاه‌ مورد توجه‌ قرار گرفته‌ است‌ و توانسته‌اند بروسلا رااز ترشحات‌ زخم‌ جدا نمایند.

دستگاه‌ ادراری‌ تناسلی‌
اختلالات‌ کلیوی‌ نادر است‌ اگر چه‌ پیلونفریت‌ (التهاب‌ کلیه‌ ولگنچه‌)، گلومرونفریت‌ (التهاب‌ دوطرفه‌ و غیرچرکی‌ کلیه‌ که‌در درجه‌ اول‌ گلومرول‌ها را فرا گرفته‌ است‌) موضعی‌ و منتشرو آبسه‌های‌ کلیوی‌ در بروسلوز گزارش‌ شده‌، ولی‌ اورکیت‌(التهاب‌ بیضه‌) خیلی‌ شایع‌ است‌ و در ۲۰ درصد بیماران‌ مرددیده‌ می‌شود.
عقیمی‌ در بروسلوز کمتر از اریون‌ دیده‌ می‌شود. التهاب‌پروستات‌ از عوارض‌ نسبتا نادر است‌ که‌ با علایم‌ تکرر ادرار واحساس‌ درد در دفع‌ ادرار خودنمایی‌ می‌کند. در زنان‌ دردهنگام‌ قاعدگی‌، قطع‌ قاعدگی‌، و اختلال‌ در خونریزی‌ و سیکل‌قاعدگی‌. التهاب‌ دهانه‌ رحم‌، التهاب‌ رحم‌ و لوله‌های‌ رحمی‌ وآبسه‌های‌ لگنی‌ ممکن‌ است‌ دیده‌ شود. بروسلوز در طی‌حاملگی‌ انسان‌ می‌تواند به‌ سقط بینجامد.

عوارض‌ چشمی‌
یکی‌ از راههای‌ ورود عامل‌ بروسلوز به‌ بدن‌ ملتحمه‌ چشم‌است‌; بنابراین‌ التهاب‌ چشم‌ از تظاهرات‌ آن‌ می‌باشد که‌ در نوع‌ملی‌ تنسیس‌ شایعتر است‌. گرفتاری‌ صلبیه‌، شبکیه‌ حتی‌گرفتاری‌ عصب‌ بینایی‌ ممکن‌ است‌ در بروسلوز دیده‌ شود. ازعوارض‌ نادر چشمی‌ گلوکوم‌ (آب‌ سیاه‌) می‌باشد که‌ موجب‌درد و افزایش‌ فشار چشم‌ می‌گردد.

عفونت‌ عودکننده‌
بیماران‌ بروسلوز بعد از درمان‌ حتی‌ در کشورهای‌ غربی‌ تا ۱۰درصد دچار عود می‌شوند; این‌ امر احتمالا به‌ علت‌ وضعیت‌داخل‌ سلولی‌ عامل‌ بروسلوز است‌ که‌ باعث‌ حفظ آن‌ در مقابل‌برخی‌ آنتی‌بیوتیک‌ها و مکانیسم‌ دفاعی‌ میزبان‌ می‌شود. عوداغلب‌ در عرض‌ چند ماه‌ پس‌ از عفونت‌ اولیه‌ رخ‌ می‌دهد ولی‌ممکن‌ است‌ تا دو سال‌ پس‌ از درمان‌ به‌ ظاهر موفق‌ نیز اتفاق‌افتد. در افرادی‌ که‌ احتمال‌ بروز این‌ عفونت‌ بالاست‌ تشخیص‌یا شناسایی‌ عود بیماری‌ از آلوده‌ شدن‌ مجدد انسان‌ با عامل‌بروسلوز کار دشواری‌ است‌.

خلاصه‌ مقاله‌
بروسلوز یک‌ بیماری‌ عفونی‌ است‌ که‌ در انسان‌ به‌ شکل‌ تب‌مالت‌ و در دامها به‌ صورت‌ سقط جنین‌ تظاهر می‌کند. مهمترین‌راه‌ ورود میکروب‌ به‌ بدن‌ حیوان‌ از طریق‌ دستگاه‌ گوارش‌است‌ که‌ به‌ وسیله‌ علوفه‌ آلوده‌ و زباله‌ به‌ حیوان‌ سرایت‌ می‌کندو باعث‌ شیوع‌ بیماری‌ می‌گردد. کارکنان‌ کشتارگاهها،فروشگاههای‌ گوشت‌، دامداریها بیشتر در معرض‌ ابتلا به‌ این‌بیماری‌ هستند. این‌ بیماری‌ در گاو، خوک‌، بز و گوسفندمشاهده‌ می‌گردد.
بیماری‌ از طریق‌ مصرف‌ شیرآلوده‌ به‌ صورت‌ خام‌ وفرآورده‌های‌ شیری‌ آلوده‌ از طریق‌ لوله‌ گوارش‌ به‌ انسان‌سرایت‌ می‌کند، ولی‌ گوشت‌ و فرآورده‌های‌ گوشتی‌ کمتر منشأآلودگی‌ می‌باشند.
علایم‌ تشخیصی‌: در دامها به‌ صورت‌ سقط جنین‌ و درانسان‌ تب‌ مواج‌ یا دیوانه‌ یا تب‌ مالت‌ ظاهر می‌گردد.

پیشگیری‌:
– مصرف‌ شیر پاستوریزه‌ یا جوشانیدن‌ شیر به‌ مدت‌ ۲۰ دقیقه‌.
– از مصرف‌ شیر حیوانی‌ که‌ تازه‌ سقط جنین‌ کرده‌ خودداری‌شود.
– از مصرف‌ پنیر و خامه‌ غیرپاستوریزه‌ پرهیز گردد.
– پنیر تازه‌ و بی‌نمک‌ را باید حدود ۲ ماه‌ قبل‌ از مصرف‌ در آب‌نمک‌ قرار داد.
– قبل‌ از دوشیدن‌ شیر دام‌ باید حتما پستان‌ دام‌ و اطراف‌ آن‌ رابا آب‌ و صابون‌ بخوبی‌ شستشو داد.
– ظروف‌ مخصوص‌ دوشیدن‌ شیر بایستی‌ دربدار و قبلا خوب‌شستشو داده‌ شود.
– ضدعفونی‌ اصطبل‌های‌ آلوده‌
– واکسیناسیون‌ دام‌ها علیه‌ این‌ بیماری‌
– رعایت‌ بهداشت‌ در هنگام‌ جاروب‌ کردن‌ اصطبل‌ و طویله‌
– جفت‌ و بقایای‌ جنین‌ سقط شده‌ را باید سوزاند.
– گوشت‌ حیوانات‌ مبتلا در صورت‌ خوب‌ پخته‌ شدن‌ قابل‌مصرف‌ است‌.

پاسخ به سوالات در رابطه با تب مالت :

تب مالت چیست و معمولا چگونه است؟
تب مالت بیماری واگیرداری است که عامل ابتلاء به آن یک دسته از باکتریهای بروسلا است. این دسته از باکتریها در میان حیوانات هستند و آنها عامل بیماریهای بسیار متفاوت در مهره‌داران هستند. تب مالت به طور متفاوتی گوسفند، گاو، آهو، گوزن، خوک، سگها و چندین حیوان دیگر را مبتلا می‌کند. انسانها به وسیله ارتباط و تماس با حیوانات یا تولیدات حیوانی که به وسیله این باکتریها آلوده شدند، مبتلا می‌شوند. تب مالت در انسان می‌تواند مسبب یک سری علائم بیماری مانند: آنفولانزا که می‌تواند همراه با تب، عرق کردن، سر درد، کمردرد و ضعف فیزیکی باشد. ممکن است اثر روی قلب یا سیستمهای عصبی مرکزی بگذارد. تب مالت شامل علائمی مثل تبهای مکرر، درد مفاصل و خستگی که به طور طولانی مدت ظاهر می‌شوند است. در ایالت متحده جایی که سالانه ۱۰۰ تا ۲۰۰ مورد اتفاق می‌افتد تب مالت زیاد شایع نیست. اما تب مالت می‌تواند در کشورهایی که بیماری حیوانات تحت کنترل نمی‌باشد یا برنامه‌ای جهت کاهش بیماری ندارند زیاد شایع باشد.

- معمولاً تب مالت در کجا یافت می‌شود؟

اگر چه در سراسر جهان وجود دارد و این بیشتر در کشورهایی وجود دارد که استانداردها و سلامت عمومی مؤثر و برنامه‌ای برای سلامت حیوان خانگی ندارد اتفاق می‌افتد. نواحی حوضه مدیترانه شامل (پرتقال، اسپانیا، جنوب فرانسه، ایتالیا، یونان، ترکیه، آفریقای شمالی) آمریکای جنوبی و مرکزی، اروپای شرقی، آسیا، آفریقا، کارائیبی و خاورمیانه در معرض بالای خطر ابتلا به این بیماری هستند. در این نواحی که پنیرهای پاستوریزه نشده وجود دارد و معمولاً «پنیر محلی» نامیده می‌شوند، خطر مبتلا شدن برای گردشگران وجود دارد.

- تب مالت چگونه به انسان منتقل می‌شود و چه کسی خطر ابتلا به آن را دارد؟

به طور کامل بشر از سه راه مبتلا می‌شود: خوردن و آشامیدن چیزهایی که به وسیله تب مالت می‌شوند، استنشاق یا از طریق زخم روی پوست باکتری‌ها وارد بدن می‌شوند. شایع‌ترین راه ابتلا به این بیماری به وسیله خوردن و یا آشامیدن تولیدات شیری آلوده است. هنگامی که گوسفند، بز، گاو و یا شترها مبتلا هستند، شیرشان به وسیله باکتری‌ها آلوده است. اگر شیر پاستوریزه نشده باشد، این باکتریها می‌توانند آن شخصی را آلوده کند و یا بیماری را انتقال دهند که شیر یا پنیر درست شده از این را بخورد. استنشاق در محل یک راه معمول یا شایع مبتلا شدن نیست اما می‌تواند خطر بزرگی برای مردم در نوع کارشان باشد. مانند کسانی که در آزمایشگاه کار می‌کنند. غالباً استنشاق برای کارگرهای کشتارگاه درصد مهمی از مبتلایان را دارد. آلودگی زخم‌های پوستی ممکن است مسئله‌ای برای اشخاص یا شخصی که در کشتارگاه‌ها یا کارخانه بسته‌بندی گوشت یا دامپزشکان داشته باشد.

تمیز کردن گوشت آهو، گوزن، موس (نوعی گوزن) یا خوک وحشی کشته شده، ممکن است به وسیله زخم پوست یا خوردن باکتریها مبتلا شوند.

- آیا تب مالت از شخصی به شخص دیگر می‌تواند انتقال داده شود؟

انتقال این بیماری از شخصی به شخص دیگر بی‌نهایت کم است. (از طریق تماس شخص با شخص) مادرانی که بچه شیر می‌دهند ممکن است به نوزادشان این بیماری منتقل شود. انتقال از طریق رابطه جنسی هم گزارش داده شده است. اگر نوزاد یا شخص در خطر برای تب مالت معالجه شوند، خطر مبتلا شدن برای هر دو از طریق رابطه جنسی و یا شیر دادن بچه در ۳ روز کاهش پیدا می‌کند. اگر چه غیر معمول است اما انتقال ممکنه از طریق آلودگی دستمال کاغذی و … هم صورت می‌گیرد.

- آیا راهی برای پیشگیری انتقال این بیماری وجود دارد؟

بله. در هنگام مسافرت باید از خوردن شیر، پنیر یا بستنی غیر پاستوریزه خودداری کنید. از خوردن محصولات لبنی که به پاستوریزه نبودن آن اطمینان دارید، بپرهیزید. شکارچیان و دامداران در هنگام دست زدن و تماس روده و جگر حیوان باید از دستکش‌های لاستیکی استفاده کنند. در حال حاضر واکسنی برای انسان وجود ندارد.

- تشخیص داده شده که سگ من تب مالت دارد آیا خطری برای من وجود دارد؟

B.Canis یکی از عواملی است که می‌تواند سگها را مبتلا کند. عوامل این بیماری به انسان منتقل می‌شود. اما بیماری اکثر سگهای مبتلا شده، اثری روی انسان ندارد. اگر چه دامپزشکانی که با خون حیوانات آلوده سر و کار دارند در معرض خطر ابتلا هستند. ماکیان حیوانات خانگی برای آلودگی در خطر نیستند و این تا حدودی درست است. زیرا بعید هست که آنها با خون یا نطفه سگ تماس پیدا کنند. ممکن است باکتریها با چند روز معالجه از بدن حیوان از بین بروند. البته امکان آلودگی مجدد هست و بدن حیوان ممکن است چندین هفته این عفونت را در بدن داشته باشد. شخص‌های مصون (بیماران سرطانی، اشخاص آلوده به ایدز یا بیمارن پیوندی) نباید سگ‌هایی را که با B.Canis آلوده هستند را لمس کنند.

- تب مالت چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تب مالت به وسیله یافتن عامل بیماری (نمونه‌گیری از خون یا مغز استخوان) در آزمایشگاه‌ها تشخیص داده می‌شود. همچنین آزمایش خون میتواند پادتنهایی ساخته شده در برابر باکتریها را نشان دهد. اگر این شیوه استفاده شود، دو نمونه خون در عرض دو هفته به طور جداگانه باید گرفته شود.

- آیا درمانی برای تب مالت وجود دارد؟

بله، درمان می‌تواند سخت شود. دکتر می‌تواند آنتی بیوتیک‌هایی مؤثر تجویز کند. doxycycline و rifampin دو دارویی هستند که در عرض ۲ هفته استفاده می‌شوند و از دوباره آبوده شدن جلوگیری می‌کنند. بستگی به زمان معالجه و شدت بیماری که ممکن است بهبودی چند هفته تا چند ماه صورت گیرد. مرگ و میر از این طریق تا ۲۰% است و معمولاً با ترشحاتی همراه است.

- من یک دامپزشک هستم، هنگامی که گاوی را واکسیناسیون می‌کردم واکسنی به طور تصادفی به بدنم فرو رفته (REV-1 ، B-19 or RB-51) چه کاری لزوم دارد که انجام دهم؟

واکسنهای مؤثری وجود دارد و B-19 هست که شناسایی شده و علت بیماری در بشر است. اگر چه ما اطلاعات کمی در مورد واکسن‌های دیگر داریم ولی همه نظریه‌ها یکی هستند. برای پادتن‌ها نمونه خون باید گرفته شود. ما پیشنهاد می‌کنیم که برای سه هفته آنتی بیوتیک Rifampin و Doxycycline برای B-19 و REV1 و تنها (Doxycycline برای RB-51) را استفاده کنید. در موقع مقرر می‌توانید دوباره چک کنید و خون دوم را بگیرید. (نمونه باید در دو هفته گرفته شود ). نظریه‌های مشابه شامل اسپری واکسن در چشم (در این مورد ۶ هفته معالجه) یا پاشیدن واکسن روی ناحیه از پوست که دارای زخم می‌باشد.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه نوزدهم آبان 1391 و ساعت 1:4 PM |

سل عفونت مزمنی است که به وسیله باکتری " میکوباکتریوم توبرکلوزیس" و گاهی به وسیله سایر مایکوباکتریوم ها ایجاد می شود. این بیماری اغلب ریه را درگیر می کند، اما تقریبا هیچ کدام از دستگاه های بدن از شر بیماری "سل" در امان نیستند و سایر اعضای بدن هم ممکن است با این بیماری درگیر شوند.

بیماری سل به وسیله قطره های ریز موجود در هوا از فردی به فرد دیگر منتقل می شود و اغلب افرادی را که در ارتباط نزدیک با فرد بیمار باشند، درگیر می کند. بنابراین همه اعضای خانواده فرد بیمار، در معرض ابتلا به این بیماری هستند. مگر این که او به بیمارستان منتقل شود و با آن ها زندگی نکند و یا تحت درمان صحیح قرار بگیرد.

فردی که دچار عفونت فعال سلی است، اگر سرفه یا عطسه کند و جلوی دهان و بینی خود را نگیرد، قطره هایی که حاوی مایکو باکتریوم یا میکرب سل هستند، در هوا پخش می شوند و اگر فرد دیگری که نزدیک فرد مبتلا است، این قطره ها را استنشاق کند، باعث ابتلای او خواهد شد. بنابراین افراد مبتلا هنگام عطسه و سرفه باید همیشه برای پوشاندن دهان و بینی خود از دستمال استفاده نمایند و پس از آن، دست های خود را با دقت بشویند.

البته این به آن معنا نیست که فرد مبتلا به سل باید قرنطینه شود. در تماس کوتاه و گذرا امکان انتقال بسیار کم است، اگر چه غیر ممکن نیست.

بسیاری از مردم میکروب سل در بدنشان وجود دارد. اما مبتلا به بیماری سل فعال نیستند.

علایم بیماری سل

علایم اولیه سل، ممکن است بسیار عادی باشد و توجه را جلب نکند ، مثل شخصی که دچار سرما خوردگی است یا کسی که مدتی لاغر و ضعیف است یا گاهی فرد تب می کند و دچار سرفه های مکرر می شود. افراد، در این مرحله به پزشک مراجعه نمی کنند تا علایم شدیدتری در آنها بروز کند، علایمی مثل درد تیزی که در ناحیه قفسه سینه است و با نفس کشیدن و سرفه ایجاد و تشدید می شود و یا وجود خلط خونی.

باید توجه داشت هیچ کدام از این دو علامت، مخصوص بیماری سل نیستند، اما نباید این علایم را دست کم گرفت

.علایم سل می تواند شبیه علایم سایر بیماریهای ریوی( مثل ذات الریه ، آبهای ریوی ، تومورها و عفونتهای قارچی)، خیلی از بیماریهایی غیر ریوی و یا حتی همراه سایر بیماری ها باشد.

درمان بیماری سل

برای درمان سل، راه های بسیاری وجود دارد ، اما همواره باید 3 نکته را در نظر داشت :

1- رژیم دارویی سل، اغلب شامل چند دارواست که میکروب سل نسبت به آنها حساس است. این داروها باید همراه هم مصرف شوند تا اثر لازم را داشته باشند. استفاده نامنظم داروها باعث می شود میکروب سل نسبت به این داروها مقاوم شود.

2- بیمار باید داروهایش را به طور منظم و دقیق، طبق دستور پزشک مصرف کند . این نکته درباره همه بیماری ها صادق است. اما به خصوص درباره سل از اهمیت فوق العاده ای برخورداراست، چون درصورت مقاومت میکروب سل نسبت به داروهای موجود تقریبا می توان گفت دیگر هیچ داروی کاملا مؤثری برای درمان سل وجود نخواهد داش.

3- درمان سل کمی طولانی اس. بنابراین بیمار باید حوصله داشته باشد و تمام مدت درمان را سپری کند. این دوره درمان گاهی تا 2 سال طول می کشد.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه نوزدهم آبان 1391 و ساعت 12:51 PM |

تشنج ناشی از تب شایع ترین نوع تشنج در كودكان است . حدود 4-3 % كودكان با سن كمتر از 6 سال دچار این نوع تشنج می شوند . این نوع تشنج همیشه به همراه تب بالا و در سنین 6 ماهگی تا 6 سالگی اتفاق می افتد به ندرت ممكن است بعد از سن 6 سالگی نیز تكرار شود . ولی بیشترین شیوع آن در یك تا دو سال عمر است . كه بیشتر به دلیل بروز عفونت های گوارشی ، تنفسی و ادراری در این سنین است . از این رو در هر كودك مبتلا به تشنج ناشی از تب باید كانون تب مشخص و درمان شود .


شكل تشنج :

معمولا تشنج در اولین ساعات بروز تب پدیدار شده و گاهی حتی والدین متوجه تب كودك نمی گردند و پس از وقوع تشنج متوجه تب در نزد كودك می شوند . تشنج به صورت از دست رفتن ناگهانی هوشیاری ، قفل شدن فك ، سیاه شدن دور لب ، سفت شدن تمام بدن و به دنبال آن حركاتی شبیه دست و پا زدن بروز می كند . حمله تشنج معمولا كوتاه مدت بوده و در عرض 2-1 دقیقه برطرف می شود . و به ندرت ممكن است حركات تشنجی در یك طرف بدن و یا فقط در چشمها باشد كه در این موارد علامت خطرناكی است و نیاز به بررسی بیشتری دارد . هر چه تشنج در سنین پایین تر بروز كند احتمال تكرار آن بیشتر است .

درمان در منزل :

1- والدین باید در هنگام بروز تشنج خونسردی خود را حفظ كنند .
2- كودك را به پهلو خوابانیده و چنانچه در دهان او ماده غذایی و یا ترشحی وجود دارد به آهستگی خارج نمایند .
3- از پاشیدن آب به صورت و یا تحریك وی خودداری شود .
4- به هیچ عنوان سعی در باز كردن دهان كودك نشود ولی در صورت امكان یك شی پلاستیكی نرم در بین دندانها قرار گیرد تا از گاز گرفتگی زبان جلوگیری شود .
با استفاده از شیاف استامینوفن و كم كردن پوشش كودك درجه حرارت كودك را كنترل كنید . در صورت لزوم می توان از تن شویه با آب ولرم نیز استفاده كرد كه در این مورد پنبه یا پارچه ای نرم آغشته به آب ولرم را به مدت یك ساعت در نواحی دور گردن و زیر بغل كشاله ران كشیده تا درجه حرارت كودك به حد طبیعی برسد .
5- در اكثر موارد تشنج در عرض كمتر از دو دقیقه خاتمه می یابد ولی در صورت تداوم تشنج می توان از شیاف دیازپام استفاده نمود . در این موارد شیاف دیازپام 5 میلی گرم در كودكان با وزن 15 كیلوگرم ، و نوع 10 میلی گرم در كودكان بالاتر از 15 كیلوگرم موثر واقع می شود . هر كودك در اولین حمله تشنج با تب بایستی در بیمارستان بستری و بررسی گردد ، ولی در مورد كودكانی كه سابقه تشنج در هنگام تب دارند در صورت مراجعه به پزشك برای جستجوی علت تب و درمان آن كافی است .


اقدامات در بیمارستان :

پس از ورود به بیمارستان در صورت ادامه تشنج تجویز دیازپام از طریق وریدی و یا مقعدی موجب كنترل تشنج خواهد شد باید علت تب كودك مشخص گردد كه شرح حال كودك و معاینه دقیق به همراه آزمایشات در این مورد لازم می باشد . در سنین پایین گاهی علی رغم بررسی های فوق علت تب نامعلوم می ماند در این موارد حتمامی بایست LP (گرفتن مایع نخاع ) انجام شود . والدین بایستی توجه داشته باشند كه بروز مننژیت یا همان عفونت پرده های مغز از عفونت های خطرناك و پر عارضه در سنین خردسالی است كه تنها راه تشخیص آن LP ( گرفتن مایع نخاع ) است . درمان دیر رس مننژیت منجر به عوارضی چون كری، اختلال بینایی ، عقب افتادگی ذهنی ، اختلالات رفتاری می شود .
از آن جایی كه LP عارضه ای ندارد و بر خلاف نظر عوام منجر به فلجی نمی گردد لذا والدین باید با آرامش خاطران را بپزیرند .


پیش آگهی :

تشنج ناشی از تب خوش خیم بوده و عارضه ای به جا نمی گذارد مگر در مواردی كه طول بكشد ، تكرار شود یا كودك معاینه عصبی غیر طبیعی داشته باشد كه نیاز به استفاده از داروهای ضد تشنج مثل فنوباربیتال یا سدیم والپورات به مدت 3-1 سال دارد. در سایر موارد استفاده از تب بر ، دیازپام خواركی ، و تن شویه در هنگام بروز تب برای كودك كافی می باشد بنابراین تشنج ناشی از تب می تواند علامتی از یك بیماری جدی باشد كه در صورت پیدا كردن علت تب و درمان آن پیش آگهی خوب خواهد بود .

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در سه شنبه نهم آبان 1391 و ساعت 0:54 AM |

چطور تب را کنترل کنیم؟
بدنتان عرق کرده و سرتان سنگین است. چشمهایتان چنان درد می کند که انگار کسی با انگشتانش روی پلکتان را فشار می دهد.
برای دقایقی تصور می‌کنید که بدنتان در حال آتش گرفتن است و چند دقیقه بعد احساس لرز دارید. بله شما تب کرده اید.
اینکه شما بفهمید که واقعا تب به چه معناست و اینکه در مورد آن چه کارهایی باید انجام دهید و چه اعمالی حالتان را بدتر می کند برایتان مفید خواهد بود.
درجه حرارت بدن در مغز و در هیپوتالاموس تنظیم می شود که معمولا آن را در 37 درجه سانتیگراد نگه می دارد که ممکن است در هر فرد به طور معمول یک درجه بالا و یا پائین باشد.
بهتر است بدانید که تب خود بیماری نیست اما می تواند نشان از بیماری در بدن اشخاص باشد.
معمولا وجود چرک در بدن که مسبب آن می تواند باکتری یا ویروس باشد گلبوبهای سفید خون را مورد حمله قرار می دهد و آن زمان است که ماده ای به نام "پیروژن" آزاد می شود.
پیروژن که خود را به مغز برساند، به هیپوتالاموس دستور می رسد که دمای بدن را بالا ببرد و شما تب می کنید.
حال مهمترین موضوع بعد از آنکه متوجه شدیم تب داریم آن است که بدانیم چطور آن را پائین بیاوریم:
1-اگر لرز کرده‌اید بهتر است سریعا خود را گرم کنید که بهترین راه رفتن زیر پتوست اما به یاد داشته باشید اگر لرز بدنتان قطع شد سعی نکنید در حالی که تب دارید زیر پتو بمانید زیرا این کار تنها باعث می شود که گرما سرجایش بماند و شما هر لحظه احساس کنید حالتان بدتر می شود. با عرق کردن تب از بین نمی رود پس به یک ملحفه سبک اکتفا کنید.
2-لباس سبک و خنک بپوشید این به آن معناست که حتی اگر فرزند کوچکتان تب کرده است هم لباسهایش را کم کنید و حتی پوشکش را باز کنید.
3-اگر شرایطش مهیا باشد خوابیدن در وان آب نسبتا ولرم رو به خنک به مدت نیم ساعت کمکتان می کند.
4-آب زیاد و به خصوص خنک بنوشید.
آب میوه هایی که شکر ندارند هم گزینه های خوبی هستند.
5-دواهای تب بر برایتان موثر است زیرا کار "پیروژن" ها را مختل می کند و در نتیجه داروهایی مثل بروفن ها و آسپرین ها برای پائین آوردن تب کمک زیادی می کنند.اما به یاد داشته باشید که به کودکان زیر 19 سالتان آسپرین ندهید و حتما با پزشک مشورت کنید.
6-آرامش خود را حفظ کنید و بدانید که تب برای راحت و بهتر شدن حالتان بوجود می آیندو به بدنتان کمک می کنند تا با بیماری بجنگید.پس بگذارید تب کار خودش را بکند و سعی نکنید با انواع و اقسام راهها آن را فرو بنشانید.
راههای ذکر شدن برای تب های پائین موثر است و اگر به تب بالا با علائم غیر عادی دچار هستید در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید.

تب ، سرعت بهبودی را افزایش می دهد
محققان آمریکایی می گویند تب واقعا به سیستم ایمنی بدن کمک می کند تا عفونت را تشخیص داده با آن مقابله کند.
یافته های فوق به این معنی نیست که تب را در افراد پایین نیاوریم و برای قطع آن هیچ اقدامی نکنیم زیرا ممکن است مشکل آفرین و حتی خطرناک باشد اما بر اساس یافته های جدید تب مانند دروازه بانی عمل می کند که سیستم ایمنی را برای دفاع دربرابر مهاجم عفونی تحریک می کند.
هرچه گلبول های سفید زودتر به عفونت حمله کنند ، کنترل آن سریع تر صورت می گیرد. لذا تب با افزایش سرعت فرآیند شناسایی عامل عفونت به تسریع پاسخ ایمنی کمک می کند.
این گروه تحقیقاتی در تلاش است دریابد چگونه می توان از تب به عنوان درمان عفونت ، بیماری خود ایمنی و سرطان استفاده کرد.

منشا تب چیست؟
دانشمندان آمریکایی منبع تب و چگونگی تاثیر آن در حفاظت از بدن طی بیماری را شناسایی کرده اند.
به گزارش ساینس دیلی این محققان جایگاه اصلی عملکرد هورمون پروستاگلاندین PGE2 در مغز را تشخیص داده اند که در آن این هورمون بر یک هدف یعنی گیرنده EP3 بر روی نورون ها عمل کرده پاسخ تب را ایجاد می کند. طی بیماری یا عفونت بدن هورمون هایی به نام سایتوکاین ها را تولید می کند که به نوبه خود روی عروق خونی مغز عمل کرده PGE2 تولید می کنند که وارد هیپوتالاموس مغز شده باعث تب می شود. وقتی دمای بدن چند درجه بالا می رود گلبول های سفید خون می توانند بطور موثرتری با عفونت مقابله کنند. همچنین افراد بیشتر احساس درد و خستگی می کنند.
درنتیجه استراحت کرده انرژی خود را ذخیره می کنند بطوری که درمقابله با عفونت بهتر عمل کنند. به همین دلیل بسیاری از انواع بیماری ها منجر به عکس العمل های نسبتا مشابه می شوند.

تب تا 39 درجه عامل مثبت نابودي عوامل بيماري‌زا
تب تا 39 درجه را نبايد بلافاصله پايين آورد، زيرا تب كمي بالا به بدن در نابود كردن عوامل بيماري‌زا كمك مي‌كند.
به گزارش سلامت نیوز به نقل از خبرگزاري آلمان، متخصصان اتحاديه متخصصان داخلي آلمان (BDI) مي گويند:براي ويروس‌ها، باكتري‌ها و ساير عوامل بيماري‌زا درجه حرارت طبيعي بدن كه 36 تا 37 درجه سانتي‌گراد است، درجه حرارت بسيار مناسبي براي رشد و تكثير يافتن است و به همين دليل تب را مي‌توان روند طبيعي مقابله بدن باعوامل بيماري‌زا دانست.
بنابراين گزارش، در افراد بيمار با بالا رفتن درجه حرارت بدن تعرق بيشتر مي‌شود و به همين دليل نوشيدن مايعات به ميزان كافي و گرم نگه داشتن بدن فردي كه تب دارد از اهميت زيادي برخوردار است، زيرا با اين كار سيستم ايمني بدن بيمار تحت حمايت قرار مي‌گيرد و فشار كمتري به قلب و عروق آن وارد مي‌شود.
بر اساس اين گزارش، در صورتيكه درجه حرارت بدن فرد بيشتر از دو تا سه روز بالا بماند بايد به پزشك مراجعه كرد و در اين حالت تب را پايين آورد

تب : نحوه برخورد
چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
ـ تب بیش از ۲۹ درجه سانتی‌گراد است.
ـ تب بیش از ۷۲ ساعت باقی مانده است.
ـ سردرد شدید یا سفتی گردن، سرفه‌کردن خلط رنگی، یا درد به هنگام دفع ادرار وجود دارد.
ـ سابقه بیماری قلبی، بیماری قند، یا هر بیماری مزمن دیگر وجود دارد.
ـ در کودکان کوچک‌تر از سه ماهه فوراً به مرکز درمانی مراجعه کنید.

ـ تب نشانه چیست؟
باور کنید یا نکنید، تب از دوستان شماست. و مانند هر دوست خوب چیزهائی به شما می‌گوید که ممکن است خوشتان نیاید، اما باید بدانید. اول، تب از اولین علائم تهاجم عفونت باکتریائی یا ویروسی به بدن است. دوم، تب نشان می‌دهد که دستگاه دفاعی بدن به شدت با تهاجم مقابله می‌کند.
اما مهم‌تر از همه، خود تب ‌بخشی از مبارزه دفاعی است. وقتی عفونت ویروسی یا باکتریائی به بدن حمله کند، گویچه‌های سفیدم ماده‌ای به نام تب‌آور درونی آزاد می‌کنند که بخشی از مغز را که هیپوتالاموس نام دارد تحریک می‌کند. هیپوتالاموس دمای درون بدن را بالا می‌برد و تب عارض می‌شود. این تب ممکن است بهبود بدن را تسریع کند.
بدن با گرم شدن رشد سازواره‌های بیماری‌زا را کند می‌کند و کار دستگاه ایمنی در نابودی مهاجمان آسان می‌شود.
در بیشتر موارد، تب ناشی از ناخوشی‌های خفیف مثل سرماخوردگی یا آنفلونزا است. اما هر عفونت و بسیاری از بیماری‌های دیگر هم ایجاد تب می‌کنند.

ـ درمان تب
تب بالاتر از ۳۹ درجه سانتی‌گراد باید توسط پزشک ارزیابی شود.

اما تب کمتر از آن زیاد ایجاد ناراحتی نمی‌کند و معمولاً بدون درمان هم خوب می‌شود.
بیشتر تب‌های کمتر از ۳۹ درجه آسیبی به شما نمی‌رسانند. تب کمتر از ۳۸ درجه معمولاً درمانی نمی‌خواهد، مگر اینکه بخواهیم بیمار احساس راحتی بیشتر بکند.
مایعات بنوشید. آب زیاد بخورید، اما خوردن چای، آب میوه، آب معدنی، و سوپ گوشت یا جوجه را هم فراموش نکنید.
تب باعث بی‌آب شدن بدن می‌‌گردد و نوشیدن مایعات زیاد مانع بی‌آبی می‌شود، مخصوصاً آب معدنی که کانی‌های مورد نیاز بدن را نیز جایگزین می‌کند.
هنگام گرسنگی غذا بخورید. وقتی گرسنه هستید، غذا بخورید؛ اما اگر گرسنه نیستید، خود را وادار به خوردن نکنید، چون همه ما ذخیره کافی چربی برای گذراندن یک یا دو روز بدون غذا در بدن داریم. خوردن مایعات کافی لازم‌تر است.
پاشویه کنید. خود را با آب ولرم و اسفنج خیس کنید. با تبخیر آب از روی بدن پوست و رگ‌های خونی زیر آن خنک می‌شود که تب را پائین می‌آورد. هر دو ساعت پاشویه را تکرار کنید.
آسپرین بخورید، ولی به بچه‌های ندهید. دو قرص آسپیرین در هر چهار ساعت تب بزرگسالات را پائین می‌آورد. اما هیچ‌گاه بدون تجویز پزشک به کودکان ندهید. چون ممکن است آنها را دچار نشانگان &#۷۸۲;رای&#۷۸۲; کند که بیماری تخریب کننده مغز و کبد است.

به کودکان به‌جای آسپیرین، استامینوفن بدهید، آن هم به مقدار تجویز شده.
داروهایتان را کنترل کنید. آلرژی‌های داروئی هم ممکن است باعث تب شوند. برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها، از جمله پنی سیلین، و داروهای فشار خون، مثل متیل دوپا، خود ایجاد تب می‌کنند. حتی ایبوپروفن و آسپیرین هم در برخی افراد تب می‌آورند.

همه‌گیری تب در استفاده از داروها وجود ندارد، اما هر کسی ممکن است به چیزی حساسیت نشان ده. اگر متوجه شدید که داروئی در بدن شما ایجاد تب می‌کند، از پزشک بخواهید داروی دیگری برایتان تجویز کند.
طبیعت خود را بیابید. تشخیص وجود تب در بدن همه اشخاص کار کاملاً یکسانی نیست. برای مقابله با تب، باید اول دمای طبیعی بدنتان را بیابید.
بالاتر بودن دمای بدن از ۳۷ درجه سانتی‌گراد همیشه به معنی داشتن تب نیست. در بررسی ۱۴۸ مرد و زن سالم بین ۱۸ تا ۴۰ ساله در دانشگاه مریلند، معلوم شد که دمای طبیعی بین ۵/۳۵ و ۷/ ۳۷ است. بنابراین گمان می‌رود تب بالاتر از ۷/۳۷ تب به حساب آید. ولی هر کس باید دمای طبیعی بدن خود را در نظر بگیرد. برای تعیین دمای طبیعی، به مدت سه روز هر چهار ساعت یکبار آن را اندازه‌ بگیرید. با این کار می‌توانید دامنه طبیعی دمای بدن خود را بیابید.

علل پدید آمدن تب
تب جزئی از مکانیسم دفاعی بدن است. زمانی که بدنمان با مرضی در حال مقابله است، درجه حرارت
بدنمان بالا می رود. اما چـرا؟ این مقاله را بخوانید تا به پـاسـخ این سـوال بــرسید و مطالب بیشتری در
مورد تب بدانید.
تب بالا رفتن درجه ی حرارت بدن از حالت نرمال ۹۸.۶ درجه ی فارنهایت است.

تب بخشی از مکانیسم دفاعی بدن است. زمانی که بدنمان با مرضی در حال مقابله است، درجه حرارت بدنمان بالا می رود. اما چرا؟ تب یکی از علائم بیماری است، تقریباً همه ی انواع بیماری هایی که بشر تاکنون شناخته است. بیماری هایی که در آن ویروس و باکتری ها به بدن تجاوز می کنند و باعث بیماری ما می شوند.
اگر سیستم دفاعی بدنمان نباشد که با این امراض مقابله کند، ممکن است حتی جانمان را از دست بدهیم. سرماخوردگی، ورم لوزه، آماس گوش، آنفولانزا، برنشیت، کزاز، سرخک، گوشک، آبله مرغان، ایدز و سینه پهلو همه جزء بیماری های ویروسی و باکتریایی هستند.
درجه ی حرارت بدن معمولاً با گذاشتن یک دماسنج زیر زبان به مدت ۵ تا ۸ دقیقه انجام می گیرد. سایر انواع گرفتن درجه ی حرارت بدن، مقعدی و زیربغلی و یک نوع مخصوص دماسنج که در گوش استفاده می شود هستند.
تب چیز خوبی است.

به نظرتان عجیب بود، نه؟ تب واکنش طبیعی بدن نسبت به میکرب است. علائم تب عبارتند از: سرد شدن، درد در تمامی نقاط بدن، بیحالی و سستی، بالا رفتن درجه ی حرارت بدن، قرمز شدن گونه ها، احساس گرمی و سردی و لرز. هنگامی که تب بالا می رود بدن سرد می شود و می لرزد و هنگامی که تب پایین می آید بدن عرق می کند.
علت تب مسئله ی کاملاً پیچیده ای است. خون و سیستم لنفاوی بدن ما گلوبول های سفید خونی می سازند که با امراض مقابله می کنند.
زمانی که تعداد گلوبول های سفید خود بالا می رود، برای مقابله با میکرب ها، در تقلا برای از بین بردن و جنگ با ویروس ها و باکتری ها می شوند و با این کار بدن گرم می شود و باعث می شود که درجه حرارت بدن بالا رفته و تب کنیم.
هیپوتالاموس در مغز که مکانیسم تنظیم حرارت بدن را بر عهده دارد توسط ماده ی تب آور یا گلوبول های سفید که برای مقابله با امراض ساخته شده اند آسیب می بیند. از اینرو می توانیم بگوییم که تب همان چیزی است که با ویروس ها و باکتری ها مقابله می کند.
به همین خاطر درست نیست که تب را یکباره و زود پایین بیاوریم. دمای ۱۰۰ تا ۱۰۱ درجه فارنهایت برای بدن خوب است چون نشان می دهد که بدن در حال مقابله با امراض است. اما اگر تب خیلی بالا رفت باید تلاش کرد تا کمی آن را پایین تر آورد. معمولاً برای پایین آوردن تب از آنتی پیرتیک ها یا تب بر هایی از قبیل تیلنول، آسپیرین و امثال آن استفاده می شود. هیچوقت به بچه هایی که محتمل است به آبله مرغان یا آنفولانزا مبتلا شده اند آسپیرین ندهید. ممکن است باعث کشتن آنها شود.

تب ۱۰۴ یا ۱۰۵ درجه ی فارنهایت تب بالا به حساب می آید. تب بالای ۱۰۵ درجه هم ممکن است باعث صدمه زدن به سیستم عصبی بدن شود. زمانی که بدن تب دارد، هرچند که مشغول کمک کردن به بدنتان برای از بین بردن میکرب هاست، اما احساس بدی دارید.
برای کاهش ناراحتی معمولاً از درمان هایی مثل گذاشتن حوله خیس سرد روی پیشانی استفاده می شود.
در اینگونه مواقع از دوش آب گرم جداً خودداری کنید چون دمای بدنتان را بالاتر خواهد برد.

سعی کنید در این مواقع نوشیدنی ها و آبمیوه های خنک بنوشید تا آب بدنتان تامین شود. از نوشیدن نوشیدنی های الکلی جداً پرهیز کنید. روی بدن فرد را با پتویی سبک بپوشانید تا از سرد شدن او جلوگیری شود.
در برخورد با بیماری های التهابی مثل ورم مفاصل و سرطان خون که بدن گلبول های سفید بی مصرف تولید می کند نیز فرد دچار تب می شود ولی این گلبول ها توانایی مقابله با امراض و میکرب ها را ندارند و مکانیسم حرارتی بدن به درستی تنظیم نمیشود، بدن نمی تواند حرارت را پایین بیاورد و عرق هم نمی کند.
موقعیتی بسیار خطرناک است که به درمان های اورژانسی نیاز است. و تب باید به سرعت با دوش آب سرد، خوردن نوشیدنی های خنک و دور کردن فرد از زیر اشعه ی خورشید و بردن او به جاهای خنک تر پایین آورده شود.
حتماً بیمار تب کرده را به پزشک نشان دهید.

تب‌ با منشأ نامشخص‌
تب‌ با منشأ نامشخص‌ عبارت‌ است‌ از بالاتر رفتن‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ به‌ بيش‌ از 3/38 درجه‌ سانتيگراد در حداقل‌ 4 بار گرفتن‌ درجه‌ حرارت‌ طي‌ يك‌ دوره‌ 14 روزه‌ كه‌ براي‌ آن‌ هيچ‌ علت‌ مشخصي‌ پيدا نشده‌ باشد يا ناخوشي‌ كه‌ بدون‌ دليل‌ مشخص‌ 14 روز طول‌ كشيده‌ باشد.
علايم‌ شايع‌
تب‌ براي‌ حداقل‌ دو هفته‌ (با دماسنج‌ مقعدي‌). تب‌ ممكن‌ است‌ متناوب‌ باشد.
علل‌
در شيرخواران‌ و كودكان‌:
عفونت‌ها
بيماري‌هاي‌ بافت‌ همبند يا بيماري‌هاي‌ خودايمني‌
تومورها و سرطان‌ها، خصوصاً سرطان‌ خون‌
در بزرگسالان‌:
عفونت‌ها
بيماري‌هاي‌ بافت‌ همبند يا بيماري‌هاي‌ خودايمني‌
تومورها و سرطان‌ها، خصوصاً سرطان‌ كليه‌ و سرطان‌ خون‌
گاهي‌ تب‌ توسط‌ خود فرد ايجاد مي‌شود. اين‌ حالت‌ در بعضي‌ از افرادي‌ كه‌ از نظر رواني‌ مشكل‌ دارند ممكن‌ است‌ ديده‌ شود.

يكي‌ از عوارض‌ جانبي‌ داروها ايجاد تب‌ است‌.
عوامل تشديد كننده بيماري
تغذيه‌ نامناسب‌
وجود بيماري‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.
قرار گرفتن‌ در معرض‌ مواد شيميايي‌ يا هوا يا آب‌ آلوده‌
مسافرت‌ به‌ مناطقي‌ كه‌ وضع‌ بهداشتي‌ مناسبي‌ ندارند.
تماس‌ با افرادي‌ كه‌ بيماري‌ مسري‌ دارند.
سالمندان‌
افرادي‌ كه‌ در معرض‌ خطر ايدز قرار دارند.

سوءمصرف‌ مواد
پيشگيري‌
روش‌ خاصي‌ براي‌ پيشگيري‌ وجود ندارد.
عواقب‌ موردانتظار
بهبود خودبه‌خودي‌ در حدود 10% از موارد. در ساير موارد، نتيجه‌ بستگي‌ به‌ تشخيص‌ و درمان‌ موفقيت‌آميز بيماري‌ زمينه‌اي‌ دارد.
عوارض‌ احتمالي‌
بستگي‌ به‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ كه‌ تب‌ را ايجاد كرده‌ است‌ دارد.
درمان‌

اصول‌ كلي‌
تا زمان‌ مشخص‌ شدن‌ علت‌ تب‌، درجه‌ حرارت‌ بدن‌ را به‌طور روزانه‌ ثبت‌ كنيد.
درجه‌ حرارت‌ مقعدي‌ دقيقتر از ساير روش‌هاي‌ گرفتن‌ درجه‌ حرارت‌ است‌.
به‌دليل‌ اينكه‌ تب‌ ممكن‌ است‌ اولين‌ تظاهر يك‌ بيماري‌ جدي‌ (در مراحل‌ اوليه‌ خود) باشد، امكان‌ دارد انجام‌ بررسي‌هاي‌ كامل‌ تشخيصي‌ توصيه‌ شود: آزمايش‌ خون‌ و ادرار و كشت‌ ادرار، عكس‌برداري‌ از قفسه‌ سينه‌، سي‌تي‌ اسكن‌، سونوگرافي‌، اكوكارديوگرافي‌، بررسي‌هاي‌ مربوط‌ به‌ تيروييد، آزمايش‌هاي‌ مربوط‌ به‌ كبد، آزمايش‌ ايدز، و ساير بررسي‌ها.
درمان‌ برحسب‌ علت‌ زمينه‌اي‌ انجام‌ مي‌گيرد.
داروها
در موارد ناراحتي‌ خفيف‌، مي‌توان‌ از داروهايي‌ مثل‌ استامينوفن‌ استفاده‌ نمود.

البته‌ تا زماني‌ كه‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ مشخص‌ نشده‌ باشد، امكان‌ دارد داروهاي‌ ديگري‌ تجويز نشوند تا احياناً از پوشانيده‌ شدن‌ علايم‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ اجتناب‌ شود.
گاهي‌ امكان‌ دارد در بيماراني‌ كه‌ بدحال‌ هستند و هنوز جواب‌ آزمايش‌هاي‌ آنها نيامده‌ است‌ توصيه‌ به‌ امتحان‌ آنتي‌بيوتيك‌ها يا ساير داروها شود.
فعاليت در زمان ابتلا به اين بيماري
تاحدي‌ كه‌ تحمل‌ شود. البته‌ بهتر است‌ بيمار استراحت‌ كند.
رژيم‌ غذايي‌
رژيم‌ خاصي‌ توصيه‌ نمي‌شود.

درچه شرايطي بايد به پزشك مراجعه نمود؟:
اگر شما يا يكي‌ از اعضاي‌ خانواده‌تان تب‌ بدون‌ توجيه‌ داريد كه‌ بيش‌ از 24 ساعت‌ طول‌ كشيده‌ است‌.
اگر دچارعلايم‌ جديد و غيرقابل توجيه شده ايد. اين‌ علايم‌ ممكن‌ است‌ سرنخي‌ از علت‌ تب‌ به‌دست‌ دهند.

تب : وزارت بهداشت
تب شايعترين بيماري است که سبب مراجعه بيماران به پزشک مي شود . تب عبارت است از افزايش غير طبيعي درجه ي حرارت بدن که اثر تغييري در مرکز کنترل حرارت در هيپوتالاموس به وجود مي آيد . دماي بدن در 6 صبح حدود 2/37 درجه سانيگراد ودر عصرگاهي به 7/37 مي رسد که براي بدن طبيعي است . تب از شايعترين علائم بيشتر بيماريهاي عفوني است وهنگامي که کودک به آن مبتلا شد ، اولياي کودک يا پزشک مي فهمند نوعي عفونت در بدن وجود دارد ويا در حال به وجودآمدن است . در واقع وجود تب در فرد ، نوعي کمک بسيار مفيد تشخيص بيماري است .
فردي که تب دارد علائم ديگري چون : بي اشتهايي ، درد بدن وبه ويژه درد عضلات ومفاصل ، خواب آلودگي ، گاه لرز وعرق ريزش وجود دارند که به نوع عفونت بستگي دارد.
تب نشانه چه بيماريهايي است ؟
در عفونت هاي مختلف ، سکته ي قلبي ، التهابها ، سرطانها ،بيماريهاي غدد داخلي ، و گاهي نيز تب با منشا ناشناخته ي( F. U .O) وجود دارد که به پيگيري هاي بيشتر نيازمند است .

درمان تب :
هرگاه دماي بدن از 3/38 درجه سانتيگراد بيشتر شود ، به ويژه اگر به 41 درجه يا بيشتر برسد براي اينکه وارد مراحل تشنج ومشکلات خطرناک بعدي نشود بايد هرچه سريعتر تب را پايين آورد . پاشويه وبه عبات بهتر ، بدن شويه نخستين اقدام است .
يعني با سرد کردن فيزيکي بدن با حوله ي سرد ويا پتوي سرد کننده بايد تب را پايين آورد . مصرف استامينوفن وگاهي آسپرين ودر شرايط خاص آمپول فنوباربيتال مي تواند مفيد واقع شوند . درمان آنتي بيوتيکي بر اساس نوع باکتري مشکوک تجويز مي شود . در حقيقت بايد علت تب را تشخيص داد وبه درمان آن پرداخت .

تشنج :
هرگاه تب به درجات بالاتري برسد ويا بيماري زمينه ا ي ديگري نيز در بدن حاکم باشد ، در عملکرد قشر مغز نوعي تغيير ناگهاني رخ مي دهد .
علل تشنج :
تب بالا ، کاهش ميزان قند، کلسيم ، سديم ، منيزيم خون ، اختلالات پتاسيم ، اوره ، فشارخون ، اسيديته خون ، عفونتها ، اختلالات مادرزادي وجنيني ، داروها ، علل متابوليک واسهال .
شايعترين علت تشنج در کودکان 6 ماه تا 3 ساله ، تشنج ناشي از تب است و در پسرها دوبرابر دخترهاست . در تشنج معمولا علائمي مانند تکان خوردن وسيخ شدن بدن ( حرکات تونيک – کلونيک ) وجود دارد وگاهي اختلالات مغزي ، چشمي ، تنفسي ، قطع تنفس وکبودي ناگهاني وشديد بدن نيز رخ مي دهد . سابقه خانوادگي تشنج بيمار وزمان هر بار تشنج وتعداد تشنج ، همگي در تشخيص نوع تشنج ودرمان آن کمک مي کنند .
بررسيهاي آزمايشگاهي براي قند ، اوره ، کلسيم ، سديم پتاسيم ، منيزيم ، اسيديته خون وفشار خون ضرورت دارد .
يافتن نوع بيماري عفوني ويا علل ديگر بسيار مهم است . گرفتن مايع نخاع ( LP) در مواردي که پزشک تشخيص مي دهد بسيار ضرورت دارد . زيرا از طريق مايع مغزي – نخاعي به نوع اختلالات مغزي وعلت تشخيص زودتر خواهيم رسيد .
پيشگيري و درمان تشنج :
سابقه ي بيماري و آزمايشات مکرر در فردي که قبلا به تشنج دچار بوده است و رفع اختلالات متابوليک ضرورت دارد . ريشه يابي کردن با آزمايشات يا معاينات باليني در مورد بيماري موجود ، براي يافتن عامل تشنج ويا پيشگيري از تشنج ضرورت دارد .
در صورت بروز تشنج ، بايد نوع ماده اي که بدن به آن کمبود داشته است جبران شود و از داروهايي که پزشک ضروري مي داند استفاده شود از جمله تجويز ديازپام ، فنوباربيتال ، و...
پيشگيري هاي بعدي به صورت گرفتن ( EEG) يا نوار مغزي واستفاده ي طولاني از داروهاي ضد تشنج که توسط پزشک توصيه مي شود ، بايد دقيقا انجام شود تا در سالهاي آينده موجب بروز حملات صرع ( غش ) وساير اختلالات مغزي نشود .

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در سه شنبه نهم آبان 1391 و ساعت 0:50 AM |
 
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در شنبه بیست و یکم مرداد 1391 و ساعت 1:50 AM |

احتمال دارد هر فردی در طول زندگی خود دچار خونریزی دستگاه گوارشی شود، به ویژه در افراد بالای 40 سال شیوع این بیماری بیشتر است و معمولا باعث وحشت خانواده و فرد بیمار می شود.


علائم خونریزی گوارشی

دل درد ، تهوع و استفراغ ، مدفوع سیاه و خونی ، ضعف عمومی ، تپش قلب ، شوک ، سردی دست و پا ، رنگ پریدگی ، کاهش فشار خون ، پوست سرد و مرطوب ، کاهش و یا قطع ادرار و ازدیاد اوره خون .

خونریزی‌های دستگاه گوارش معمولا به صورت استفراغ ‌خونی و شایع‌تر از آن، مدفوع سیاه رنگ و نسبتا شل (ملنا)، دفع خون از مقعد که به صورت خون روشن یا رگه‌های خون دیده می‌شود، خود را نشان می‌دهد. البته حالتی دیگر نیز وجود دارد که خود بیمار ممکن است علائم را مشاهده نکرده و فقط به صورت کم‌خونی ظهور کند.

بیماران باید توجه داشته باشند یبوست معمولا با تیره شدن رنگ مدفوع همراه است، ولی خونریزی‌های دستگاه گوارش به صورت مدفوع کاملا سیاه و شل نمایان می‌شود.

همچنین در شرایطی که خونریزی تنها با کم‌خونی و علائمی همچون تنگی نفس و کمبود انرژی بروز می کند، با مراجعه به پزشک و انجام آزمایشات لازم، باید نوع کم‌خونی مشخص شده و در صورت نیاز بررسی دستگاه گوارش نیز انجام شود.

هر بیماری که استفراغ خونی یا اسهال سیاه و شل داشته باشد، یا به هر شکلی خون از مقعدش دفع کند، باید برای بررسی‌های دستگاه گوارش به پزشک مراجعه کند تا علت خونریزی مشخص شود.

بررسی و علت‌شناسی کم‌خونی و خونریزی، مهم‌ترین کاری است که باید مورد توجه باشد.

علل خونریزی‌ها

درمان، وابسته به علت خونریزی است، در نتیجه ابتدا باید علت مشخص شود. زخم‌ها معمولا شایع‌ترین دلیل خونریزی‌های معده و دوازدهه (ابتدای روده باریک) هستند که به صورت استفراغ خونی یا ملنا ظاهر می‌شوند.

در بعضی موارد زخم‌ها مربوط به میکروب هلیکوباکتر هستند. البته زخم‌های وابسته به هلیکوباکتر روز به روز در حال کاهش است و زخم‌های مرتبط با مصرف برخی داروها به خصوص داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مثل بروفن و دیکلوفناک و مصرف آسپیرین مشاهده می‌شوند.

درصد کمی از موارد خونریزی نیز می‌تواند نشانه‌ای از وجود تومورها باشد. علاوه بر این موارد پیدایش واریس‌های معده و مری نیز می‌توانند علت دیگری برای خونریزی‌ها باشند که اقدامات خاص خود را نیاز دارند.

مواقعی که رگه‌های خونی، اسهال خونی یا دفع خون همراه با بلغم از طریق مقعد وجود داشته باشند، باید برای تشخیص مواردی مانند هموروئید، شقاق، پولیپ‌ها، التهابات، زخم‌ها یا به ندرت تومورها بررسی‌های لازم توسط پزشک انجام شود.

بیماری‌های شقاق و هموروئید معمولابه علت یبوست ایجاد می‌شوند که باعث خونریزی مقعد می شوند.

بنابراین طیفی از درمان‌ها وابسته به تشخیص‌های مختلف وجود دارد که با معاینات و آزمایشات لازم شروع می‌شوند.

تشخیص

برای تشخیص علت خونریزی گوارشی و آگاهی از محل خونریزی ، ابتدا باید از بیمار شرح حال گرفت و سابقه ی بیماری اش را پرسید. باید دانست آیا بیمار سابقه ی ابتلا به زخم معده و یا همورئید را دارد یا خیر. سپس معاینات بالینی انجام گیرد و فشار خون او کنترل شود و آزمایش خون از نظر میزان کم خونی و تست های خونی و آزمایش مدفوع انجام گیرد . گاهی به آندوسکوپی و یا کولونوسکوپی و عکس های روده نیاز است و گاه نیز بر حسب علت بیماری باید عکسبرداری عروقی ( آنژیوگرافی ) و یا سایر آزمایشات پاراکلینیکی انجام شود.

درمان

درمان خونریزی گوارشی بستگی به علت بروز آن دارد؛ مثلا در صورتی که علت خونریزی وجود زخم و یا سوراخ شدن معده و اثنی عشر باشد، باید با سرم درمانی و یا جراحی، محل خونریزی را بست؛ و یا در صورتی که علت آن واریس مری باشد، باید عروق واریسی را با دستگاه یا دارو مسدود کرد؛ و اگر علت آن عفونت های متعدد باشد، باید عفونت ها را درمان کرد.

پیشگیری

اغلب مردم کشور ما میکروب هلیکوباکتر را در دوران بچگی دریافت می کنند؛ به عنوان مثال غذا خوردن با قاشق مشترک یا استفاده از یک لیوان مشترک با کودک می‌تواند دلیلی برای سرایت این میکروب باشد، چون میکروب هلیکوباکتر از طریق دهان و عدم رعایت بهداشت هنگام غذا خوردن وارد بدن فرد می شود. بنابراین با رعایت بهداشت هنگام آب و غذا خوردن باید از بروز مشکلات پیشگیری کنیم.

خوشبختانه در 90 درصد موارد، هلیکوباکتر منجر به ایجاد زخم نمی‌شود، اگرچه نوع هلیکوباکتر و واکنش بدن فرد نیز در میزان تاثیر این میکروب موثر است.

رژیم غذایی نیز در کنار رعایت بهداشت مورد مهم دیگری برای پیشگیری از خونریزی گوارشی است؛ به عنوان مثال هر گونه غذایی که آمیخته به نمک باشد، مانند خیارشور و ترشی‌ها، غذا و آب آلوده به نیترات و مواد نگهدارنده، مصرف سیگار و غذا خوردن تند و با عجله می‌تواند در بروز این مشکل موثر باشد.

برعکس، خوردن میوه و سبزی به مقدار کافی در طول روز، عاملی موثر برای پیشگیری از ایجاد این عوارض است. البته شاید تصور کنید از نظر مالی و وقت کمی که در زندگی معمول با آن مواجه هستیم، خوردن این مقدار میوه و سبزی کاری ناممکن یا سخت باشد. اما با استفاده از شیوه‌هایی ساده می‌توان در زندگی معمول این کار را انجام داد؛ مثلا بهتر است فرد هنگام صبحانه به جای قند، خرما بخورد، یا مثلا میان وعده‌ها را از سبزی‌ها انتخاب کند یا همراه با غذا سالاد میل کند.

سرطان روده بزرگ از معدود سرطان‌های قابل پیشگیری است و به همین دلیل باید با بررسی‌های لازم از بروز آن جلوگیری کرد. لذا توصیه می‌شود همه افراد، حتی کسانی که هیچ علامت و سابقه بیماری روده ندارند، از سن 50 سالگی هر ده سال یک بار کلونوسکوپی را انجام دهند. در ضمن انجام ورزش و مصرف غذای سالمی که چرب نباشد و کنترل وزن نیز برای پیشگیری موثر است.

بهترین کار برای پیشگیری از بروز خونریزی گوارشی، انجام ورزش منظم و داشتن تغذیه مناسب و آرامش روانی است.

بیماری‌های التهابی روده بزرگ نیز موردی متفاوت هستند. علت بیماری‌های التهابی روده مثل کولیت اولسروز و کرون، شرایط خاص میکروبی یا غذایی نیست، بلکه تقریبا یک بیماری شبه خودایمنی هستند. مهم‌ترین علت بروز و شعله‌ور‌شدن این بیماری، مسائل ذهنی و روانی است، به این معنی که انواع استرس و نگرانی‌ها می‌توانند این بیماری را شعله‌ور کنند.

مردم چندان به تاثیرات روحی و روانی در بروز بیماری‌ها اعتقاد ندارند، در نتیجه این جریان را انکار می‌کنند.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 12:12 PM |

سندرم روده تحریک پذیر یا IBS در اثر تحریک زیاد پایانه عصب روده ای ایجاد می شود. و موجب انقباضات نامنظم روده می شود. علائم این بیماری شامل : دردهای شکمی،تهوع، نفخ و حرکات غیرطبیعی روده ها( اسهال یا یبوست) است. در این بیماری فرد احساس عدم تخلیه کامل مدفوع را دارد. عوامل استرس زا باعث شروع این سندرم یا بدتر شدن علائم آن می شوند،بنابراین از نظر روان درمانی نیز این بیماران باید تحت نظر باشند.

سندرم روده تحریک پذیربرخلاف بیماری های التهابی روده ،زندگی فرد را تهدید نمی کند. و باعث سوء هضم و سوء جذب مواد مغذی نمی شود.

علاوه بر عوامل ایجاد کننده استرس، عواملی که موجب بدتر شدن علائم این بیماری می شوند شامل موارد زیر است:

1- مصرف بیش از اندازه ملین ها و مسهل ها

2- مصرف بیش از اندازه داروها و آنتی بیوتیک ها

3- مصرف تنباکو و کافئین

4- خوردن غذاهای سفت

5- نوشیدن زیاد چای، قهوه و الکل

6- اختلالات روحی و روانی

7- بیماری های معدی- روده ای و سابقه قبلی ابتلا به این بیماری ها

8- خواب نامنظم و عدم مصرف مایعات کافی

سندرم روده تحریک پذیربرخلاف بیماری های التهابی روده ،زندگی فرد را تهدید نمی کند.و باعث سوء هضم و سوء جذب مواد مغذی نمی شود.

توصیه های تغذیه ای مفید برای بیماران مبتلا به سند رم روده تحریک پذیر

* برای افزایش حجم مدفوع، یک رژیم غذایی معمولی و تاکید بر دریافت مواد غذایی پرفیبر توصیه می شود. این رژیم به کاهش فشار و تنظیم حرکات طبیعی روده کمک می کند. دریافت روزانه 20 تا 30 گرم فیبر غذایی توصیه می شود; منابع غذایی فیبر شامل انواع سبزی ، میوه ، حبوبات و غلات سبوس دارمثل نان سنگک یا بربری یا نان سبوس دار می باشد. البته افراط در مصرف گندم سبوس دار می تواند باعث تشدید علائم شود.

مصرف غذاهای کم چرب، انقباضات روده ای بعد از مصرف غذا را کاهش می دهد، یعنی باعث کاهش درد های شکمی می شود.

* بجای سه وعده غذایی پرحجم، 5 یا 6 وعده غذایی کوچک ولی با فاصله زمانی کم مصرف کنید.

* آب و مایعات فراوان بنوشید. (8 تا 10 لیوان در روز)

* از مصرف بیش از اندازه غذاهای چرب، کافئین دار، انواع قند بخصوص فروکتوز و لاکتوز (در افراد مبتلا به عدم تحمل لاکتوز) باید پرهیز کرد. کافئین در قهوه، چای و نوشابه های سیاه موجود است. مصرف غذاهای کم چرب، انقباضات روده ای بعد از مصرف غذا را کاهش می دهد، یعنی باعث کاهش درد های شکمی می شود.

* غذاهایی که باعث تولید گاز و نفخ می شوند را مصرف نکنید. این غذاها شامل: انواع کلم، پیاز، پیازچه، فلفل سبز، عدس، نخود، لوبیا و نوشابه های گازدار است.

* آدامس نخورید ، زیرا باعث بلعیدن مقدار زیادی هوا می شوند.

* اگر بعد از مصرف لبنیات دچار اسهال شدید، احتمالاً دچار عدم تحمل لاکتوز هستید.

* مصرف قرص نعناع در بعضی بیماران مفید است. نعناع باعث کاهش انقباضات عضلات روده ای می شود. البته قبل از مصرف قرص نعناع یا هر نوع گیاه دارویی (قرص گیاهی) بایستی با پزشک خود مشورت کنید و تحت نظر ایشان از این مواد استفاده کنید. چون ممکن است باعث تشدید علایم بیماری در شما شود.

* چنانچه این توصیه های غذایی در مهار اسهال موثر واقع نشد، تجویز داروهای آنتی بیوتیک یا داروهای آنتی کولینوژیک یا داروها ی ضد اسهال تحت نظر پزشک متخصص گوارش ممکن است ضروری باشد.

* استراحت کردن و کاهش استرس هم می تواند مفید واقع شود.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 12:8 PM |

شب قدر، شب احیای خویش، با دم مسیحایی دعاست

شبی است که باید قدر خویش را بشناسی، تقدیر خویش را رقم بزنی

و خویشتنِ جدید را با قلم توبه و جوهر اشک ترسیم کنی . . .

طاعت قبول و التماس دعا

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 12:2 PM |

در شب بیست و یكم ماه مبارك رمضان وقتى مولاى متقیان حضرت امیر مومنان علیه السلام در بستر شهادت افتاده و لحظات آخر عمر شریفشان را سپری می كردند، فرزند برومندشان حضرت ابوالفضل العباس علیه السلام را در بر گرفته، به سینه چسبانیدند و فرمودند:
«فرزندم، زود باشد كه چشمم به تو در قیامت روشن گردد؛ فرزندم، چون روز عاشورا فرا رسید و داخل آب (فرات ) شدى مبادا از آن آب بنوشى در حالی كه برادرت حسین علیه السلام تشنه باشد».
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 12:2 PM |

بدجوری زخمی شده بود

رفتم بالای سرش

نفس نفس می زد

بهش گفتم زنده ای ؟

گفت: هنوز نه!

خشکم زد

تازه فهمیدم چقدر دنیامون با هم فرق داره

اون زنده بودن رو توی شهادت می دید و من ...





وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبیلِ اللّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْیَاء وَلَكِن لاَّ تَشْعُرُونَ

و به آنان كه در راه خدا كشته مى‏شوند مردگان مگویید، بلكه زندگانند ولى شما درک نمی کنید

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 12:0 PM |
بچهام كوچولو بود، از من بیسكویت خواست. گفتم: امروز مىخرم.

وقتى به خانه برگشتم فراموش كرده بودم. بچه دوید جلو و پرسید: بابا بیسكویت كو؟

گفتم: یادم رفت.

بچه تازه به زبان آمده بود، گفت: بابا بَده، بابا بَده.

بچه را بغل كردم و گفتم: باباجان! دوستت دارم. گفت: بیسكویت كو؟ دانستم كه دوستى بدون عمل را بچه سه ساله هم قبول ندارد. چگونه ما مىگوئیم خدا و رسول و اهل بیت او را دوست داریم، ولى در عمل كوتاهى مىكنیم؟

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه بیستم مرداد 1391 و ساعت 11:53 AM |

کليه ها مسئول تنظيم آب و املاح بدن هستند و اينکار
را به دقت تمام انجام مي دهند. حتما شما متوجه شده ايد که اگر شما حتي چند ليتر
مايعات پشت سر هم مصرف کنيد، کليه ها بلافاصله ميزان زيادي آب را دفع مي کنند و
گرنه ما توسط آب زيادي که مصرف مي کنيم غرق مي شويم. همين موضوع در مورد املاح نيز
صدق مي کند. مثلا يون پتاسيم که در ميوه جات به مقدار زيادي وجود دارد، اگر از
طريق کليه ها دفع نشود، ميزان آن در خون بالا رفته و سبب ايست قلبي مي شود. هر
ملحي به ميزان مشخصي در آب محلول است. مثلا اگر شما به يک ليوان آب شروع به اضافه
کردن شکر کنيد، شکر در ابتدا در آب حل مي شود. حال اگر شما به اضافه کردن شکر به
آب ادامه دهيد، موقعي مي رسد که ديگر شکر قابل حل در آب نيست و به اصطلاح مي گوئيم
که آب از شکر اشباع شده است. در نقطه اشباع، شکر شروع به کريستاليزه شدن مي کند و
به شکل جامد در مي آيد. در اين نقطه ما براي اينکه شکر را به حالت محلول در آوريم
بايد ميزان آب را افزايش دهيم ولي باز در اين ميزان آب افزايش يافته ما به نقطه اي
مي رسيم که آب از شکر اشباع شده و شکر به شکل کريستال در مي آيد. همين مکانيسم در
مورد سنگ سازي کليه ها نيز صادق است.

شايعترين نوع سنگ کليه به ترتيب اگزالات
کلسيم و فسفات کلسيم هستند. اگر اگزالات کلسيم به شکل محلول در بيايد، کريستاليزه
نشده و با ادرار دفع مي شود، ولي کافي است که ميزان آن در ادرار به نقطه اي برسد
که ديگر قابل حل نباشد که در اصطلاح مي گوئيم که به نقطه اشباع رسيده است. در اين
حالت کريستال اگزالات کلسيم تشکيل مي شود. اين کريستالها در ابتدا در حد ميکرون
هستند و اگر حجم ادرار به مقدار کافي زياد باشد از راه ادرار دفع مي شوند، و گرنه
در کليه رسوب کرده و کم کم بزرگ شده و به شکل سنگ کليه در اندازه هاي متفاوت در مي
آيد.



 

در مورد روزه داري در کساني که داراي سابقه سنگ کليه
هستند چند اصل کلي وجود دارند:



 

  • بطور کلي سابقه سنگ کليه مانع از گرفتن روزه نيست.
  • براي همه کساني که داراي سنگ کليه هستند يک نسخه واحد
    نمي توان پيچيد.
  • بسته به شرايط محيط، نوع کار، ميزان فعاليت روزانه و
    ميزان دفع مايعات، در مورد هر بيمار بايد جداگانه تصميم گرفت.
  • در افراديکه فقط داراي يک بار سابقه سنگ کليه بوده اند
    با افراديکه مکررا سنگ کليه مي سازند، دستورات پزشک متفاوت خواهد بود.
  • نوع عملکرد کليه (آيا کليه ها سالم هستند يا نه و اگر
    آسيب ديده اند، اين آسيب چقدر است) در اخذ تصميم مهم است.



 

ميزان دفع آب يک کارگر ساختماني که در زير آفتاب کار
مي کند چندين برابر يک کارمند پشت ميز نشين است که در يک اطاق داراي سرمايش مناسب
کار مي کند. هر بيماري بايد قبل از اخذ تصميم در مورد چگونگي روزه داري، با پزشک معالج
خود مشورت نمايد. پزشک براي اينکه تصميم بگيرد که بيمار رزوه بگيرد يا نه،
پارامترهاي زير را در نظر خواهد گرفت:



 

  • سن و جنس
  • چگونگي سابقه سنگ کليه (چند بار با چه فواصلي مبتلا به
    سنگ کليه شده است)
  • سابقه اقدامات درماني از جمله عمل جراحي براي سنگ
  • شغل بيمار و ميزان مايعاتي که در روز از دست مي دهد
  • وجود بيماريهاي ديگر مثل ديابت
  • چگونگي عملکرد کليه (آيا کليه ها عملکرد طبيعي دارند،
    اگر کليه ها آسيب ديده اند اين آسيب چقدر است، آيا بيمار فقط داراي يک کليه است)
  • محل سنگ (آيا سنگ در داخل کليه است و يا در داخل حالب)
  • اندازه و ميزان سنگ ( تعداد سنگها و اندازه آنها چقدر
    است)
  • جنس سنگ (سنگ بيمار از چه جنسي است، اگزالات کلسيم،
    اسيد اوريک، سنگ عفوني، سنگ سيستئيني)
  • ميزان فعاليت روزانه (آيا بيمار بنا به دلايلي زمين
    گير است و يا فعاليتهاي روزمره را انجام مي دهد)
  • نوع رژيم غذائي و ميزان مايعاتي که در روز مصرف مي کند
  • نوع داروهائيکه مصرف مي کند



 

توصيه هاي کلي در مورد روزه داري در افراديکه داراي
سابقه سنگ کليه هستند به قرار زير است ولي اخذ تصميم نهائي با پزشک معالج خواهد
بود:



 

  • ما در اصطلاح افراد مبتلا به سنگ کليه داريم که به
    آنها سنگ ساز فعال مي گوئيم يعني اين افراد هر شش ماه دو بار مبتلا به سنگ
    کليه مي شوند. اين افراد اگر به مقدار کافي مايعات مصرف نکنند بسرعت سنگ مي
    سازند. توصيه مي شود اين افراد در فصل گرما و طولاني مدت روزه نگيرند.
  • بيمارانيکه داراي سنگ حالب هستند تا موقع دفع سنگ و يا
    درمان آن نبايد روزه بگيرند. چون اين بيماران نياز به اين دارند که هر چه
    زودتر سنگ خود را دفع کنند. اگر سنگ حالب به اندازه اي بزرگ باشد که جلوي دفع
    ادرار از کليه مربوطه را کاملا مسدود کند، کليه همانطرف در عرض 8 هفته از بين
    مي رود. در حقيقت سنگ حالب از اورژانسهاي پزشکي است.
  • در افراديکه داراي سنگ کليه از نوع عفوني هستند و
    عفونت فعال کليه دارند، روزه داري توصيه نمي شود.
  • افراديکه جنس سنگ آنها سيستئين است، نبايد روزه
    بگيرند، چون بسرعت دچار سنگ کليه مي شوند.
  • افراديکه داراي يک سنگ منفرد در قسمتي از کليه بوده که
    چندين سال است، بدون تغيير باقي مانده است، مي توانند روزه بگيرند. اين افراد
    بايد حتما ما بين افطاري و سحري حدا قل 8 ليوان آب علاوه از ميزان مورد نياز
    براي رفع تشنگي بنوشند.
  • افراديکه در سابقه يک بار دچار سنگ کليه شده اند و
    چندين سال است که ديگر سنگ کليه نداشته اند، مي توانند روزه بگيرند و از
    مايعات به شرح فوق بايد استفاده کنند.
  • افراديکه اخيرا فقط بار اول است که دچار سنگ کليه شده
    اند و درمان نيز انجام شده است، مي توانند روزه بگيرند.
  • افراديکه يک کليه خود را به خاطر سنگ کليه از دست داده
    اند، نبايد روزه بگيرند.
  • افراديکه بيش از 50 درصد عملکرد کليه هاي خود را به
    علت سنگ کليه از دست داده اند صلاح است رزوه نگيرند.
  • افراديکه براي بار اول در ماه رمضان دچار سنگ کليه شده
    و ميتلا به درد و خونريزي مي شوند، تا درمان آن نبايد روزه بگيرند.
  • بطور کلي ثابت نشده است که روزه داري فرد را مستعد سنگ
    کليه مي کند.
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در شنبه چهاردهم مرداد 1391 و ساعت 12:54 PM |

سر کشیدن آب زیاد بین غذای سحری، به امید جلوگیری از تشنگی در طول روز اشتباه است، چون باعث رقیق شدن شیره معده

و در نتیجه نفخ و اختلال در هضم می شود. از طرفی، خوردن میوه در هنگام سحر ، علاوه بر مقاومت بیشتر در مقابل تشنگی، باعث رفع مشکل یبوست هم می شود.

توصیه می شود جهت تامین آب لازم، از حدود یک ساعت بعد از افطار تا نیم ساعت قبل از سحر، دست کم شش لیوان آب بنوشید. توجه داشته باشد که از خوردن چای پُررنگ ، قهوه، کاکائو و موادی که باعث دفع بیشتر آب (به علت مدر بودن) از بدن می شوند، (به خصوص در سحری) پرهیز کنید.
براى از بین بردن یا کم کردن عطش شدید در این ماه چه باید کرد؟

براى فهم این سؤال به این مثال توجه کنید: مزرعه اى را در نظر بگیرید که در کنار یک رودخانه پُرآب است. براى این که بتوانیم این مزرعه را به صورت دائم آبیارى کنیم و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان نگه داریم، سدى مقابل آب مى زنیم تا بتوانیم آب را مهار کرده و با ایجاد روزنه هایى در سد به صورت دائم و کنترل شده مزرعه مان را آبیارى کنیم.

در ماه مبارک رمضان نیز بایستى سدى در بدنمان بسازیم که بتوانیم آب و مواد غذایى را که در سحرى مصرف کرده ایم به صورت یکنواخت و دائم در طول روز به قسمت هاى مختلف بدنمان برسانیم. این کار را مى توانیم با مصرف مواد غذایى پُرفیبر(سبزیجات و میوه ها) انجام دهیم.

این گروه از مواد غذایى با احاطه سایر گروه هاى غذایى خورده شده:

اولا باعث مى شوند آنزیم هاى گوارشى به صورت آرام آرام روى مواد غذایى اثر کنند.

ثانیا با کم کردن سرعت جذب مواد غذایى باعث مى شوند که بدن به آهستگى و در فرصت مناسب به جذب مواد غذایى اقدام کند تا هم دچار خستگى کمترى شود و هم از افزایش ناگهانی قند خون و ترشح انسولین بالاى بعد از آن جلوگیرى کند.
میوه و سبزی

بنابراین توصیه مى شود در سحرى از مواد غذایى پرفیبر مثل سبزیجات و بالاخص میوه ها استفاده کنید، چرا که میوه ها اولا منبع سرشارى از فیبر هستند، و ثانیا قند موجود در میوه ها در حالت خالص و بدون فیبر هم دیرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد که این امر سبب مى گردد فرد دیرتر احساس گرسنگى نماید.

مواد غذایى پرفیبر آب زیادى را در خود جذب کرده و بدن مى تواند آب را به آهستگى جذب کند و احساس تشنگى، دیرتر عارض مى گردد.

یکى از مکانیسم هاى احساس گرسنگى، خالى بودن معده است. فیبرها سرعت حرکت مواد غذایى را نیز کاهش مى دهند و این مساله باعث مى شود که مکانیسم مذکور دیرتر شروع شود.

مصرف آب به مقدار فراوان در وعده سحرى و بالاخص ما بین غذا توصیه نمى شود، زیرا باعث رقیق شدن اسید و آنزیم هاى گوارشى شده و اختلال در روند هضم را باعث مى شود.
چه مواد غذایى را بهتر است در این ماه، در رژیم غذایى خانواده قرار داد؟

به طور خلاصه توصیه مى شود از مواد غذایى زیر در ماه مبارک رمضان بیشتر استفاده کنید:

در وعده سحرى:

- از غذاهایى که داراى قندهاى مرکب هستند مثل میوه جات بیشتر استفاده شود.

- از غذاهاى حاوى فیبر مثل سبزیجات ومیوه جات بایستى بیشتر استفاده شود.

- از مواد غذایى سرخ شده ، پرچرب و شیرین پرهیز گردد.

- از غلات و حبوبات به میزان دلخواه در غذاى سحرى استفاده گردد.

- مصرف بیش از حد گوشت در سحرى توصیه نمى گردد.

- مصرف آب قبل از شروع سحرى و در بین وعده هاى غذایى توصیه نمى شود.

- مصرف ادویه جات و غذاهایى مثل کله پاچه، سیرابى و… در سحرى توصیه نمى شود.

در وعده افطارى و شام :
سفره افطار

- شروع افطارى بایستى با چند عدد خرما، همراه با کمى آب ولرم یا شیر ولرم باشد.

- سعى شود بین افطارى و شام فاصله ای وجود داشته باشد.

- شروع افطارى همراه با نوشیدنى هاى خنک نباشد، بلکه حتما باید ولرم باشد. سوپ انتخاب خوبی است.

- مصرف بیش از حد مواد غذایى پُرچرب و شیرین در افطار سبب تشنگى و به دنبال آن مصرف زیاد آب مى شود، در نتیجه با کاهش غلظت اسید و آنزیم هاى گوارشى موجب اختلال در هضم و جذب مواد غذایى مى شود.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در شنبه چهاردهم مرداد 1391 و ساعت 12:9 PM |

عدسي‌هاي تماسي (Contact Lense) وسايلي هستند كه عمدتاً براي اصلاح عيوب انكساري چشم بكار رفته و در زير پلك و روي سطح قرنيه چشم قرار مي‌گيرند. اين وسايل اپتيكي براي اولين بار در سال 1960 ميلادي و از ماده پلي متيل متاآيكريلات (PMMA) ساخته شدند. بتدريج با افزايش مصرف و كاربرد اين عدسي‌ها در ساخت آنها تحولات زيادي رخ داده و از مواد مختلف پلاستيكي جهت ساخت آنها استفاده گرديد، بطوريكه كاربرد آنها راحت‌تر و از نظر اپتيكي كيفيتي بهتر پيدا كردند.

- انواع لنزهاي تماسي

انواع مختلفي از لنزهاي تماسي وجود دارد اما بطور كلي در سه گروه طبقه‌بندي مي‌شوند :

1) لنزهاي سخت (Hard) از ماده PMMA ساخته شده و نسبت به عبور آب و گاز غير قابل نفوذ هستند. از آنجائيكه قرنيه چشم براي سلامت خود نياز به دريافت اكسيژن از اتمسفر مقابل خود دارد لذا مصرف اين لنزها مي‌تواند منجر به كاهش اكسيژن قرنيه گردد. به همين علت مصرف اين نوع لنز محدود به چند ساعت مي‌باشد. اين دسته از لنزها به علت سختي مي‌توانند بی منظمي سطح قرنيه را اصلاح نموده و لذا در موارديكه بيمار دچار آستيگماتيسم (نوعي عيب انكساري كه با بی منظمي سطح قرنيه همراهست) باشد، مصرف اين نوع لنز موجب بهبود قابل ملاحظه عيب انكساري و در نتيجه بهبود کیفیت دید بیمار می شود .تحمل این لنزها برای بیمار نسبت به سایر انواع لنز ها مشکل تر میباشد، ليكن عوارضي مثل عفونت و حساسيت در اين نوع لنز نسبت به ساير لنزها، كمتر مي‌باشد.

* لنزهاي سخت عبور دهنده گاز (Rigid Gas Permeable)
حدفاصل لنزهاي نرم و سخت مي‌باشند. اين لنزها اكسيژن را از خود عبور مي‌دهند و نسبت به لنزهاي سخت قابل تحمل‌تر هستند. به علت نيمه سخت بودن، آستيگماتيسم را بهتر از لنزهاي نرم اصلاح مي‌كنند. اين لنزها نيز مانند لنزهاي سخت، روزانه استفاده مي‌شوند. قطر اين دو لنز بين 7 تا 10 ميلي‌متر بوده و تنها روي قرنيه قرار مي‌گيرند.

2) لنزهاي نرم (Soft) اين دسته از لنزها از مواد پلاستيكي خاص حاوي 25 تا 79 درصد آب ساخته مي‌شوند، لذا اكسيژن و آب را بخوبي از خود عبور مي‌دهند. تحمل اين دسته از لنزها نسبت به لنزهاي قبلي بهتر بوده و بر حسب نوع آنها، مي‌توان آنها را از چند روز تا چند هفته استفاده نمود. به علت نرم بودن اين دسته از لنزها آستيگماتيسم را اصلاح نمي‌كنند. طول عمر آنها كمتر از ساير لنزها بوده و رسوب مواد روي آنها بيشتر است، ولي در هر صورت به علت تحمل بهتر آنها، مصرفي بيشتر از انواع ديگر لنز دارند. قطر اين لنزها حدود 14 ميلي‌متر بوده و علاوه بر سطح قرنيه قسمتي از صلبيه را نيز مي‌پوشانند.

- موارد استفاده از لنزهاي تماسي
ظاهر شخصي و غيرقابل قبول بودن عينك، از دلايل اوليه استفاده از لنزهاي تماسي بود، ليكن با گذشت زمان موارد استفاده از اين لنزها و كاربرد آنها گسترش چشمگيري يافته است. به هر حال مصرف اين لنزها عمدتاً شامل موارد زير مي‌باشد :

1 - اصلاح عيوب انكساري (Refractive)

لنزهاي تماسي داراي قدرتهاي متفاوتي مي‌باشند، لذا موقعي كه روي سطح قرنيه قرار مي‌گيرند، مي‌توانند عيب انكساري چشم را همانند عينك اصلاح نموده و موجب بهبود و اصلاح ديد بيمار گردند. از آنجائيكه اين وسايل با قرار گرفتن روي سطح قرنيه، امكان اصلاح بی منظمي‌هاي سطح آن را فراهم مي‌كنند لذا در موارديكه بيمار مبتلا به آستيگماتيسم مي‌باشد و نيز بيماريهايي مثل كراتوكونوس (قوز قرنيه) باشد، اصلاح عيب انكساري بخوبي صورت گرفته و كيفيت ديد بيمار بهبود قابل ملاحظه ایخواهد داشت. لنزهاي تماسي همچنين موجب كاهش پراكندگي نور كه در هنگام استفاده از عينك‌هاي با شماره بالا ديده مي‌شود، مي‌گردند. به هر حال بيشترين مصرف اين نوع لنزها، اصلاح عيوب انكساري و جايگزيني عينك مي‌باشد. در سال‌هاي اخير با توجه به انجام روشهاي جراحي بخصوص اعمال جراحي ليزري (ليزيك و پي ‌آر كي) مصرف اين لنزها رو به كاهش گذاشته است.

2 - استفاده درماني (Therapeutic)

از كاربردهاي مهم لنزهاي تماسي، استفاده آنها در بيماراني است كه دچار آسيب سطح قرنيه شده‌اند. بدنبال برخي آسيب‌هاي سطح قرنيه مثل سوختگي‌هاي شيميايي سطح قرنيه يا كندگي قسمت وسيعي از اپي‌تليوم آن جهت بهبود سريعتر، مي‌توان از دسته‌اي از لنزهاي نرم بنام لنزهاي پانسماني (Bandage) استفاده نمود. بدنبال اعمال جراحي ليزري مثل پي آر كي (PRK) نيز از اين لنزها جهت پانسمان موقتي تا بازسازي كامل اپي‌تليوم قرنيه استفاده مي‌گردد.

3 - استفاده جهت موارد زيبايي (Casmeses)

در سال‌هاي اخير دسته‌اي از لنزهاي نرم بصورت رنگي ساخته شدند تا در افراديكه دچار كدورت و لك قرنيه هستند با قرار گرفتن روي سطح قرنيه، موجب تغيير رنگ آن شده و بدين ترتيب ظاهر نازيباي موجود در چشم فرد از بين برود. بتدريج مصرف اين لنزها در افراد عادي رو به افزايش گذاشته، بطوريكه امروزه مصرف آنها بخصوص در بين جوانان جهت مصارف زيبايي و تغيير رنگ چشم‌ها شيوع زيادي يافته است. همچنين اين دسته از لنزها مي‌توانند داراي قدرت انكساري متناسب با چشم فرد بوده، لذاعيب انكساري بيمار را نيز همزمان برطرف كنند. يكي از مشكلات خاص اين دسته از لنزها، ثابت بودن اندازه مردمك در آنها است. لذا ممكن است با جابجا شدن لنز در سطح قرنيه، مردمك چشم بيمار توسط لنز پوشيده شود و ديد بيمار كاهش يابد. همچنين در موقع شب با باز شدن مردمك بيمار (جهت عبور نور بيشتر به چشم فرد) با توجه به ثابت بودن اندازه مردمك در اين لنزها بيمار دچار اختلال ديد مي‌گردد.

- موارد محدوديت استفاده از لنزهاي تماسي

در صورت وجود بيماري‌هاي چشمي از قبيل خشكي شديد چشم، التهابات داخل چشمي، عفونت‌هاي سطحي چشم و پلك‌ها، سابقه گلوكوم (آب سياه) و عمل جراحي آن استفاده از لنزهاي تماسي ممنوع است. در صورت ناتواني جسمي بيمار در استفاده و يا تميز كردن و ضدعفوني نمودن لنزها نيز نبايد از اين وسايل استفاده نمود.

- عوارض استفاده از لنزهاي تماسي

يكي از عوارض شايع مصرف لنزهاي تماسي خراشيدگي سطح قرنيه به علت مصرف دراز مدت و كاهش اكسيژن‌گيري قرنيه مي‌باشد كه در صورت عدم تشخيص و درمان به موقع، مي‌تواند موجب عفونت و آبسه قرنيه گردد كه مهم‌ترين و بدخيم‌ترين عارضه مصرف لنز بوده و مي‌تواند منجر به از دست رفتن ديد بيمار گردد.

از علل شايع عفونت قرنيه، استفاده از مواد تميزكننده و ضدعفوني كننده غيراستاندارد، ساخته شده توسط خود فرد مي‌باشد. حساسيت به مواد مورداستفاده در موقع تميز و ضدعفوني كردن لنز و نيز حساسيت به خود لنز از عوارض شايع مصرف اين وسايل مي‌باشد كه بخصوص در موارديكه سابقه مصرف آنها زياد باشد، به وفور ديده مي‌شود. در اين موارد قطع مصرف لنز و درمان كافي تا موقع بهبود كامل توصيه مي‌گردد.

- نكات مهم در مصرف لنزهاي تماسي

1 - جهت تجويز لنز تماسي حتي انواع رنگي حتماً با چشم‌پزشك مشورت نمائيد، چون لنز حتماً بايد با سطح قرنيه بيمار منطبق گردد و جهت اين انطباق علاوه بر اندازه‌گيري ميزان عيب انكساري، اندازه‌گيري انحناي سطح قرنيه توسط دستگاهي بنام كراتومتر و تجويز لنز مناسب بر اساس آن، جهت كاهش عوارض ضروري است.

2 - در طول مصرف لنز معاينات دوره‌اي و مراجعه به چشم‌پزشك جهت بررسي وضعيت لنز و وجود عوارض احتمالي در چشم، ضروري است.

3 - در صورت مصرف لنز تماسي در صورت بروز كوچكترين مشكل چشمي از قبيل درد، ترشح، قرمزي و غيره سريعاً به چشم‌پزشك مراجعه كنيد.

4 - تميز كردن، رسوب‌زدائي و ضدعفوني نمودن لنز بطور مرتب و با استفاده از مواد استاندارد انجام گيرد. هرگز از مواد ضدعفوني كننده و تميزكننده غيراستاندارد و بخصوص مواد ساخته شده توسط خودتان استفاده نكنيد. - لنز را براساس نسخه پزشك و از محل‌هاي معتبر تهيه نمائيد. تهيه لنز حتي انواع رنگي از فروشگاه‌ها و آرايشگاه‌ها مي‌تواند همراه با بروز عوارض مهم و جبران‌ناپذيري براي چشم باشد.

6 - هرگز از لنز ديگران از جمله لنزهاي رنگي، حتي براي چند ساعت استفاده نكنيد.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در شنبه چهاردهم مرداد 1391 و ساعت 11:53 AM |
برای آزمون جامع علوم پایه از همون ترم اول باید درسهایی که تو امتحان میاد (درسهای تخصصی - نه کامپیوتر و تربیت بدنی و...) رو حسابی بخونی تا رتبه بیاری و نمره خوب کسب بکنی

درکنار درسها میتونی تست بزنی ( کتاب های تست علوم پایه - انتشارات میر )

و درسنامه های عل.م پایه رو هم بخونی

دوستان لطفا سوال نکنید چون فرصت پاسخگویی ندارم

افرادی که مایل به همکاری هستند در بخش نظرات اعلام کنند

موفق باشید

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در جمعه سیزدهم مرداد 1391 و ساعت 5:36 PM |

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1391 و ساعت 7:49 PM |

آب مرواريد عبارت است از كدر شدن عدسي چشم كه بصورت طبيعي شفاف است. مانند پنجره اي كه بخار آب آنرا تار كرده باشد، آب مرواريد نيز باعث تاري ديده ميشود. عقايد غلطي درباره آب مرواريد وجود دارد، اما بايد گفت كه آب مرواريد:

  • پرده اي بروي چشم نيست
  • بر اثر استفاده بيش از حد از چشم بوجود نمي آيد
  • سرطان نيست
  • از يك چشم به چشم ديگر سرايت نمي كند
  • سبب كوري قابل برگشت نمي شود

علائم شايع آب مرواريد عبارتند از:

  • كه بدون درد است
  • حساسيت به نور
  • تغييرات مكرر نمره عينك
  • دو بيني در يك چشم
  • احتياج به نور بيشتر براي مطالعه
  • كاهش ديد در شب
  • محو شدن يا زرد شدن رنگها

آب مرواريد ممکن است سبب تاري يا عدم وضوح ديد شود

مقدار و شكل كدر شدن عدسي متفاوت است. چنانچه كدر شدن عدسي نزديك مركز عدسي نباشد ممكن است شما از وجود آب مرواريد آگاه نباشيد.

علل آب مرواريد كدامند؟
شايعترين شكل آب مرواريد ناشي از افزايش سن است. ساير علل آب مرواريدعبارتند از:

  • سابقه خانوادگي ابتلا به آب مرواريد
  • مشكلات طبي مانند بيماري قند (ديابت)
  • ضربه به چشم
  • مصرف طولاني داروها مانند كورتن
  • قرار گرفتن طولاني مدت و بدون محافظت در مقابل نور آفتاب
  • سابقه جراحي چشم

چگونه آب مرواريد تشخيص داده ميشود؟
معاينه دقيق توسط چشم پزشك ميتواند وجود و وسعت آب مرواريد، و همچنين هر گونه مشكل ديگري كه باعث كاهش ديد يا ناراحتي مي شود را مشخص كند. ممكنست علل ديگري علاوه بر آب مرواريد بويژه مشكلات پرده شبكيه و يا عصب بينايي باعث كاهش ديد شود. چنانچه اين مشكلات وجود داشته باشد، بعد از عمل آب مرواريد ممكنست ديد كامل به دست نيايد. در صورتيكه اين مشكلات شديد باشد، حتي عمل آب مرواريد نيز ممكنست باعث بهبود ديده نشود. چشم پزشك ميتواند به شما بگويد كه چقدر احتمال دارد اين مشكلات در چشم شما وجود داشته باشد.

آب مرواريد با چه سرعتي ايجاد ميشود؟
سرعت ايجاد آب مرواريد نزد افراد مختلف فرق ميكند و حتي ممكنست بين دو چشم نيز متفاوت باشد. اغلب آب مرواريد هائي كه با افزايش سن ايجاد ميشوند در طي چند سال بتدريج بوجود مي آيند. ساير آب مرواريدها بخصوص در افراد جوان و يا در بيماران مبتلا به بيماري قند ممكنست بسرعت و در طي چند ماه باعث كاهش ديد شوند. بنابراين پيش بيني دقيق سرعت پيشرفت آب مرواريد امكانپذير نيست.

آب مرواريد چگونه درمان ميشود؟
تنها راه درمان آب مرواريد جراحي است. بهر حال چنانچه علائم آب مرواريد خفيف باشد تغيير نمره عينك ممكنست موقتا مشكلات شما را حل نمايد. هيچگونه دارو، روش تغذيه، ورزش يا وسائل نوري وجود ندارد كه باعث درمان يا جلوگيري از آب مرواريد شوند. دوري از نور خورشيد ممكن است به جلوگيري يا كند شدن پيشرفت آب مرواريد كمك كند. عينكهاي آفتابي كه نور ماورا بنفش را جذب مي كنند يا عينكهاي طبي با يك پوشش ضد اشعه ماورا بنفش باعث حفاظت چشم مي شوند.

چه موقع بايستي جراحي انجام شود؟
هنگاميكه آب مرواريد بحدي باعث كاهش ديد شود كه مانع انجام فعاليتهاي روزانه بشود. اين عقيده كه آب مرواريد بايستي جهت عمل "رسيده" باشد درست نيست.

وقتي كه آب مرواريد ايجاد مي شود عدسي چشم ضخيم و كدر مي گردد. نور نمي تواند از آن به آساني عبور كند و به اين ترتيب باعث تاري ديد مي شود.

جراحي آب مرواريد هنگاميكه نيازهاي بينايي شما آن را ايجاب كند مي تواند انجام شود. شما بايد ببينيد كه آيا ديد شما در حدي است كه بدون هيچ ناراحتي كارتان را انجام دهيد يا خير؟ بدون خطر رانندگي كنيد؟ آيا مي توانيد براحتي بخوانيد و تلويزيون تماشا كنيد؟ آيا شما مي توانيد فعاليتهاي روزانه مثل پخت و پز، خريد، كارهاي منزل، خوردن داروهايتان را بدون مشكل انجام دهيد.

بر اساس مشكلاتتان، شما و چشم پزشكتان مي توانيد با هم تصميم بگيريد كه چه موقع جراحي لازم است.

انتظار شما از عمل آب مرواريد چه بايد باشد؟
سالانه بيش از دهها ميليون عمل آب مرواريد در كشورهاي پيشرفته جهان انجام مي شود كه حدود 95% اين عمل ها بدون عارضه است. در كشور ما نيز سالانه بيش از 100,000 عمل آب مرواريد با بهره گيري از روشهاي مختلف انجام مي شود.

در طي عمل آب مرواريد كه معمولاً با بي حسي موضعي انجام مي شود، عدسي كدر از داخل چشم بيرون آورده مي شود. در اغلب موارد بجاي عدسي طبيعي يك عدسي يا لنز داخل چشمي دائمي قرار داده مي شود. اين لنز براي هميشه در چشم شما باقي مي ماند و خراب يا فاسد نمي شود. چشم پزشك اين جراحي ظريف را با ميكروسكوپ و وسائل ظريف و تكنولوژي مدرن انجام مي دهد. گذاشتن يا پيوند عدسي مصنوعي توسط جراح ورزيده عوارض بيشتري را به بيمار تحميل نخواهد كرد بلكه باعث مي شود ديد بيمار بعد از عمل بسيار خوب باشد و به عينكهاي ضخيم و سنگين كه مشكلات فراواني ايجاد مي كنند نياز نداشته باشد.

در نزديك به يك پنجم بيمارانيكه عمل آب مرواريد مي شوند كپسول طبيعي كه نگهدارنده عدسي داخل چشمي است كدر مي شود و جراحي ليزر براي باز كردن اين كپسول كدر شده لازم است تا ديد مجدداً بهبود يابد.

بعد از عمل آب مرواريد شما مي توانيد تمامي كارهاي خود بجز فعاليتهاي سنگين را انجام دهيد. شما بايستي قطره هاي تجويز شده توسط جراح را بدرستي و در موقع مقرر استفاده كنيد. چندين ويزيت بعد از عمل براي كنترل كردن وضعيت بهبود چشم شما لازم است.

جراحي آب مرواريد يك عمل بسيار موفقيت آميز است. در بيش از 90% موارد ديد بهبود مي يابد مگر اينكه مشكلي در قرنيه، پرده چشم يا عصب چشم شما وجود داشته باشد. مهم است بدانيد كه ممكنست عوارض در طي عمل جراحي يا بعد از آن پيش بيايد كه باعث كاهش ديد شود. مانند هر عمل جراحي نتيجه صد در صد را نميتوان تضمين نمود.

نتيجه:
آب مرواريد علت شايع كاهش ديد بخصوص در افراد مسن است اما قابل درمان مي باشد. چشم پزشك علاوه بر اينكه مي تواند به شما بگويد كه آيا كاهش ديد شما ناشي از آب مرواريد است و يا علت ديگري دارد. در تصميم گيري در مورد عمل جراحي نيز به شما كمك مي كند.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1391 و ساعت 7:32 PM |
 لوچي اصطلاح فرانسوي انحراف چشم است كه در انگليسي به آن استرابيسم مي گويند و براي تعريف چشمهايي به كار مي رود كه در يك راستا نمي توانند متمركز شوند . لوچي ممكن است در يك چشم يا هر دو چشم به طور متناوب وجود داشته باشد همچنين ممكن است هميشه يا فقط گاهي ظاهر شود.

علت استرابيسم چيست ؟

عوامل متعددي در ايجاد انحراف چشم نقش دارند :اختلال عضلات چشم ، اختلال بينائي به خصوص يك طرفه ، اختلالات قشر مغز و عوامل خانوادگي از آن جمله اند . بيماري و تب مي تواند باعث آشكار شدن لوچي شود .

لوچي اغلب از شرايط دوران كودكي است . در بزرگسالان مواردي از غفلت و بي توجهي است كه اكثراً ريشه در دوران كودكي دارند . انحراف چشم در دوران ميانسالي مي تواند از عوارض ثانويه بيماريهاي ساير اجزاي چشم باشد كه با نابينائي كامل يا نسبي همراهند و يا به دنبال سوانح و ضربات مستقيم به عضلات و اعصاب و كاسه چشم باشد .

علائم و عوارض استرابيسم چيست؟

استرابيسم باعث انحراف چشمها مي شود كه اين انحراف مي تواند به سمت داخل ، خارج ، بالا يا پايين باشد .

همچنين مانع از كاركردن توام چشمها مي شود . در ابتدا اختلال بينائي ، دوبيني يا اشتباه در درك عمق تصاوير ايجاد مي شود و در صورت عدم درمان ، چشم كودك تكامل كافي را نيافته ودچار كاهش نابينائي مي شود كه آمبليوپي يا تنبلي چشم گفته مي شود ، لذا پيامد تاخير در درمان لوچي ، تنبلي چشم و در نهايت كاهش شديد بينائي است .

آيا انحرافات چشم مي تواند طبيعي باشد ؟

نوزادان تا سن دو الي سه ماهگي ممكن است لوچ به نظر برسند ، اين وضعيت نبايد مايه نگراني والدين شود . اما شدت يافتن اين حالات حتي در اين سن كم نياز به ويزيت چشم پزشك دارد . وجود هر نوع لوچي بعد از سه ماهگي حتي اگر مقطعي باشد بايد به پزشك ارجاع داده شود .

لوچي كاذب چيست ؟

تصور نادرست از لوچي كودكان بعيد نيست ، اين كودكان داراي پل بيني پهن و يا چين پوستي برجسته در قسمت داخلي پلكها هستند لذا لوچ به نظر مي رسند . با رشد پل بيني اين حالت كاذب ناپديد مي شود چنين تصور كاذبي در برخي افراد خيلي نزديك بين يا خيلي دوربين نيز مشاهده مي شود . اين حالت چون گذراست ، نياز به درمان ندارد . اما به هر حال مراجعه به چشم پزشك خالي از لطف نيست.

درمان استرابيسم چيست ؟

استرابيسم يا لوچي قابل معالجه است اما اگر درمان آن را به گذشت زمان بسپاريم قطعاً هزينه بسياري را بر فرد تحميل خواهد كرد ، كودك از لوچي نجات نيافته و در نهايت چشم لوچ وي دچار كاهش بينائي خواهد شد . البته بالغين را هم مي توان درمان نمود درمان در بالغين مي تواند دوبيني بيمار را رفع كند يا حداقل يك ظاهر نرمال به چشم بدهد .

درمان لوچي يا استرابيسم شامل استفاده از عينك ، پريسم يا منشور ، ورزش عضلات چشم و در نهايت جراحي است .

- درمان معمول تنبلي چشم كه يكي از علل لوچي است يا مي تواند خود علامتي ناشي از لوچي باشد ، بستن چشم سالم است يامي توان با قطره يا عينكهاي خاص به سادگي ديد چشم سالم را تار كرد و به اين ترتيب چشم ضعيف تر را وادار به كار كرده و آن را تقويت نمود .

- كودك لوچ اغلب داراي ضعف بينائي در يك يا هر دو چشم مي باشد كه با عينك قابل اصلاح است. حدود 25 درصد كودكان لوچ تنها با استفاده از عينك بينائي طبيعي خود را بدست مي آورند و نيمي ديگر از اين كودكان بهبودي نسبي خواهند داشت .

- تمرينات و ورزشهاي چشمي تنها در صورتي عملي است كه كودك نيز همكاري كند لذا براي كودكان خيلي خردسال نمي تواند مفيد باشد .

- و در نهايت روش جراحي است كه سن مطلوب آن دو الي چهار سالگي است ولي تا 7 سالگي نيز اين عمل انجام مي شود ، بعد از اين سن نيز عمل انجام مي شود اما فقط مي توان انحراف چشم را اصلاح نمود و چشم مبتلا تا حدي دچار كاهش بينائي خواهد شد و حتي پس از عمل نيز اين چشم گرايش مجدد به لوچ شدن خواهد داشت .عمل جراحي بر روي عضلات مسئول حركات چشم صورت مي گيرد ، لذا كرة چشم شكافته نمي شود و در هيچكدام از اجزا تغييري صورت نمي گيرد .

برخي از انواع لوچي ها را مي توان با داروهاي جديد مانند بوتاكس بجاي جراحي درمان كرد . اين داروها گهگاه عضلات را تضعيف مي كنند ، لذا تزريق دارو داخل عضلات قوي تر به عضلات ضعيف اجازه تقويت و تكامل را مي دهد.

لوچي در كودكان بزرگتر يا بالغين :

مي تواند ناشي از فلج عضلات حركتي به علل زير باشد :

- سقوط اتفاقي با سر كه با آسيب ديدگي داخل مغز يا آسيب مستقيم به چشم همراه باشد .

- تبهاي مغزي ، تيفوئيد ، مننژيت ، ديفتري يا آبسه هاي مغزي ، آبله

- بيماريهاي مغزي با علل ناشناخته

- فلج عضلات حركتي چشم به از كار افتادن اعصابي مربوط مي شود كه از مغز خارج مي شوند در اين نوع فلج جراحي فوري توصيه نمي شود بلكه بايد به استراحت و تقويت عضلات و اعصاب همت گمارد . با گذشت زمان و استراحت در دراز مدت 50% اين موارد بطور نسبي يا كامل بهبود مي يابند .

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1391 و ساعت 7:30 PM |
Amblyopia

Amblyopia refers to reduced vision in one or both eyes caused by visual deprivation. Normal vision is "imprinted" in the brain in early childhood. If this process is interrupted, amblyopia will occur.

تنبلي چشم يا آمبلوپي (Amblyopia) كه در حدود 3% از افراد ديده مي شود زماني رخ مي دهد كه چشم در دوره كودكي ديد طبيعي پيدا نكند. اين اختلال كه معمولا در يك چشم ديده مي شود بدليل اختلال ديد چشم تنبل بر اثر عوامل مختلف نظير عيوب انكساري (دوربيني، نزديك بيني، يا آستيگماتيسم)، انحراف چشم (لوچي يا استرابيسم)، و يا عدم شفافيت مسير بينايي (ناشي از عواملي نظير آب مرواريد، كدورت قرنيه، و يا افتادگي پلك) رخ مي دهد. عدم وضوح تصوير در چشم بيمار و بهتر بودن تصوير ايجاد شده در چشم سالم سبب مي شود تا مغز بين دو چشم، چشم سالم را براي ديدن انتخاب كند و در واقع مسير ارسال تصوير از چشم بيمار به مغز را مسدود و يا اصطلاحاً ديد چشم بيمار را "خاموش" كند.

علائم تنبلي چشم:
تنبلي چشم معمولاً در سنين زير 6 سال ايجاد شده و اغلب توسط والدين، معلمان، و يا پزشك كشف مي شود. در سنيني كه كودك قادر به بيان مشكلات خود مي باشد ممكن است از ضعف بينايي، خستگي چشم و يا سردرد شكايت داشته باشد. اما در اغلب موارد كودك شكايتي ندارد و ممكن است علايم بيماري هاي مسبب تنبلي چشم نظير انحراف چشم و كدورت هاي مسير بينايي مثل آب مرواريد و كدورت قرنيه منجر به تشخيص شوند. ولي زمانيكه تنبلي چشم ناشي از عيوب انكساري باشد تشخيص آن مشكل است زيرا كودكان به راحتي توسط چشم ديگر مي بينند و كمبود ديد در چشم بيمار را جبران مي كنند. به همين دليل والدين و معلمان بايد به وضعيت ديد كودكان توجه ويژه اي داشته باشند.

درمان تنبلي چشم:
خوشبختانه تنبلي چشم در صورتيكه در زمان مناسب تشخيص داده شود براحتي قابل درمان است. درمان تنبلي چشم معمولاً بصورت بستن چشم سالم و وادار كردن مغز به ديدن با چشم تنبل است. اين درمان ممكن است هفته ها و يا حتي ماه ها طول بكشد كه البته چشم سالم بايد به تناوب باز شود. در مواردي كه تنبلي ناشي از عيوب انكساري است تجويز عينك يا لنز سبب وضوح تصوير در چشم معيوب و درمان تنبلي خواهد شد. مواردي نيز كه تنبلي ناشي از انحراف چشم است با جراحي و اصلاح انحراف قابل درمان است. نكته اي كه بايد به آن توجه داشت اين است كه تكامل سيستم بينايي تا سنين 8 تا 10 سالگي صورت مي گيرد و درمان تنبلي چشم بعد از اين سنين بسيار بعيد است. بنابراين در صورتيكه چشم تنبل در سنين پايين درمان نشود بعد از سن 10 سالگي در اكثر موارد هيچ درماني نخواهد داشت و ممكن است منجر به از دست رفتن شديد ديد در يك چشم شود.

براي جلوگيري از تنبلي چشم، كودك بايد بعد از تولد در زايشگاه توسط متخصص كودكان و در سنين 3 تا 4 ماهگي و 2 تا 3 سالگي توسط چشم پزشك معاينه شود. خوشبختانه اخيراً در ايران طرحي براي جلوگيري از تنبلي چشم اجرا شده است كه در آن كليه كودكان مهد كودك ها و آمادگي به رايگان تحت معاينه قرار مي گيرند. بنابراين توصيه مي شود در صورتيكه كودك خود را نزد چشم پزشك نبرده ايد و كودك شما در سنين كودكستان و آمادگي است با شركت در اين طرح از سلامت بينايي كودك خود اطمينان يابيد.

+ نوشته شده توسط دکتر امیری در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1391 و ساعت 7:25 PM |
سینوزیت چیست؟
به حفره هایی که در اطراف بینی و در سایر قسمتهای صورت در استخوانها وجود دارند و در آنها هوا وجود دارد،سینوس گفته می شود.در سینوزیت حاد سینوسها ملتهب و متورم می شوند.التهاب و تورم سینوسها در تخلیه ی ترشحات اختلال ایجاد می کند و موجب افزایش ترشح مایع مخاطی می شود.این بیماری شایع است و تنفس عادی فرد، ا ز طریق بینی را با مشکل مواجه می کند.اگر دچا ر سینوزیت شوید ممکن است نواحی اطراف بینی و چشمها متورم شوند و احساس کنید صورت شما کمی متورم شده است. ممکن است در صورت خود درد ضربان داری حس کنید و یا دچار سردرد شوید.بیشتر اوقات سینوزیت حاد به دنبال سرماخوردگی رخ میدهد.
سایر عللی که موجب ایجاد سینوزیت می شوند شامل :
ویروسها که بیشتر سینوزیتها را ایجاد می کنند،باکتریها،آلرژی و حساسیتها ، پولیپ و تومورهای بینی ، انحراف بینی ، عفونتهای قارچی و در مواردی عفونتهای دندانی هستند.درمان سینوزیت حاد به عامل ایجاد کننده بستگی دارد.التهاب سینوسها اگر ادامه پیدا کند ممکن است به عفونتهای شدید و عوارض جدی تری منجر شود.در مواردی که سینوزیت بیشتر از 8 هفته طول بکشد یا مکررا عود کند به آن سینوزیت مزمن گفته می شود.
علایم سینوزیت کدامند؟
علایم سینوزیت حاد شامل این موارد است:
* ترشحات غلیظ زرد یا سبز رنگ از بینی یا پشت حلق.
* احتقان یا انسداد بینی که موجب مشکل در تنفس از طریق بینی می شود.
* درد ،حساسیت به لمس،تورم یا احساس فشار در اطراف چشمها،گونه ها،بینی یا پیشانی.
* درد در فک فوقانی و دندانها.
* کاهش حس بویایی و چشایی.
* سرفه که ممکن است شبها بدتر شود .

برخی علایم دیگر ممکن است شامل این موارد باشند:
درد گوش، گلو درد، بوی بد دهان، خستگی، تحریک پذیری، تب، تهوع.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر شما علایم سینوزیت خفیف را دارید،می توانید ابتدا اقدامات اولیه و درمانهای اولیه خانگی را شروع کنید و در صورتی که هر یک از موارد زیر برایتان رخ داد به پزشک خود مراجعه کنید:
* در صورتی که علایم شما طی چند روز بهبود نیابد و یا بدتر شود.
* اگر تب بالای 1/38 سانتیگراد داشته باشید.
* در صورتی که سابقه ی سینوزیت مکرر یا سابقه ی سینوزیت مزمن دارید.

اگر دچار علائم زیر شدید فورا به پزشک مراجعه کنید چون ممکن است این علائم نشان دهنده ی عفونتی جدی باشند:
* درد شدید یا تورم اطراف چشمها، تورم در پیشانی، سردرد شدید، احساس گیجی، دوبینی یا هرگونه تغییر در دید طبیعی، خشکی یا سفتی گردن، تنگی نفس.
عوامل خطر برای ابتلا به سینوزیت کدامند؟
اگر دچار یکی از شرایط زیر هستید خطر ابتلا به سینوزیت در شما افزایش می یابد:
* تب یونجه یا اختلال حساسیتی دیگری که سینوسها را تحت تاثیر قرار دهد.
* اختلالات ساختاری در بینی مانند انحراف تیغه ی بینی، پولیپ یا تومورها.
* برخی بیماریها مانند سیستیک فیبروزیس ، ریفلاکس اسید معده به مری و اختلالات سیستم ایمنی مانند نقص در ایمنوگلبولینها و پادتنها.
* مواجهه ی مکرر با هوای آلوده مانند سیگار کشیدن.
عوارض سینوزیت حاد کدامند؟
حمله ی آسم : سینوزیت می تواند به عنوان آغازگر حمله ی آسم عمل کند.
سینوزیت مزمن: سینوزیت حاد می تواند به سینوزیت مزمن تبدیل شود.اگر علائم سینوزیت بیش از 8 هفته به طول بیانجامد سینوزیت مزمن روی داده است.
مننژیت: ممکن است عفونت به مغز نیز گسترش یابد و موجب بروز مننژیت شود.
مشکلات بینایی: اگر عفونت به حفره ی چشم گسترش پیدا کند ممکن است به کاهش بینایی و حتی در مواردی به نابینایی منجر شود.این حالت یک اورژانس پزشکی است و برای پیشگیری از آسیب دائمی چشم نیاز به درمان فوری دارد.
آسیب عروقی :عفونت می تواند به سیاهرگهایی که اطراف سینوسها قرار دارند انتشار پیدا کند و موجب ایجاد تداخل در جریان خون مغز شود و فرد را در معرض خطر سکته ی مغزی قرار دهد.
عفونت گوش : عفونت حاد سینوسها می تواند همراه با عفونت گوش ایجاد شود.
پیشگیری:
با انجام این اقدامات می توانید از خطر بروز سینوزیت بکاهید:
* خطر بروز عفونتهای تنفسی فوقانی را کاهش دهید.تماس خود را با افرادی که دچار سرماخوردگی هستند کاهش دهید.دستهای خود را متناوبا با آب و صابون بشویید، این کار به خصوص قبل از خوردن اهمیت زیادی دارد.
* حساسیت و آلرژی خود را کنترل کنید.اگر دچا ر حساسیت هستید به پزشک مراجعه کنید تا علائم شما کنترل شود.
* از سیگار کشیدن و قرار گرفتن در هوای آلوده جتناب کنید.همه ی دخانیات می توانند موجب تحریک و التهاب راههای هوایی فوقانی،بینی و ریه ها شوند.

* از مرطوب کننده های هوا و بخور مرطوب استفاده کنید.اگر هوایی که تنفس می کنید خشک باشد برای پیشگیری از التهاب سینوسها هوا را مرطوب کنید.دستگاههای مرطوب کننده را مرتبا تمیز کنید و از عاری بودن آنها از گرد و غبار اطمینان حاصل کنید.
درمانهای اولیه ی خانگی :
این اقدامات می توانند به تسکین علائم سینوزیت کمک کنند:
* به اندازه ی کافی استراحت کنید. این عمل موجب می شود بدن شما بهتر با عفونت مبارزه کند و زودتر بهبود یابید.
* مایعات فراوان بنوشید. این کار ترشحات مخاطی را رقیق تر می کند و تخلیه آنها را آسانتر می کند. از مصرف نوشیدنیهای حاوی کافئین و الکل خودداری کنید چون تورم مخاط بینی و سینوسها را تشدید می کنند.
* بینی خود را بخور بدهید.با یک حوله ی بزرگ سر خود را بپوشانید و بخاری که از آب داغ بلند میشود را تنفس کنید.البته باید مراقب دمای بخار آب باشید تا سوزاننده نباشد.می توانید از دوش آب گرم استفاده کنید و در هوای گرم و مرطوب آن تنفس کنید.این کار به کاهش تورم و درد و تخلیه ی ترشحات مخاطی کمک می کند.
* از کمپرس آب گرم بر روی صورت استفاده کنید.از حوله های گرم برای کمپرس صورت گونه ها و اطراف چشمها استفاده کنید. این عمل درد را کاهش می دهد.
* بینی خود را شستشو دهید.با آب جوشیده ی سرد شده همراه کمی نمک و یا با سرم شستشو، بینی خود را شستشو دهید.برای این کار می توانید از سرنگ نیز استفاده کنید. شستشوی بینی به بهبودی شما کمک می کند.
* هنگام خواب سر خود را بالاتر قرار دهید.این عمل به تخلیه ی سینوسها کمک می کند و گرفتگی و احتقان بینی را کاهش می دهد.
درمان :
در بیشتر موارد سینوزیت به درمان دارویی نیاز ندارد چون اغلب به وسیله ی ویروسهای سرماخوردگی ایجاد می شود.درمانهایی که پیشتر از این به آنها اشاره شد برای درمان این موارد مناسب است و سرعت بهبودی را افزایش می دهد.
در موارد دیگر ممکن است پزشک شما از درمان های زیر استفاده کند.بسته به علائم شما شستشو دهنده های بینی،داروهای ضد احتقان و گرفتگی بینی،اسپری های ضد التهاب استروئیدی و مسکنها ممکن است تجویز شوند.
آنتی بیوتیکها معمولا در عفونتهای باکتریال شدید،عود کننده،یا مقاوم تجویز می شوند.در صورتی که پزشک برای شما آنتی بیوتیک تجویز کرد اتمام دوره ی درمان و مصرف کامل داروها اهمیت زیادی پیدا می کند و این به این معنی است که شما باید به مدت 10 تا 14 روز داروها را مصرف کنید.حتی اگر علائم شما بهتر شد نباید درمان را متوقف کنید.اگر درمان را زودتر قطع کنید ممکن است بیماری شما عود کند.
 
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 و ساعت 9:12 PM |
آیا تا بحال به سرماخوردگی یا حساسیت شدیدی دچار شده اید که به مدت زیادی طول کشیده و بهبود نمی یابد؟ اگر چنین بوده احتمالاً دچار سینوزیت شده اید.

این بیماری از بیماریهای شایع است و از آنجا که تعدادی از موارد بیماری با سرماخوردگی یا حساسیت اشتباه گرفته می شود و فرد به پزشک مراجعه نمی کند، شیوع آن بیشتر از مواردی است که تشخیص داده می شود.

برای اینکه شما در مراحل اولیه بیماری متوجه ابتلای خود به سینوزیت شوید باید به سؤالات زیر پاسخ دهید. اگر به ۳ مورد سؤالات پاسخ « بله » دارید، احتمالاً مبتلا به سینوزیت شده اید و باید به پزشک مراجعه کنید. علت سینوزیت می تواند از عفوت با باکتری، قارچ و یا التهاب در نتیجه حساسیت باشد ولی در هر صورت مراجعه به پزشک ضروری است.

۱- آیا با فشار بر روی گونه های خود دچار درد می شوید؟

۲- آیا از سر درد رنج می برید ؟

۳- آیا دچار گرفتگی و احتقان بینی شده اید؟

۴- آیا ترشحات بینی شما غلیظ و برنگ زرد – سبز می باشد ؟

۵- آیا مبتلا به تب خفیف ( ۸/۳۷-۲/۳۷ ) می باشید ؟

۶- آیا تنفس شما بد بو شده است ؟

۷- آیا در دندانهای بالائی خود احساس درد می کنید ؟

همانطور که گفته شد اگر به ۳ مورد جواب مثبت بود باید به پزشک مراجعه کرد تا احتمال ابتلا به سینوزیت بررسی شود .


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط دکتر امیری در یکشنبه سوم اردیبهشت 1391 و ساعت 9:10 PM |


Powered By
BLOGFA.COM